Aziz kardeşlerim, Rabbimiz Allah, insanı korkularla kuşatılmış bir hayatın içerisinde yarattı. Hepimizin geleceğe dair endişeleri, kaybetmekten korktuğu değerleri var. Kimi ölümden, kimi fakirlikten, kimi hastalıktan korkuyor. Korkusuz bir hayat mümkün değildir. Önemli olan korkuyu ortadan kaldırmak değil, onu doğru bir şekilde yönlendirmektir.
Bakara Suresi’nin 155. ayetinde Rabbimiz bizi korkuyla imtihan edeceğini bildiriyor. Demek ki korku, hayatımızın ayrılmaz bir parçasıdır. Ancak bu korku bizi çaresizliğe sürüklemek yerine daha bilinçli ve sorumlu insanlar hâline getirmelidir.
KORKUNUN ECELE FAYDASI VAR MI?
Halk arasında sıkça söylenen bir söz vardır: “Korkunun ecele faydası yok.” Ben ise korkunun ecele faydası olduğunu söylüyorum. Çünkü ölüm korkusu ecelimizi değiştirmez ama ölüme nasıl hazırlanacağımızı değiştirebilir.
Allah'tan hakkıyla korkan insan, kul hakkıyla, haramla ve günahlarla Rabbine kavuşmak istemez. Güzel bir son için gayret eder, tövbe eder ve yaşadığı hayatın hesabını vereceğini unutmaz.
Korkunun dünya hayatında da önemli bir yeri vardır. Fakirlik korkusu insanı çalışmaya, hastalık korkusu tedbir almaya, felaket korkusu daha güvenli yapılar inşa etmeye yöneltir. Teknoloji, sanayi ve tıptaki gelişmelerin arkasında da insanın geleceğe dair endişelerinin önemli bir payı vardır.
Dünya hayatındaki korkularımız bizi tedbir almaya yöneltiyorsa Allah korkusu da ahiretimizi kazanmaya yöneltmelidir.
ALLAH KORKUSU OLMADAN GERÇEK TAKVA OLMAZ
Kur'an-ı Kerim'de Allah'tan korkmamızı emreden ve takva sahibi kulları öven pek çok ayet bulunmaktadır. Peki, rahmeti sonsuz olan Rabbimiz neden kendisinden korkmamızı istiyor?
Çünkü Allah korkusu insanı kötülüklerden uzaklaştıran, iyiliğe yönelten ve sorumluluklarını hatırlatan manevi bir kuvvettir.
Allah'tan gerçekten korkan bir Müslüman yalan söylemekten, faizden, rüşvetten, hileden ve kul hakkından sakınır. Yalnızca namaz kılmakla veya hacca gitmekle yetinmez; ticaretinde, ailesinde ve insanlarla ilişkilerinde de Allah'ın emirlerini gözetir.
Şunu düşünelim: Bir şehirde bütün camiler yıkılsa onları yeniden inşa edebiliriz. Peki, insanların kalbinden Allah korkusu silinirse o toplumun ahlâkını nasıl yeniden inşa edeceğiz?
Asıl tehlike budur. Allah korkusunu kaybeden insan, yaptığı kötülüklerden dolayı hesap vereceğini de unutmaya başlar.
KORKU İLE ÜMİT ARASINDA DENGE KURMALIYIZ
Kardeşlerim, Allah korkusu insanı sürekli endişe içerisinde bırakan, hayatını yaşanmaz hâle getiren bir korku değildir. Müslüman, Allah'ın azabından korktuğu kadar O'nun rahmetinden ve affından da ümitli olmalıdır.
Bizim dinimizde buna havf ve reca, yani korku ve ümit dengesi denir.
Allah'tan korkmak, sabaha kadar korkudan uyuyamamak değildir. Allah'tan korkmak; sabah namazına kalkmak, helal rızık kazanmak, haramlardan uzak durmak ve insanlara zulmetmemektir.
Çocuklarımıza da Allah korkusunu anlatırken bu dengeyi korumalıyız. Onları korkutucu tasvirlerle ürkütmek yerine, yaşlarına uygun bir dille Allah'ın emirlerini ve merhametini öğretmeliyiz.
Unutmayalım ki biz Allah'tan korktuğumuz için O'ndan kaçmıyoruz. Tam tersine, O'nun rahmetine sığınıyoruz. Bizim korkumuz, bizi Rabbimize yaklaştıran bir korkudur.
GERÇEK ALLAH KORKUSU HAYATIMIZI DEĞİŞTİRMELİ
Allah'tan korktuğunu söylemek kolaydır. Önemli olan bu korkunun davranışlarımıza yansımasıdır.
Eşine zulmeden, kul hakkı yiyen, ticaretinde hile yapan bir insanın Allah korkusunu yalnızca sözleriyle ifade etmesi yeterli değildir. Gerçek takva, insanın hayatında görülmelidir.
Allah'tan hakkıyla korkan insan hurafelerden uzak durur, Kur'an'a sarılır, tövbe ve istiğfar eder. İbadetlerinin kabul edilip edilmediğini düşünür, kendisini kusursuz görmez.
Aynı zamanda çalışmaktan, üretmekten ve sorumluluk almaktan kaçınmaz. Allah korkusu bizi tembelliğe değil, daha çalışkan, daha dürüst ve daha faydalı insanlar olmaya yöneltmelidir.
Peygamber Efendimizin aktardığı, geçmiş ümmetlerden çok günah işlemiş bir adamın kıssası da bize önemli bir hakikati hatırlatıyor. Ölümünden önce Allah'ın huzuruna çıkmaktan büyük korku duyan bu kişi, yanlış bir yola başvurmuş olsa da samimi korkusu sebebiyle Allah'ın affına mazhar olmuştur.
Buradan çıkaracağımız ders açıktır: Allah korkusu, O'nun rahmetinden ümit kesmek değil, günahlarımızı fark ederek Rabbimize yönelmektir.
Kardeşlerim, ölüm hepimizi bulacak. Mesele ölümden kaçmak değil, o güne hazırlanmaktır. Allah'tan hakkıyla korkarak yaşarsak korkumuz bizi güzel bir sona, yani hüsnühatimeye hazırlayacaktır.
Rabbim hepimize korku ile ümidi dengede tutmayı, haramlardan uzak yaşamayı ve huzuruna razı olduğu kullar olarak çıkmayı nasip etsin.
