Mehmet Zahid Efendi Hazretleri vefat ettiği anda saat durmuştu ama durduran yok saat kendiliğinden durmuştu. Bunu hepimiz gördük ve arkamdan ağlamayın sözünü işittik, Hoca Efendi böyle bir zattı.

“Mehmet Zahid Kotku Hazretleri Kafkasya kökenliydi. Babası Seyyid İbrahim Efendi 16 yaşlarındayken 1881’de Kafkasya Şirvan Nuha’dan Bursa'ya gelmişti. Mehmet Zahid Efendi, babası İbrahim ve annesi Sabire hanımdan 1897'de Bursa şehrinde Türkmenzade Çıkmazı’ndaki evde doğdu. Vefat tarihi 1980 yani 87 yaşında vefat etti. 3 yaşındayken annesi vefat etti. Sabire Hanım annemizin kabri Bursa'da Pınarbaşı Mezarlığı’nda duruyor. Babası merhum İbrahim Efendi de 1929'da İzvat’ta ahirete irtihal eyledi. Ondan sonra ağabeyi var Ahmet Şakir Efendi o da Kudüs’te askerlik yaptı, Hoca Efendi de 7 sene askerlik yaptı. Hoca Efendi, ilk tahsilini Bursa Oruç Bey Mahalle Mektebi’nde yaptı, Sanayi Mektebi Lisesi’nden mezun oldu. Birinci Cihan Harbi’nde 19 yaşında askere alındı 7 sene askerlikte kaldı. Askerlik sonrasında İstanbul'da kaldı, 1920'de Cuma günü Ömer Ziyaeddin Efendi’ye bağlandı, o zatın talebesi oldu, kendisine Hafız Mehmet dedi bir gün Gümüşhaneli Hazretleri, üstadı yanlış söylemesin hata etmesin diye Hafız oldu Mehmet Zahid Efendi, hafızlığı da öyle kuvvetliydi böyle bir mazisi vardı. Ömer Ziyaeddin Efendi’nin vefatıyla Mustafa Fevzi Efendi onun yerine geçti, Mustafa Fevzi Efendi zamanında 40 gün iki halvet geçirdiler, 40 gün camiye kapandılar yağsız, tuzsuz beslendiler işte böyle çeşitli imtihanları başarınca da Mustafa Fevzi Efendi’den icazet aldı, hilafet aldı. Ondan sonra Hasip Efendi’den kıraat ilmini aldı fıkıh şeriat icazetini de o zattan aldı. 1920 yılında tekkeler kapatılmıştı, Mustafa Feyzi Efendi’nin 1926'da vefatı üzerine Bursa'ya gitti orada imam oldu 16 yıl imamlık yaptı, Hoca Efendi İzzet köyündeki imamlığından Üftade Camisi’ne imam olarak nakledildi orada görevli iken Abdulaziz Bekkine Hazretleri 1952'de Ümmü Gülsüm Camisi’ne çağırdı ve orada hoca oldu. O’nun görev yaptığı yere ben de 1956'da müezzin olarak atandım ve Hoca Efendi’nin camisine müezzin oldum. Orada ilk defa Hoca Efendi ile tanıştık, 1958'de İskender Paşa Camii'ne aktarıldı ve 13 Kasım 1980'de de ahirete irtihal etti Hoca Efendi.

VEFAT ETTİĞİNDE SAAT DURMUŞTU

Vefat ettiği anda gördüğümü söylüyorum bakın Mehmet Zahid Efendi Hazretleri vefat ettiği anda saat durmuştu ama durduran yok, saat kendiliğinden durmuştu. Bunu hepimiz gördük ve arkamdan ağlamayın sözünü işittik, Hoca Efendi böyle bir zattı. İlk geldiğimde böyle gördüm O’nu, camiyi doldurmuş güneş gibi parlıyordu böyle bir kimseydi sonra da baba oğul ilişkisi ile yanında bulundum ben onunla.

“BİR YERE KADAR GELDİ ORAYI ATLAYAMIYOR”

Camide her sabah namazından sonra zikirler ve dualar edilir, o zikirlere çok kişi katılırdı, katılanlardan birisi de emekli albaymış, Hoca Efendi'yi çok seviyordu. Ben de orada zikre katılıyorum. Ama Hoca Efendi beni derviş yapmadı, “Önce ilim oğlum” dedi. O albay zikrederken çırpınıyor böyle zıplıyor falan, bir gün Hoca Efendi’nin elini öptüm dedim ki: “Bu amca ne mübarek adam.” Hoca Efendi böyle güldü, tebessüm etti, “Bir yere kadar geldi oğlum orayı atlayamıyor çırpınıp duruyor” dedi. Biz onu hâlbuki uçuyor diye biliyoruz ya, meğer bir üst dereceyi kazanamadığı için orada duruyormuş, iyi bir şey değilmiş taşkınlık yapmak, Hoca Efendi’yi hiç çırpınırken görmedim ama gözyaşları içinde ağlardı, O adam için böyle dedi işte, “O dereceyi atlayamadı Mustafa” dedi. Biz onu hâlbuki uçuyor görüyorduk ama böyle başaramamanın alametiymiş o hâli.

TAM SÜNNET ÜZERE YAŞARDI

Bir gün Hoca Efendi’ye bozayı sordum, Vefa bozası meşhur bilirsiniz, çıkardı cüzdanını mübarek, “Hadi boza al gel de beraber içelim” dedi. Böylece bozanın içilebileceğini göstermiş oldu. Sonra bir gün efendim dedim Anadolu'da “elden sabun almazlar bıçakları böyle almazlar” dedim, Mustafa dedi “halkın içine pek karışma” dedi onu da söyledi. Mübarek gecelerde sabahlara kadar zikredilirdi bir yere gittiğinde evi terk edip gittiğinde evin anahtarını bana verirdi. Hoca Efendi her Ramazan'ın son 10 günü itikâfa girerdi, kimsenin hatasını yüzüne vurmazdı, tam sünnet üzere yaşardı, Ramuz’daki her hadisi hayatında uygulardı.

BENİ YANINDAN AYIRMAZDI BERABER GİDER GELİRDİK

Ben gelen gidenlerin tavırlarından cemaat içinde kimi daha çok sevdiğini anlardım ama söylemezdim. Hocam İskenderpaşa'ya tayin olduktan sonra beni de götürdü oraya çünkü orayı ve evini düzenleyene kadar gittik geldik İskenderpaşa'ya. Ben camide müezzinim görevliyim, Hafız Ömer Efendi vardı, üstadımız ne derse o görevi yapardı, beni de yanından ayırmazdı hep beraber giderdik gelirdik, “Dedelerim 400 sene medrese kurmuş onların izinden gideceğim medrese yapacağım köye” dedim izin vermedi gitmeme. İstanbul'da Ömer Nasuh Hoca'dan Hasan Basri hocam diğer hocalardan özel dersler aldırdı. Kendisi de İhya okuttu bana. Ramuz-u Hadis’i baştan sona okuttu, hocalardan özel dersler aldırdı.

“MEHMETLERE SÖZ YOK”

Tasarruf sahibi bir adamdı Hoca Efendi Hazretleri, köyüme geldi evime geldi, benim oğlumun birisi Mehmet çok şımarık. Onun yanında konuştum dedi ki bana: “Mehmetlere söz yok.” Meğer hadismiş Mehmet Peygamberimizin adı değil mi Muhammedi Mehmet yapmış bizim halkımız. Aslında Muhammed, o hani öyle bir incelik var yani Muhammed'e bir söz söyledin mi Peygamberimize gidiyor ondan dolayı Mehmet ismini vermek güzel de bağırıp çağırmak olmaz, “Mehmetlere söz yok” dedi. Sonra baktım ki hadismiş bu yani onu da söyleyeyim.

“BİZİM KAPIMIZ HERKESE AÇIK”

Birçok adamlar gelmek istedi ama dini yaşayışları yok. “Efendim dedim bunlar gelmek istiyor, ben kabul etmedim, bunlar din dışı adamlar sarhoş adamlar” dedim. “Mustafa bizim kapımız herkese açık” dedi. Sonra telefon ettim, “Gelin kardeşim hocam sizi bekliyor” dedim, onları öyle kendine hayran bırakıyordu, bağlıyordu adamları, kaç kişi böyle yola girdi yani onu gördüm. Vefatına yakın zamanda cemaatin eskisini yenisini hepsini topladı onları birbirine kaynaştırdı.

“ALLAH'I GÖRMEYEN GÖZE GÖZ DENMEZ”

Hoca Efendi Hazretleri bir gün sohbet ediyor, “Allah'ı görmeyen göze göz denmez” dedi. Allah görülür mü? Mekândan münezzeh, bizde okuduk Hoca olduk ya Hz. Ömer radıyallahuanh aklına geldi, Hz. Ömer (R.A.) de, “Ben görmediğim Allah'a ibadet etmem” diyor. Allah şekle sığmaz zamana mekâna sığmaz ama Ömer'in böyle sözü var, Ömer yalan söyler mi? “Ben görmediğim Allah'a namaz kılmam ibadet etmem” sözü var, Hoca Efendi de böyle söyledi: “Allah’ı görmeyen göze göz denmez.” Aynen bunu da ondan duydum.