Kirlenmiş bir dünyanın günah kokan yüzleriyiz biz. Karanlıkla savaşmak yerine, dost olmayı yeğleyen mazbut ve günahkâr kullarız. Temizle içimizde çöreklenen katran karası kirleri,
Temizle yaşadığımız şehrin sokaklarını
Yıka üzerimize bulaşan bütün kötülükleri
Ve buluştur bizi güneşle
Yağmur al götür ötelere!
Eli kanlı vampirleri
Dişleri kir kokan canileri
Sokaklarımıza ve evlerimize bulaşan kirleri
Yağmur, yorgun ve çaresiz düştük biz.
Ellerimiz bağlı, ayaklarımız bağlı, önümüzde ise sisli bir perde durmakta ama sen yine de yağ üzerimize
Yağ, Filistinli ananın yanan yüreğine
Yağ, Suriye’de yetim kalan çocuğun göz bebeğine
Yağ Irakta çaresizliğe teslim olan genç kızın avuçlarına
Yağ Arakan’da açlığa duçar olan çocuğun alnına
Bahar güzelliğiyle gel sokaklarımıza ve al götür bütün kötülükleri sonra ıslat susuz kalan bebelerin ağzını…
Yağmur, yağ içimizde biriken manevi kirlere
Şüphelerimizi, kuruntularımızı, günahlarımızı ve bizi aşağı doğru çeken karanlığı yıka ve düş gönlümüze İç sıkıntılarımızı da al, yaşadığımız anlam boşluğunu, manasız çıkışlarımızı, boğazımıza kadar batan günahlarımızı, ahımızı ve kalbimizde biriken tortuları da al götür…
Yağmur yağ ağlayan çocuğun gönlüne
Yağ yalnızlığa duçar olmuş yaşlıların bağrına
Ağlayan anaların yüreklerine
Sırtlarına sabrı kuşanıp yürüyenlerin bileklerine ve Seher vakti uyanıp secdeye kapanların gözlerine…
Ve arındır bizi çağın kirlerinden. Sonra ufuklardan aşağı süzülerek kavuş okyanuslara. Sessiz bir yolcu gibi ayrıl aramızdan ve Allah’ın rahmetini taşırken bizi de unutma…
