Kadr Süresi’ni anlatırken, hep Kadir Gecesi’nin hayrından, sevabından, selametinden, bereketinden bahsederiz.
Çok değerli hocalarımız da televizyonlardan, gazete köşelerinden, minberlerden, kürsilerden, mihraplardan çok güzel şeyler anlatıyorlar. Kadir Gecesi’ne değer katan şey o gecede Sevgili Peygamberimize inmeye başlayan Kur’an-ı Kerim’dir.
Kur’an-ı Kerim, lafz/söz ve manadan meydana gelir.
Hem söz, hem mana bizi bilgilendirmek, edeplendirmek ve iki dünyamızı güzel eylemek için indirilmiştir.
Rabbimiz:
“Biz Onu (Kur’ân’ı) Kadir Gecesi’nde indirdik” derken kendisi tek olmasına rağmen “Biz” zamirini iki defa tekrarlıyor.
Tefsir kitaplarımız, sebebini birkaç yönden açıklarlar ve açıkladıkları da doğrudur.
Fatiha Süresi’ni namazımızda veya namazımızın dışında okurken biz de “İyyake Na’büdü/Ancak Sana kulluk ederiz” derken tek başına namaz kılarken bile biz “Kulluk ederim” demiyoruz da “Kulluk ederiz” diyoruz.
Şanı yüce azamet sahibi Rabbimiz, bizim de şanımızın yücelmesi, Hakk’ın ve halkın yanında saygı ve sevgi kazanmamız için bizim de konuşurken “Ben” yerine “Biz” dememizi işaret eder.
Bugünden itibaren erkek ve kadınlarımız, evde sokakta, işyerinde, dairede, kışlada, karakolda, salonda, bulunduğu her yerde yapılan, yazılan, hazırlanan, sunulan her hangi bir şeyin kim tarafından yapıldığını açıklarken, “Biz” demeyi ihmal etmemeli.
“Ben” dediğimiz yerler de olur ama genelde “Biz” demeye dikkat edeceğiz.
Rabbimiz, edepli bir Müslüman olabilmemiz için bizim, Sevgili Peygamberimizi örnek almamızı istiyor.
Sevili Peygamberimizin ahlakı da Kur’an idi.
Okuduğumuz Kur’an bizim edep ve edebiyatımızı da düzenleyen kitaptır.
Rabbimizin “Ben” dediği yerler de vardır.
Kendi zat ve sıfatını anlatırken “Ben” demiştir ama insanlık için yarattıklarını ve indirdiklerini anlatırken genellikle “Biz” zamirini kullanmıştır.
Aile sohbetinde çay içerken aldıklarınızı, sattıklarınızı, kazandıklarınızı anlatırken, “Alıverdiydim, satıverdiydim, yapıverdiydim…” gibi cümleler yerine “Alıverdiydik, satıverdiydik, yapıverdiydik…” gibi cümleler kurarsak eşinizi, çocuklarınızı, sizin başarılı olmanız için dua eden akraba, arkadaş ve dostlarınızı da katmış olursunuz ve onların gözünde değer kazanırsınız.
“Kadir Gecesi” üç defa tekrarlanıyor.
“Kadir Gecesi’nin ne olduğunu sana ne bildirdi?” ayetiyle “Kadir Gecesi” ikinci olarak tekrarlanırken soru edatıyla tekrarlanıyor.
Konuşurken veya yazarken konunun can damarı olan bölüm
1- Tekrarlanarak karşı tarafa anlatılır.
Günümüzde konuşan veya yazan kişi, önemli cümlesini tekrarladığı gibi “Altını çizerek söylüyorum” der.
Çok çok önemli bir imtihanın sabahında anne ve baba sabah uyanma saatini kurarlar, bazıları uyumazlar. Sabahleyin hazırlanırken özellikle anne “Kimliğini aldın mı, kalemini, silgini aldın mı, bakayım…” tekrar tekrar dediği gibi, salona girerken bir daha tekrarlayabilir.
Sevgili Peygamberimiz, tüm insanlığın öbür dünyada cehennemde yanmaması için çırpınırken bir gün arkadaşlarıyla yolculuk esnasında namaz için konakladıklarında abdest alırken ayaklarını iyi yıkamaları için, sesi çıktığı kadar,
“Ateşte yanacak ökçelere yazıııık’ diye iki veya üç defa bağırır.” (Buhari, Sahih, K. İlim, bab 30)
Enes bin malik (Allah ondan razı olsun) diyor ki, “Peygamber Aleyhisselam, konuşurken anlaşılması için (önemli) bölümünü üç defa tekrarlardı” (Buhari, Sahih, K. İlim, bab 30)
2- Soru sorarak konuyu açmak, dinleyenlerin veya okuyanların dikkatini o konuya topladığı gibi hafızaya yerleşmesine katkıda bulunur. “Rablerinin izniyle o gecede melekler ve Ruh (cebrail), her türlü iş için ard arda iner” derken inen melekler topluca ifade edilirken, Cebrail Aleyhisselam’ın “Ruh” adı ayrıca zikredilmiş.
Bu da bize konuşurken veya yazarken, “O toplantımıza öğrenciler ve onlara ilim öğreten hocaları filan teşrif buyurdular” gibi öğrencileri ve onları eğiteni söylememizi de öğretir.
Konuşma ve yazımızı olumlu, selamlı, selametli, umutlandırıcı, cesaretlendirici, aydınlatıcı, ufuk açıcı cümlelerle bitirmemize de işaret eder.