Bir atla bir eşek birlikte gidiyorlardı. Sahipleri, atı

daha değerli görüyor ve yükün büyük bir kısmını eşeğe yüklüyordu. At ise

sahibinin gösterdiği toleranstan büyük memnuniyet duyuyor ve kasılarak

yürüyordu. Fakat eşek üzerine yüklenen o ağır yükü tek başına taşımakta

zorlanıyor ve ata yüküm çok ağır, bana yardımcı ol, hiç olmazsa bir kısmını

sana bırakayım diye yalvarıyordu. At ise eşeğin bu talebine gülerek cevap

veriyor ve ben senden daha üstünüm, daha fazla haklara sahibim, alamam

diyordu.

Eşek üzerindeki yüke daha fazla dayamadı ve olduğu yere

yığıldı.

Eşek ölmüştü. Sahibi ölen eşeği oracıkta terk etti ve

bütün yükü ata yükleyip yoluna devam etti. At zorlanıyor ve eşeğin bu kadar

ağır yükü tek başına nasıl taşıdığını anlamaya çalışıyordu. Pişmandı, keşke ona

yardımcı olsaydım, yükünün bir kısmını alsaydım da bu duruma düşmeseydim, şimdi

bütün yük benim üzerime kaldı diye hüzünleniyordu. Fakat yapacak bir şey yoktu,

at o ağır yükü tek başın taşımak zorundaydı.

Yukarıdaki hikâye bana telefonla ulaşıp, ölen eşiyle

ilgili duygularını paylaşan kişiyi hatırlattı. Adam ağlayarak şunları

anlatıyordu: Eşim çok iyi bir insandı, fedakârdı, hayatını bana ve iki

çocuğuna adamıştı. Fakat ben bütün yükü onun üzerine yıkmış ve onu yormuştum.

Çalışmıyordum, eşim evlere temizliğe gidiyor akşam yorgun

argın geliyor, evin temizliğini yapıyor, çocuklara yemek pişiriyordu. Geç

vakitlere kadar kahvede oturur eve geldiğimde ise bir de ona şiddet uygular ve

kazandığı parayı alırdım.

Eşim evin yükünü taşıyor, çocukların bakımını üstleniyor

ve para kazanıyordu.

Ben ise ona şiddet uyguluyor, parasını alıyor ve yükünü

iki kata çıkarıyordum. Eşim üç yıl önce amansız bir hastalığa yakalandı, durumu

ağırdı üç ay dayanabildi. Eşim öldükten sonra hatamı anladım ama iş işten

geçmişti. Yorucu bir hayat yaşıyor ve alıp başımı gitmek istiyordum.  Ama bunu yapamazdım, çocuklarım vardı ve bana

ihtiyaçları vardı. Evin ve çocukların bütün sorumluluğunu tek başına sırtlamak

zorunda kaldım. Eşimi anlamıştım ama artık her şey için çok geçti

Eşler birbirlerinin yükünü hafifletmeli, acıyı da neşeyi

de birlikte taşımalıdırlar. Sağlıklı bir ailenin kurulması ve korunması için bu

şarttır.