“Emrolunduğun gibi dosdoğru ol.” (Hûd/112)
“Suçlar arttıkça utanma duygusu azalır.”
(F. Schiller)
Yapılan araştırmalara göre, dünyanın en fakir 50 ülkesinin 32'si Müslüman’dır. Bu 32 ülkenin devlet başkanlarının tamamı ise dünyanın en zengin 500 kişisinin arasında görülmektedir. Bu tenakuz calibi dikkat değil mi?
Malum Kur'an, kul hakkı yeme, çalma, çırpma diyor. İncil, komşunun malını çalma diyor. Zebur, Rab hırsızları affetmez diyor. Tevrat da hırsızlık yapma diyor. Yani bütün dinler çalmayı yasaklıyor. Üstelik her Müslüman’ın diğer Müslüman’a malı, ırzı ve kanı haramdır.
Çalışarak alnımızın teriyle kazanmalıyız. Çünkü dinimiz çalmayı, dilenmeyi, rüşveti ve hatta türlü perdeler altında başkasının sırtından geçinmeyi yasakladığı gibi, çalışmayı da vacip kılmıştır.
Hırsızlık, bir yumurtayı çalmakla başlar. Onun için hırsızlığın çirkinliği, çalınan şeye göre değişmez. Ha altın çalmışsın, ha fonlanmışsın, ha bir iğne almışsın, fark etmez. Zira bir yumurtayı çalan, bir öküzü de çalar. Bir İran atasözüne göre; “Mesleğine yumurta çalarak başlayan hırsız, deve çalarak son verir.” Ayrıca atasözümüzde ifade edildiği gibi; “Üzüm hırsızı güzün belli olur.”
Dede Korkut’a atfedilen; “Hırsız içerden olursa kapı kilit tutmaz” sözü de manidardır. Zira, “Hırsız evden olursa (makamda olursa), öküz bacadan çıkar.” (Erzurum atasözü) Hırsıza yataklık eden de hırsızdır. “Minareyi çalan kılıfını hazırlar” atasözümüzdeki mana da unutulmamalıdır. Biz idarecilerimize çoban ol dedik, bazıları kurt oldu. Bekçi ol dedik, maalesef bazıları da hırsız oldu.
Hemen belirtelim ki, her zaman küçük hırsızlık yapanlar asılır, büyük hırsızlar serbest dolaşır. Onun için Ziya Paşa der ki;
Milyonla çalan mesned-i izzette ser-efrâz,
Birkaç kuruşu mürtekibin cây-ı kürektir.
Yani milyonları çalanlar yüksek makamlarda saygı görüyor, saltanat sürüyor ama birkaç kuruş rüşvet alan kürek çekme cezasına mahkûm oluyor. Günümüzde de olduğu gibi.
Suçlularla baş edemeyen bir devlet düşünülemez. Eğer bir devlet suçu önleyemiyorsa, bunun tek sebebi suçun ortada olmasıdır. Bu sebeple mal ve para çalan hırsızlardan korkmayalım, asıl korkmamız gereken makam sahibi olanlardır.
Zira yargıda rüşvet, sağlıkta yolsuzluk, sanatta uyuşturucu, siyasette fonculuk, sporda şike, devlette torpil, belediyelerde kayırmacılık, eğitimde ehliyetsizlik, liyakatsizlik, zenginde açgözlülük, dinde menfaat, halkta cehalet görüntüleri gırla gidiyor.
Nereye dokunsanız ufunet, bir kepazelik, bir yara, nereye baksanız bir enkaz. Maalesef liyakatin aranmadığı bir yerde çürümüşlük kaçınılmazdır.
Allah buyuruyor ki; “Sakın Allah'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma.” (İbrahim/42) Çünkü O duyandır, görendir, bilendir.
Daha önceki makalelerimizde de yer aldığı üzere, merhum Necmettin Erbakan, net olarak der ki; “Müslüman aklına uyanı, hoşuna gideni, canının çektiğini ve nefsinin arzuladığını yapan kimse değildir. Müslüman, aklına uysa da uymasa da, hoşuna gitse de gitmese de, canı ve nefsi arzu etse de etmese de Allahü Teâlâ'nın ve Resulü Muhammed Mustafa'nın emrine kayıtsız şartsız teslim olmuş kimsedir.” Bu teslimiyet, imanın özü, kulluğun gereği ve istikametin en açık göstergesidir.
Ezanla geldik, sela ile döneceğiz… Fakir geldik, malımızı mülkümüzü bırakıp gideceğiz… Parasız geldik, parasız gideceğiz… Gelince yıkandık, giderken de yıkanacağız… Ölüm bizim peşimizde, siz hâlâ neyin peşindesiniz?
Rahman ve Rahim,
Kadir ve Muktedir,
Gaffar ve Settar olan Allah’a emanet olunuz.
“Ya Rabbi bu haftayı bize hayırlı ve bereketli kıl. Hayırlara yakın, şerlere uzak eyle.”
Selam doğru yola uyanlara olsun. (Taha/47).
