SÜLEYMANİYE DERSLERİ
Peygamber Efendimiz, bir hadisi şeriflerinde, Bir kişiye
mümin olarak şunu demesi yeter: Allah ı Rab olarak kabul ettim, ona razı oldum.
Muhammed Mustafa yı Peygamber kabul ettim, ona razı oldum. Din olarak da
İslam ı kabul ettim, ona razı oldum. Onun hükümleriyle dünyamı, ahiretimi
nizama sokacağım. O hükümlere göre hareket edeceğim. Bunları bir insan
söylediği zaman biz ona Müslüman hükmü uygularız. Nasıl yani: O bize tecavüz
etmediği müddetçe onunla savaşmayız; haksızlık etmedikçe ona karşılık vermeyiz;
onu kardeş gibi görürüz; kanına da malına da dokunamayız. Eğer bunu birde
kalbiyle tasdik ederse cennetlik mümin olur ve tam manasıyla kardeşimiz olur.
Şunu özellikle belirteyim ki kalplerin içindekini ancak Allah (c.c) bilir. Ben
kimin neyi kalbiyle tasdik ettiğini bilemem, kimse de bir başkasını bilemez.
Tabi bazı özel kullar müstesna. Bazı dostlarına Allah-u Teâlâ değişik
ikramlarda bulunur. Fakat biz yine de zahire göre hareket ederiz. Hadisi
şerifte bahsedilen sözleri sarf eden bir adama biz kızımızı veririz.
Alışverişimizi yaparız. Tabi söylediklerini kalben değil de sadece dil ile
söylüyorsa ahirette havasını alır, cennete de giremez. Bu adamın dil ile
söylediği, onu insanların gözünde bir yere getirir. Fakat Allah her şeyin
doğrusunu en iyi bilendir. O yüzden ahirette eli boş kalır. İman meselesinde
esas önemli olan Allah ın emir ve yasaklarını kalp ile tasdik etmektir.
KALP VE DİL İLE İKRARLARIN HÜKÜMLERİ
İmanın kalp ile tasdik hükmünün esas alınması,
Müslümanlar için ayrı bir nimettir. Çünkü Müslüman olduğun için tehdit
edildiğin bir ortamda, kalp ile inandığın halde dil ile imanını
yalanlayabilirsin. Mesela adam, Müslüman san seni öldüreceğim diyor. Bu
durumda iman, dil ile inkâr edilebilir. Bu konuyla alakalı olarak İslam ın ilk
şehitleri Hz. Yasir ve Sümeyye yi kâfirler yakalamıştı. Onlar da dinlerinden
dönmedikleri için vahimce işkence ederek şehit edilmişlerdi. Anne ve babasının
şehit edilişlerini gören Ammar ise ben İslam a inanmıyorum diyerek
kurtulabilmişti. Bu olay Peygamber Efendimize ulaşınca Resulullah, Hayır,
Ammar dininden dönmedi. Onun imanı etine kemiğine işlemiştir. Annesi babası
kahramanlık yaptı, azimeti tercih etti. Ammar ise ruhsatını kullandı
buyurmuştur. İşte dil ile ikrar zait hükümdür
akaidesinin anlamı budur. Mesela şimdi
sonbahardayız. Ağaçlar yaprak döktü. Şimdi biz ağaçlar kurudu diyebilir miyiz
Diyemeyiz, işte bu da böyledir. Fakat bahar oldu, ağaç hakikaten çiçek açmadı
ise tamam kurumuş deriz. Adama soruyorum: Müslüman mısın diye: adam, İnşallah
hocam diyor. Arkadaş, inşallah şüpheli
işler için söylenir. Yarın şuraya gideceğim inşallah dersin. İman için inşallah
denmez. Yani şunu demek istiyorum: İman
için ne kadar kalp ile tasdik lazımsa da, gerektiğinde dil ile Müslüman
olduğunu söylemekte şartlardan birisidir.
SİZ HİÇ MUHAMMED RESULALLAH DİYEN BİR YAHUDİ GÖRDÜNÜZ MÜ
İman kelimesi esasen nedir: Kelime-i Tevhit tir. Fakat bahsi geçen
hadiste, Allah ı ve Peygamberi kabul ettim demesi insana yeter buyruluyor.
Burada ifade edilen şey şudur: Bir adam Peygamberi kabul ettiği zaman, onun
Allah tan getirdiği her şeyi kabul etmiş demektir. Yani Tevhit ile aynı yola
çıkıyor. Fakat şimdi bazı hoca görünümlü adamlar, zihin bulandırıyor. Efendim,
Hıristiyanlar da cennete girecek, Yahudiler de cennete girecek diyorlar. Ayet
açıktır: Allah a inanınız, Muhammed Mustafa ya inanınız. Siz hiç, Muhammed
Resulullah diyen bir Yahudi veya Hıristiyan gördünüz mü Bunu söylemeyen
Müslüman olamaz. Müslüman olmayan da cennete giremez. Kime göre: Kur an a göre
Kur an ı Kerim den bir ayeti bile inkâr etseniz dinden çıkarsınız. Fakat Peygamber Efendimizden önce yaşamış
birisiyse o başkadır. Ancak Peygamber Efendimizden haberi olup da onu kabul
etmeyen Müslüman olamaz.
DUA DA EVLİYANIN HATIRI İÇİN İSTEMEK
Bahsettiğimiz, açmaya ve açıklamaya çalıştığımız Hadisi
Şerifi Abdullah İbn-i Abbas hazretleri nakletmiştir. Peygamber Efendimizin
Amcası Abbas ın(r.a) oğludur. Abbas (r.a) hazretleri İslam dan önce çok zengin
ve faiz ile uğraşan birisidir. Peygamber Efendimiz, faizin yasaklandığını
bildirdiğinde hiç itiraz etmemiştir. Servetini hak yolda harcayan çok muhterem
bir zattır. Abbas (r.a) Hazretleri ile güzel bir olay yaşanıyor. Hz. Ömer
döneminde bir süre yağmur yağmıyor. Sahabe efendilerimiz, durumu halifeye bildirerek
yağmur duasına çıkıyorlar. Hz. Ömer, yağmur duasında Abbas (r.a) hazretlerini
görünce, Ya Abbas sen Hazreti Peygamberin amcasısın. Gel bir dua et de senin
hatırına bir yağmur yağsın demiştir. Bunun üzerine ellerini açıp dua eden
Abbas(r.a) hazretlerinin duasından sonra sel olmuştur. Efendiler bunlar roman
değil, resmi tarihte yazılı vakıalardır. Şimdi bu bahsi niye açtım: Günümüzde
bazı cahiller çıkıyor, siz gidiyorsunuz, falan evliyanın hatırına, bize şunu
ver ya rabbi diyorsunuz, bu şirktir diye saçmalıyorlar. Bu adamlar hiç siyer okumuyor mu Bak Koca
Ömer, Allah katında, Abbas ın (r.a) hatırını gözetiyor. Allah, bizleri onların
şefaatine nail eylesin.
