Gün geçmesin ki insanlıktan biraz daha uzaklaştığımız haberleri duymayalım.
Sosyal medya daha yaraları çok taze depremzede kardeşlerimize hakaret içerikleri ile dolu.
Küfürler, hakları haram etmeler, en ağır sözler.
Kardeşlerimizin dünyaları yıkıldı.
Yavrularını, yaşam yoldaşlarını, anne babalarını, kardeşlerini, komşularını yitirdiler.
Yuvaları yer ile yeksan oldu.
Kaldıkları çadırlar, çamurlu sular içerisinde.
Kâbuslarla uyuyamamaktalar.
Akıl sağlıklarını yitirmeye ramak kalmışken,
Kendi düşüncelerine oy vermedikleri için,
Bir takım insanların onlara hakaretleri.
Yolladıkları yardımları haram etmeleri.
Haklarını helal etmemeleri.
Acıya gark olmuş insanların ruh durumunu daha da kötüleştirmekte.
Bir büyükşehir belediye başkanı, şehrindeki otellerde misafir edilen depremzedelere verilen hizmetin sonlandırıldığını,
Gelen tepkiler üzerine sürenin uzatıldığını duyurdu.
Onların onurları ile oynamaya kimsenin hakkı yok oysa.
Zaten yıkılmışlar,
Ayakta durmaya takatleri yok,
Bir hançer de etraflarından gelmesi,
Onları iyice yaşamdan koparmakta.
Haiti depremi esnasında Almanya’da idim,
Tsunami olmuş, kayıplar çok fazlaydı.
Bütün camilerde Haiti için yardımlar toplandı,
Haiti Hıristiyan’dı,
Müslümanlar bunu biliyordu,
Ellerinden ne geliyorsa, ceplerindeki son parayı dahi gönderdiler,
Çünkü “mazluma dini sorulmaz” şuurunu nakşetmiş soylu bir kültürden gelmekteydiler.
Fakat ne çare ki mazlumlara olan davranışlar sorunlu.
Toplumda çok rastlamışızdır.
Yetim ya da öksüz kalan çocuğu, biri ortada bırakmamış, bakımını üstlenmiştir.
Fakat çocuk hayatı boyunca beklemiştir,
Ailenin kendi çocuklarını sevdiği kadar kendisini sevmesini,
Bir gün olsun o çocuklar gibi başını okşamasını,
Yüzüne gülümseyerek sevgiyle bakmasını.
Bu kapanmamış yaralarının kanaması, çocukluk bitip gençliğe geldiğinde hatta bir yuva kurduğunda bile durmamış,
Boynunun büküklüğü ihtiyar olsa dahi bir ömür devam etmiştir.
Koruyucular bazen o kadar zalim olmuştur ki,
Onlardan kim koruyacaktır mazlumları,
Antik Roma dönemi ozanı Decimus Lunius Luvenalis’in “Koruyuculardan kim koruyacak?” manasına gelen dizesidir:
“Quis custodiet ipsos custodes.”
