Otobüste rastladım ona. Elinde kemanıyla oturmuş yanındaki adamla konuşmaya başlamıştı. Sadece arkasından gördüğüm ve sözlerinden bir hayli etkilendiğim keman hocası ile şayet fırsatım olsaydı uzunca konuşmak isterdim. 

Ego nedir bilir misin dedi kemancı yanındaki adama. Egonun Allah’ı yok kitabı yok peygamberi yok insafı yok sevgisi yok. Sonra çarpıcı bir gerçeği dile getirdi, egonun olduğu yerde aşk olmaz. 

Belli ki bir keman hocasından fazlasıydı. Telefonla yaptığı konuşma da bunu ispatlıyordu. O çocuklar imana gelsin diye çok uğraştım diyordu karşısındakine kemancı. Düzelirler inşallah diyerek teselli etmişti telefonu kapatmadan önce. 

Düşünüyorum. Egonun tavan yaptığı bu çağda kalbi olanların yaşaması ateş nehrinden geçmeye benziyor. Çocuklarını tanrı edinmiş anne babalar var artık. Haksız oldukları halde çocuklarının haklı olduğunu savunan zavallı aileler. Adeta bir köpeğin oyuncağına dönüşmüşler. İleride onları takmayacak bu çocuklar için gerekirse dünyayı yakmaya hazırlar. Hakkım helal mi? Değil. Ne o ailelere ne de nefislerini put edinmiş çocuklarına. Haram olsun.

Keman hocasının sözleri gitmiyor aklımdan. Dünyanın fâniliğini anlamış, insanı neyin rezil neyin vezir ettiğini bilen bir bilge. Yolumuz kaç kere kesişir ki böyle bilgelerle? Ki kıymetini bilmez anlamayız. Para harcar gibi harcarız insanları, değerleri anları.

Kıymetini bilmeyenlerle yol almanın insanı yıprattığı doğrudur. Bu nedenle bırakırım ben. En ufak hakarette en ufak saygısızlıkta beni hak etmeyen bu insanlara bir tavır bir başkaldırı olarak. Asla pişman olmam. 

Yola yalnızca Allah rızası için çıkanla nefsi için çıkan bir olamaz elbet. Birisi hırstan gözü dönmüş canavara benzerken diğeri toprakla hemhal olmuş tevazu ehli bir gariptir. Ve insanlar egoistlere hayrandır.  

Dünya yalnızca haksızlık yapanlara cana kıyanlara ikiyüzlülere kucak açar. Dünyanın kimyası budur. Alçaktır namussuzdur şerefsizdir. Bu nedenle şerefli olanların ona tutunması mümkün olmaz. Şayet bu dünyaya tutunmak istiyorsanız öncelikle şerefinizi satmanız gerekecek. Sonra türlü oyun ve hilelere bulaşmanız. İşinizi önemsemeden yalnızca para kazanmak için yapmanız. Nefsinize uymanız. En yakınlarınıza ihanet etmeniz. Dünya yalnızca onların yüzüne güler. 

Biz karanlıkta yalnızca kalbimizin aydınlığı ile yol alırız. İmanımız bizi güzelliğe ulaştırır. Sizin çirkinlikleriniz size mahsustur. Sizin kalbinizin kirleridir onlar. 

Kendini bilen insan hakkında söylenenleri asla önemsemez. Kişinin fikri zikrini oluşturur. Dolayısıyla biliniz ki sizin ilminiz ne birilerinin size cahil demesiyle azalır ne de birilerinin övgüsü ile çoğalır.

Bu anlamda bakarsanız ne dine afyon diyenler ne de namaza ritüel diyenler bir şey kazanır. İslam ise güzelliğini onların çirkin bakışı ile yitirecek değildir. Fakat tek bir şey var. Dine hakaret edenleri yetiştirmek de büyük vebaldir. Bu vebale ortak olmayacağım. 

Allah ıslah etsin. Bize yobaz diyenler şu dönemde yobazlığın alası olduklarını ispatlamakla meşguller. Onlar dedikodu iftira nefretle vakitlerini heba ederken biz işimize bakmaya devam edeceğiz inşallah. Bilim ilim yaşam. Allah yardımcımız olsun.