Servet edinmenin kaynağı arasında siyaset alanını, siyasi iktidarı saymak, genel ve olağan bir anlayış ve yaklaşımın doğal bir sonucu şeklinde görülegelmiştir, denebilir. Bu tür anlayış ve yaklaşımların genel bir kabulle karşılanmasını sağlayan çeşitli nedenler, farklı gerekçeler ileri sürülmüştür. Bunların hemen ret edilmeleri de kendiliğinden mantıklı, doğru, haklı bir yaklaşım, düşünce ve görüş olarak savunulmamalıdır.
İnsanın doğasında ya da fıtratında sahip olma, hükmetme, emir verme, karşı gelme ya da isyan etme gibi güdüler, yetiler, istekler, tutkular vardır. İnsanın doğası gibi, ondan kaynaklanan güdüler, yetiler, istekler, tutkular da kendiliğinden, bizatihi kötü, zararlı, yararsız olarak tanımlanamazlar, yargılanamazlar, değerlendirilemezler ve yorumlanamazlar. Çünkü insan iyi ve kötü, doğru ve yanlış, güzel ve çirkin gibi birbirine karşıt güdülere, yetilere, kısaca niteliklere sahip yaratılmış bir varlıktır. Onun sahip olduğu irade ve tercih bu niteliklerin gerçekleşmesinde etkin ve belirleyici olur.
İnsanın etkinlik ya da faaliyet, eylemde bulunma alanı sayılan siyaset alanı, onun sahip olma, hükmetme, emir verme, kısaca yönetme güdüsü, yetisi isteğine karşılık gelir.
Böylece insanın sahip olduğu yetiler ile bunların gerçekleştirilme imkân ve alanları, kendi mahiyet ve nitelikleri gereği bir takım ilkeleri, yasaları, kuralları içerirler. Bu mahiyet ve nitelikleri hesaba katmadan, onlara dikkat etmeden ve gözetmeden, bir alana ait olan bir ilkeyi, yasayı, kuralı her alanda kullanmaya kalkmak, kaçınılmaz olarak kargaşaya, ilkesizliğe, kuralsızlığa yol açar. Belki bir defasında, bir zamanda, bir dönemde bu durum dikkat çekmeyebilir, hoş görülebilir, hatta kolaylık ve ummadık yararlar da sağlayabilir. Ancak bir an gelir ki, o kolaylık üstesinden gelinemeyecek güçlükleri doğurabilir, edinilen yararlar telafi edilemeyecek zararlara, belki de yıkımlara yol açabilir.
Bu bağlamda servetin kaynağı olarak görülen yerleşik diyebileceğimiz siyaset, özellikle siyasi iktidar gücü, her ne kadar olağan bir şekilde anlaşılıp kabul edilmiş gibi görünse de, önünde sonunda olumsuz, kimi zaman da onursuz bir sonuç, durum ve nitelik değerlendirmesine konu olur. Çünkü bu durumda siyaset alanıyla servet elde etme eyleminin anlamları, mahiyetleri ve nitelikleri, mantıklı, doğru, haklı, kabul edilir nedenlere ve gerekçelere dayandırılamayacak konumda yer almaktadırlar. Her şeyden önce servet edinmenin temelinde, özünde, ona sahip olanın kendine özgü yetenekleri ve emeği vardır. Bu alanda geçerli olan ilkeler, kurallar, eylemler farklı nitelikleri gerektirmektedir.
Siyaset alanında da farklı ilkeler, kurallar söz konusudur ve genel olarak amacı bakımından siyasi eylem maddi denilen bir çıkarı doğrudan içermemektedir. Aksine siyaset alan ve eylemin ayırt edici niteliği feragat, fedakârlık, adalet gibi erdemlere sıkı sıkıya bağlıdır ve bunların eksikliği ya da yokluğu siyaset alanının yok edilmesi anlamına gelir.
Yeri gelmişken Hz. Ömer’in, kendi oğlunun yönetici seçimi için dile getirilen isteğe karşı şu ifadesini kaydedelim: “Bir evde bir kurban yeter!”
