“Cahil” kelimesini duyduğumuzda aklımıza ne gelir?
Birileri size, “Okuyamadık, cahil kaldık” dediğinde ne anlarsınız?
“Köyümüzde okul yoktu cahil kaldık” dediğinde neler hayal edersiniz.
Bugün yaşayan Türkçemizde, okuma yazma bilmeyene, “Cahil” deniyor.
Yani alfabeyi çözdün mü iş bitti, cahillik gitti.
Hortumcular, foncular, rüşvetçilerden hapiste yatan ve yatmayanların hemen hepsi üniversite mezunu olduklarından cahil sayılmazlar.
Musa aleyhisselam, kendisine itiraz edenlere, “Cahillerden olmayın” diyor. Bakara süresi ayet 2/67.
Nuh aleyhisselam da aynı şeyi inkârcı kavmine söylüyor. Hud süresi ayet 11/46
Putperest ama bugünkü anlamda kraliçe olana ve Ehramları yapan ustaların da tapındığı Firavunlardan birine ve ona hizmet edenlerin hepsine “Cahil” kelimesini kullanarak cahilliğin aynı zamanda kâfirliğin eş anlamlısı olduğunu bize haber veriyor.
Ehramları yapan ustalar matematiği, geometriyi, fiziği bildikleri halde yaratana değil yaratılan insana ve onun koyduğu kurallara bağlı olduklarından, yazıyı görüp de yazanı inkâr edenlerden olduklarından onlara cahil denilmiş.
Yusuf aleyhisselam, kendisine teklif edilen zina işini kabul etmediği gibi bu zina işinin de cahillik bataklığından ürediğini ve Rabbinden o bataklığa düşmemesi için yardım istediğini görüyoruz.
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ
“(Yusuf) dedi ki: "Rabbim, hapishane bana, onların beni çağırdığından (zina) daha sevimlidir. Eğer sen bu kadınların tuzağını benden geri çevirmezsen, ben onlara meylederim cahillerden olurum” (Yusuf süresi ayet 12/33)
Rabbimiz de onun duasını kabul ettiğini haber veriyor:
فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
“Rabbi O’nun duasını kabul etti de kadınların tuzağını O’ndan geri çevirdi. Şüphesiz O, işitendir, bilendir.” (Yusuf süresi ayet 12/34)
Sevgili Peygamberimize son nefesine kadar düşmanlıktan geri durmayan Ebu Cehil, aynı zamanda bugünkü ifadeyle ünlü bir ensab/soy-sop tarihçisi olduğu halde o soyu ve bütün insanlığı yaratana ortak koşması, atalarının koyduğu kanunları atalarını yaratanın indirdiği ahkâmdan üstün gördüğü için cahil değil cahiller babası anlamına gelen Ebu Cehil denmiştir.
“Ebu Cehil, Bedir harbinde öldürülenler arasında idi” diye okuduğunuzda bu cahilliğin babası manasına gelen kâfir hakkında hangi kanaat sizin beyninizde dolaşır?
Rabbimiz, Kur’an-ı Kerim’de adları geçen Lat, Menat, Uzza denilen insanların koyduğu kuralları atalarının yadigârı gördüklerinden onların izinden gitmek istediklerinden, yaratanın değil yaratılan ve ölümlüler arasına girenlerin kurallarına cahiliyye kanunları anlamında:
أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
“Onlar cahiliye kanunlarını mı istiyorlar? Şüphesiz iyi anlayan bir toplum için Allah’tan daha güzel hüküm veren kim vardır.” diye sorarken onları “cahil” olarak niteliyor. (Maide süresi ayet 5/50)
Açılıp saçılmayı, zinayı, Allah hakkında yanlış bilgilerle zanla kabul edenler, Lat, Menat, Uzza, Vedd, Süva, Yeğus, Yeuk, Nesr gibi put adamların kurallarına uymayı, cahilyye olarak isimlendirmiş Rabbimiz.
Müslümanlar da cahiller de beş duyuya sahiptirler.
Aynı havayı alırlar, aynı sudan içerler.
Müslümanlar da cahiller de, gördüğünün, duyduğunun, tattığının, kokladığının, dokunduğunun etkisinde kalırlar.
Ancak Müslümanlar, seçicidirler; iki dünyanın da güzel olmasını isterler, cahiller ise yalnız dünyayı isterler. (Bak Bakara süresi ayet 2/200-201)
Müslüman seçidir, gözünün gördüğü ister eş olsun, ister aş olsun, ister iş olsun… ona bakarken ve de gönlü ona akarken, hemen imanı araya girer ve o çekici güzeli veya lezzetli şeyi elde etmek helal mi, haram mı der ve helalse elde etme yollarının da helalliğini araştırır ve nasipse elde eder.
Cahil ise, beğendiğinin kendi sağlığına zararlı olup olmadığını araştırır ve zararlı değilse onun helal ve haramlığına bakmaz, kanuniliğine bakar. Çağın uydusu olduğundan sarhoşluk veren sıvı ve katı uyuşturucularla kendi ten ve canını çağa kurban eder.
anunu da kendisi veya kendisi gibilerin bir araya seçilerek geldiklerinde kanun yaptıklarından kendileri yaparlar ve yine kendileri hem taparlar hem dokunulmazlık zırhıyla kendileri bozarlar.
Geliniz, hep birlikte millet olarak, tüm insanlık olarak yaratanımıza kulak verelim ona itaat edelim:
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ
“Afvı al. Ma'rufu/iyiliği emret ve cahillerden yüz çevir.” (A’raf süresi ayet 7/199).
