Ülke ekonomisine yön veren isimlerin geleceğe yönelik tahminleri olağanüstü güzellikte!
Beklentileri tahminlerinden de öteye bir güzellikte!
Hedefleri ise bambaşka bir güzellikte!
Bu tahminler, bu beklentiler, bu hedefler bir tutarsa ülkemizi mükemmel günler bekliyor demektir.
Ama bizim açımızdan bu tahminlerin, bu beklentilerin, bu hedeflerin merhum Nasreddin hocanın göle yoğurt mayalamaya çalışmasından hiç farkı yok!
Merhum Nasreddin hocamız da göle yoğurt mayalamanın imkânsız olduğunu biliyordu ama “ya tutarsa” diye umutlanıyordu!
Ülke ekonomisine yön veren isimler da aldıkları önlemlerin işe yaramadığının farkındalar ama “ya tutarsa” diye düşünmekten ve sokaktaki halkı bu konuda umutlandırmaktan kendilerini alamıyorlar.
Bu nedenle yaşanacak mutlu günlerle ilgili randevularını hep ileri tarihlere veriyorlar.
Bir yıl sonrasına, iki yıl sonrasına, hatta otuz yıl sonrasına randevu verdikleri oluyor.
Ülke ekonomisine yön veren isimler daha önce ne diyorlardı?
2023 yılında ülke ekonomisinin dünyanın sayılı on ekonomisi arasında yer alacağını söylüyorlardı, değil mi?
Tahminleri, beklentileri, hedefleri böyleydi!
Peki, bugün ne diyorlar?
2023 yılında umduklarına nail olamayınca bu tahminlerini, bu beklentilerini, bu hedeflerini birazcık(!) ileri tarihe ertelediler.
Ne kadar mı birazcık?
30 yıl kadar birazcık(!) erteleme yaptılar.
Dünkü vaatleri bugün böyle asılsız çıkınca bugün verdikleri vaatlerin yarın aslının çıkacağına nasıl inanalım?
İnanılmıyor tabii!
Çoğu insanlar bunları duyunca gülüp geçiyorlar.
Ve “ya tutarsa” diyen merhum Nasreddin hocayı bir kez daha rahmetle anıyorlar!
Ülke ekonomisine yön veren isimler de bıkmadan usanmadan tahmin, beklenti ve hedeflerini açıklamaya devam ediyorlar.
Ortaya konulan tahmin, beklenti ve hedeflerin gerçekleşme şansı mayalanan gölün yoğurt tutması ihtimalinden farklı değil.
Niye böyle oluyor?
Niye alınan tedbirler işe yaramıyor?
Çünkü konulan teşhisler yanlış onun için böyle oluyor.
Hastanın iyileşmesi için önce doğru teşhis şarttır da onun için böyle oluyor.
