Okumayan bir toplum değiliz fakat neyi okuyacağımız

konusunda yetersiz kalıyoruz. Elimize geçen kitabın içeriğine hiç bakmadan

okuyoruz, işe yarasın yaramasın her bilgiye ulaşıyor ve zihnimizi çöplüğe

çeviriyoruz.

On yılı aşkındır annelerle eğitim çalışmaları yapıyorum.

Gördüğüm kadarıyla anneler çocukların eğitiminden tutun da aile ilişkilerine

sosyal yaşamlarına kadar her konuda interneti açıp bir şeyler okumuşlar. Fakat

ne yazık ki, hiç işlerine yaramayacak onca bilgiyi zihinlerinde taşırken,

hayatlarına yön verecek, yüce kitabımız Kur an ı, Hz. Peygamberin örnek

yaşamını yeterince tanımıyorlar. Kendilerine günde ne kadar Kur an

okuyabiliyorsunuz diye sorduğumda arada Cuma sohbetleri yapılıyor orada

okuyoruz bir de Ramazan da mukabelelere katılıyoruz diyorlar. Okullarda

çocuklarımız dini eğitim alıyorlar, artık dinlerini özgürce öğrenme ve yaşama

hürriyetine sahipler fakat Kur an ı yeterince tanımıyorlar. Oysa dini eğitime

ağırlık verilen bir toplumda fertlerin dinlerini daha iyi tanımaları ve

yaşamaları beklenir. Bizler dindarlaşıyoruz diye kendimizi avutmaya devam etsek

de, insanlarımızın Kur an la ilişkisi, sadece kulaktan dolma bilgilerden

ibaret. Gençler Kur an okumak yerine popüler kitaplara, popüler dizilere

yöneliyorlar. Ebeveynlerimiz ise Kur an ı kütüphanenin üst raflarına koyuyor ve

sadece Ramazan aylarında ya da ölen yakının cenazesinde açabiliyorlar. Kur an ı

öpüp başlarına koyuyorlar, yüksekte taşıyıp hürmetlerini ikrar ediyorlar. Fakat

Kur an ı tanımıyorlar, anlamıyorlar ve Kur an ın sunduğu reçeteyi

kullanamıyorlar.

Günümüz çocukları teknolojiyi kullanıyor, bilgiye kolay

yoldan ulaşıyor, kendilerini ifade etmekte zorlanmıyorlar. Çocuklarımızın

özgüvenleri yüksek fakat bu çocuklar değerleri ile barışık değiller. Kur an ı

yeterince tanımıyorlar. İşe yaramayan birçok bilgiye ulaşıyor ve okuyorlar

fakat kökleri ile bağlarını güçlendirecek ve kendilerine yön gösterecek başucu

kitaplarını okumuyor, yabancı kaynaklardan besleniyorlar. Yaşamlarının büyük

bir kısmını okullarda geçiriyor, akla hayale gelmeyecek bilgiler ediniyorlar

fakat dünyaya niçin geldiklerinin farkında dahi değiller. Kendilerini tanımıyorlar,

Allah ın koyduğu yasalardan haberdar değiller, Kur an a vakit ayırmıyorlar.

Sadece gençler değil anne babalar da, yaşamlarında her şeye yer veriyor fakat

Allah ın dinini öğrenmeye vakit bulamıyorlar. Dünya gözlerinde büyüdükçe

büyüyor fakat vaktin hızla akıp gittiğini göremiyorlar. Derin bir uykuya

dalmışlar ve bir türlü uyanamıyorlar.