Manisa’daki 565 yıllık tarihi Hindistani Medresesi…
Son durumu içler acısı…
Binaların arasında sıkışıp kaldı…
Ve son olarak kömürlük/depo olarak kullanılmaya başlandı…
Hindistani Medresesi yok olma tehlikesiyle karşı karşıya...
Yaklaşık 1461 yılında yapıldığı tahmin edilen bu tarihi eğitim yapısı, günümüzde ciddi bir bakımsızlık ve korumasızlık sarmalında…
* Çevresindeki yoğun yapılaşma ve binalara kat çıkma izinleri nedeniyle medrese adeta görünmez hale geldi.
* Gün ışığından uzak kalan tarihi yapıya ancak bir evin içinden geçilerek girilebilmekte…
* Kaderine terk edilen yapının kalan son parçaları çevre sakinleri tarafından depo veya kömürlük alanı olarak kullanılmakta…
* Korumasız ve açık durumda olması nedeniyle içeriye kontrolsüz girişler yapılmakta, zaman zaman içeride ateş yakılması mahalle sakinleri için ciddi bir yangın ve güvenlik riski oluşturmakta…
* Yapı, 1922 yılında Manisa'nın işgalden kurtuluşu sırasında Yunan ordusunun şehri yakmasıyla büyük oranda harap oldu ve o tarihten itibaren bir daha ihya edilemedi.
Akademisyenler ve çevre sakinleri, Manisa'nın bu önemli tarihi eğitim mirasının göz göre göre yıkılmasını önlemek adına, yetkili kurumların binanın çevresini açmasını ve acil bir restorasyon çalışması başlatmasını talep etmekte…
HİNDİSTANİ MEDRESESİ HAKKINDA
* 15 yüzyılda Velet bey tarafından yaptırılan ve günümüzde yok olma ile karşı karşıya kalan Hindistan Medresesi, Kaba yonu taş, moloz taş ve tuğla malzeme ile inşa edilmiş, kare planlı, tek kubbeli kübik bir tarihi yapı.
* Kare planlı yapının duvarları kaba yonu ve moloz taşlarla örülmüş, kapı ve pencere söveleri kesme taştan yapılmıştır.
* Kuzey güney cephelerindeki ikişer, yan cephelerdeki birer pencere aydınlanır.
* Mihrabı sonradan doldurulmuştur.
* Yapıya kuzey cephesinin ortasındaki kapıdan girilir.
* Kesme taş söveli ve basık kemerli kapı, daha geniş ve yüksek sivri kemerli bir niş içinde açılmıştır.
* Kapı iç taraftan sepetkulplu kemer biçimindedir.
* Kapının tam karşısında ana eksen üstünde bir mihrap vardır.
* Tuğla örgülü mihrap nişinin yapısından mihrabın alçı süslemeli ve stalaktitli olduğu anlaşılır.
* Dıştan sekizgen tamburlu, içten üçgen bingili kubbenin eteklerine yuvarlak kemerli pencereler açılmıştır.
* Kuzey cephesi köşelerindeki izlerden yan duvarların son cemaat yeri oluşturacak şekilde uzandığı, fakat sonradan yıktırıldığı anlaşılmaktadır.
