Dergiler, genellikle, bireysel çabalarla ortaya çıkıp varlık ve etkinliklerini sürdürmenin yanında, bazı özel ya da kamu kuruluşları ve kurumlarının desteğiyle de yayınlanmışlardır. Bu tarz yayınlanmaları halinde meydana getirdikleri etkilerin, imkân ve fırsatların düşünce, sanat ve edebiyat, kısaca kültürel oluşumlar bakımından sağladıkları verimlerin nitelikleri nedir, sorusu çok yönlü araştırmayı gerektirecek bir konu gibi durmaktadır.
Ancak bu konunun veya konuların araştırılması bir yana, pratik fayda sağlaması öncelikli bir tutum olarak görülegelmiş gibi durmaktadır. Pratik faydası, her şeye rağmen, öncelikli durmaktadır. Özellikle de, yeni başlayanların ürünlerini gösterebilme, sanat ve edebiyat birikimi olanların yeni çalışmalarını yayınlayabilme ortamı sağlayabilmesi bakımından önemli sayılabilir bu tarz yayınlanan dergiler.
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın bu konuda sağladığı imkânlar sonucu, farklı biçimlerde dergiler yayınlanmaktadır.
İkinci yılında 11. sayıya ulaşan Yitiksöz, her ne kadar bölgesel şartlar içinde gözükse bile, geniş boyutta katılımlarla, belirli bir niteliği gözeterek iki ayda bir yayım etkinliğini sürdürebilmiştir. Bu son sayısında şiirleriyle İrfan Çevik, Hüseyin Burak Us, Mehmet Aycı, Metin Kaplan, Selim Erdoğan, Adem Turan, İbrahim Gökburun, Cengizhan Konuş, Yunus Emre Altuntaş, Ali Sali, İnci Okumuş, Mehmet Akif Şahin, Nurettin Durman, Davut Güner, Sıddıka Zeynep Bozkuş, Abdulhamit Tokgöz, Gözal Istmatova, Süleyman Karaca, Mustafa Gök, Ekrem Elmas katkıda bulunmuşlar.
Gülçin Durman, Gülçin Yağmur Akbulut, Ali Necip Erdoğan, Emel Karagedik, Hasan Keklikçi ise, hikâyeleriyle dergide yer almışlar.
Hilmi Uçan, “Parçalı Düşünme ve Hakikatin Kaybı” başlıklı denemesiyle, daha çok Fransız Aydınlanması bağlamında irdelemelerde bulunmaktadır. Ancak Aydınlanma’nın Yeniçağ Batı düşüncesinde bir öğreti, bir düşünce akımı niteliği kazanmasında Kant, dolayısıyla Alman Aydınlanması’nın konumunu, etkisini hatırlamak ve hatırlatmak yerinde olur. Muhakkak, Hilmi Uçan, konunun bu yönünü de başka yazılarında ele alır veya alacaktır. Bu konuda, aydınlanmaya giriş ve tarihi temelleri üzerine, MÜ. İlahiyat Fakültesi Dergisi (S.41/2011-2) ile FSM Üniversitesi Dergisi’nde yayımladığım makaleleri belirtme gereği duydum.
Ayrıca dergide Yücel Kayıran şiiri üzerine Ali Galip Yener’in, Emel Aydın Özer’in, Yeprem Türk’ün, Erdoğan Aydoğan’ın, Yaşar Ercan’ın yazıları açıklayıcı nitelikleriyle zevkle okunmaktadırlar. Seher Özkök ve Ertan Örgen, Sezai Karakoç şiirine ve hikâyeciliğine farklı bir açıdan eğiliyorlar. Erol Çetin, rahmetli Akif Emre’nin gezgin yönünü vurgulayan denemesiyle dikkat çekiyor.
Metin Çalı hikaye, Tuğçe Gök Kavafis, Fatma Vişne kurmaca üzerine denemeleriyle katkıda bulunuyorlar. Mehmet Zeki Erkozan hikâyeci Segah Gümüş’ün, Hüseyin Cömert, Esra Özdemir Demirci’nin hikayelerini irdeliyor. Segah Gümüş, hikayeciliğinin ip uçlarını sezdiren bir yazıyla katılmış dergiye.
Aynı kurumun desteğiyle yayımlanan Berdücesi’ni bir başka yazıda konu etmek istiyorum.
