Son günlerde muhalefet sözcüleri tarafından sıklıkla dile getirilen ve sokaktaki vatandaş tarafından “çok duyulan söylemleri” şöyle sıralamak mümkün!
Polis şiddeti!
Orantısız güç!
Bu söylemler o kadar çok duyulur oldu ki sadece muhalefet sözcüleri değil aynı zamanda iktidar sözcüleri de konunun üzerinde durma ihtiyacını hissettiler!
Açıklamalarda bunun kabul edilemeyeceği vurgulanıyor!
Doğrudur ne polis şiddeti kabul edilebilir ne de orantısız güç kullanılması kabul edilebilir.
Ama bu yaşananlara karşı çıkarken gerçeklere de göz yummamak gerekmez mi?
Bugün yakınılan “polis şiddeti ve orantısız güç” gibi konular uzun süredir sürdürülen “kamplaştırıcı ve kutuplaştırıcı” söylemlerin tabii sonucu değil midir?
Siyasetin tavanına kamplaştırıcı ve kutuplaştırıcı söylemler hâkim olursa siyasetin tabanında da doğal olarak şiddet ve orantısız güç görülecektir.
İnsanlar birbirlerine “bu benden farklı düşünen bir kardeşim” diye bakma yerine “bu benim düşmanım, bu hain oğlu hain” anlayışı ile bakacalardır.
Ve o zaman coplar havaya daha bir hızlı kalkacak, hasmın üzerine daha bir hızlı inecektir.
Bugün karşı karşıya kalınan sonuç rüzgâr ekenlerin fırtına biçmelerinden başka bir şey değil ki!
Yıllardır anlatmaktan dilimizde tüy bitti! Kamplaştırıcı ve kutuplaştırıcı söylemler yerine kucaklayıcı söylemlere dönülmesi gerektiğini söyledik.
Ama iktidar cephesi bildiğini okumaya devam etti!
Ve de gelinen noktada “orantısız güç böyle kullanılmamalıydı” demeye başladılar!
Sanırız çok geç kaldılar!
Önce kendilerinin sertlik yanlısı söylemlerini gözden geçirmeleri şart!
Tavandan sertlik yanlısı söylemler gelirken tabandakilerin birbirlerine çiçek vermelerini kimse beklememelidir.
Yaşanan acı olaylardan sonra insanlar akıllarını başlarına alırlar ve sertlik yanlısı söylemlerden vazgeçerlerse belki yeni olayların çıkmasının önüne geçilebilir.
Yoksa önümüzdeki günlerde orantısız güç kullanımından daha çok yakınıp dururlar.