Özel merasimler, kentli insanın yakınları ile bir araya gelmesini sağlayarak aile dayanışmasına katkı sağlıyor. Ev kirası, faturalar, çocukların okul masrafı ve evin temel ihtiyaçlarını karşılama derdine düşen insanlar, ancak, düğün, nişan ve bayramlarda bir araya gelme fırsatı bulabiliyorlar. Fakat bizim insanımız, özel merasimlerde yakınları ile bir araya geldiklerinde yardım ve destekleri ile ailenin yanında yer alacakları yerde kusur arayışına çıkıyorlar. Bu durum çocuklar arasında rekabet ve mesafenin ortaya çıkmasına neden oluyor. Geçtiğimiz hafta katıldığım bir söz merasiminde buna bütün detayları ile şahit oldum.
Ev sahibi, uzun zamandır görüşmediği yakınları ile sohbet etmek için sorular soruyor ve evlenecek çocuğu ile ilgili duygularını paylaşmaya çalışıyordu. Fakat akrabalar kimin ne giydiğine, neyin nasıl yapıldığına dikkat ediyor ve yeni dedikodu malzemeleri toplamanın derdine düşüyorlardı. Merasim süresince gözümden kaçmayan bazı noktalar oldu:
1- Her insan biraz kendisi biraz da başkaları için yaşar. Kendisiyle öteki arasında tutarlı bir yol takip eden kişi sosyal ilişkilerinde başarılı ve uyumludur. Ancak bizim insanlarımız kendilerinden vazgeçip, insanların nazarında nasıl bir intiba bırakabilirim diye düşünüyorlar. Hanımlar, fahiş fiyatlara aldıkları giysileri yarıştırarak birbirlerine üstünlük kurmaya çalışıyorlar. Bir araya gelen akrabalar hasbihal eylemek yerine her şeye bir kusur buluyor ve ortamı geriyorlar.
2- Hanımlar, evlenecek yaştaki çocuklarının ne düşündüğünü nasıl bir hayat tahayyül ettiklerini hiç düşünmeden, genç kızların arasına girip, oğullarına eş adayı arıyorlar. Oysa özel merasimlerde insanların ne görüntüleri ne de tutum ve tavırları gerçek hayattaki ile örtüşebilir. Burada insanlar alabildiğince rol yapıyorlar. Bu nedenle gözleriniz sizi yanıltabilir.
3- Geleneksel olarak sürdürülen bazı rutinler var. Bunlara uymayı kuvvetli bir sorumluluk olarak gören aileler, kendi aralarında anlaşmazlığa düşüyorlar. Eğer aslolan gençlerin mutluluğu ise aileler bu tür şeyleri merkeze almayıp, gençlerin işini kolaylaştırmalıdırlar.
4- Aileler gençlerin önünü açmak yerine otoritelerini korumanın derdine düşüyor ve şunu ben yapmalıydım, bana şöyle davranılmalıydı diye tartışma çıkarıyorlar. Merasim ortamı adeta büyüklerin egolarının tatmin alanına dönüşüyor.
Her anne baba çocuğunun mutlu ve huzurlu bir yuva kurmasını arzu eder. Bunun için kör gurumuzu tatmin etmekten vazgeçip çocuklara odaklanmalı ve onlar için çaba sarf etmeliyiz. Bu her anne babanın sorumluluğu olmalıdır.
