Eğitimci bir anne, iki aylık bebeğini evde açlığa terk edip tatile çıkıyor ve tatilden döndüğünde açlıktan ölen bebeğin cesedi ile karşılaşıyor. Bu haberi okuduğumda vicdanımda derin bir sızı hissettim ve endişeye kapıldım. Bunun birinci nedeni, masum ve korumasız bir bebeğin açlığa yenik düşmesiydi. İkincisi çocuğunun ölümüne sebep olan bu annenin bir eğitimci olmasıydı. Allah’ım çocuklarımızı kimlere emanet ediyoruz!

Bilirsiniz biz anneler çocuklarımız konusunda oldukça hassas ve kırılgan bir yapıya sahibizdir. Gözümüzden dahi esirgediğimiz biricik ciğer parelerimizi emin ellere teslim edip, gözümüz arkada kalmasın isteriz. Çocuğunu okula ilk defa kaydettiren annelerin, “inşallah şefkatli bir öğretmene” düşer diye dua ettiklerini görürsünüz. Çünkü çocuklarınız hayattaki en değerli varlıklarınızdır.

Bu menfur olaya toplumun her kesiminden tepkiler yağmasını beklerken, belli çevrelerin suskunluğa büründüklerini görüyoruz. Mesela, namaz kılan mütesettir bir kadından eğitimci olmaz, bu laikliğe aykırı bir durum diye ortalığı birbirine katanların insanlığını yitiren bu eğitimciye karşı son derece duyarsız kaldığına şahit olmaktayız. Çünkü söz konusu kişi ne de olsa çağdaş laik bir kişi. Bu kimselerin algılarında ise insan fıtratıyla uyuşmayan ne varsa çağdaşlıkla eş görülür ve desteklenir.

Uzun sözün kısası şu, biz anne babalar çocuklarımızı teslim ettiğimiz eğitimcilerin, gittiğimiz kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan kimselerin sokakta karşılaştığımız alış veriş yaptığımız birlikte yürüdüğümüz ve aynı havayı soluduğumuz insanların, kendilerine doğuştan bahşedilen insanlık unvanına yaraşır kimseler olmalarını beklemekteyiz. Zira insanlığını yitiren bir kişi bulunduğu koordinattan sapmış ve başkalaşmıştır. Bu ise büyük bir tehlikedir. Çocuklarımız konusunda ise bu konudaki hassasiyetimiz daha da ziyadeleşir. Bu nedenle okullara atanan eğitimcilerin sadece bilgi düzeylerine bakılmayıp aynı zamanda insanlık ölçümlerinin de dikkate alınmasını arzu ederiz. Aksi takdirde ruh sağlığını kaybetmiş bu canilerin, çocuklarımıza getireceği zararı tahayyül bile edemeyiz.