​Siyasette insanı çürüten hususları sıralayacak olursak, başta insandaki kibir gelir, çünkü kibir insanı kendinden uzaklaştırır. İkincisi ise kin tutmaktır, insanı içten içe tüketir. Bir başka husus ise kıskançlıktır, insanın durmadan huzurunu bozar. Diğer önemli husus ise yalan konuşmaktır, insana güveni yok eder. Bir diğer önemli husus da vefasızlıktır. Zira gönül kırıklığına neden olur.

​İnsanın evi, barkı, arabası, villası, konağı olabilir. Cebi de para ile dolu olabilir. Sofrası, ikramı zengin olabilir. Bütün bunlara karşın kalbiAllah'a secde etmeyi unutmuşsa, sahip olduğu tüm nimetlerin hiçbir değeri olmaz ve bunlar insan ruhunun açlığını gideremez, insanın gönlünü okşayamaz.

​Bu sebeple dünya malı için hiç kimseye boyun eğmeye değmez. Helalinden kazanan, onuruyla yaşayan, haram lokma ile beslenmeyen insan olmak asıl olandır. Nitekim Hazreti Ömer der ki; “Haramda mutluluk arama. Çünkü haramın sonu huzur değil, pişmanlıktır.”

​Yaşadığımız dünya, dürüstlerin acı çektiği, sahtekârların alkışlandığı bir dünya olmamalıdır. Malumunuz, millet olarak darbeler gördük. Covid-19’u gördük. Depremler ve yıkımlarını yaşadık. Ama ülkemizde bu kadarşerefsizi bir arada görmedik.

​Hemen belirtelim ki, garip bir çağ yaşıyoruz. Hain olanlar sadakatten bahsediyor. Hırsızlar şereften bahsediyor. Zalimler de dürüst insanları susturmaya çalışıyor.

​Oysa: “Bilesiniz ki kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.” (Ra’d/28) Zira adaleti şaşmayan, kimsenin hakkını kimsede bırakmayan, adil olan Allah'tır. İyi ki var. İyi ki mahşer var, iyi ki hesap var. Allah yanlışın bedelini öyle bir yerden çıkarır ki, insanın iflahını keser.

​Unutmamak gerekir ki; başımıza ne geliyorsa Müslüman olduğumuz için değil, tam aksine gerçekten Allah'ın istediği gibi Müslüman olmadığımız için gelmektedir.

​Merhum şairimiz Abdurrahim Karakoç’un dizelerinde dediği gibi:

​Bizleri uykudan uyandır ya Rab.

​Bitsin, uzamasın gaflet günleri.

Ama insanlarımız da yöneticilerimiz de hep birlikte hâlâ gaflet içinde uyumaya devam ediyoruz.

​Selamet ve saadet için, ‘Adil Düzen’ için üç insan tipinden uzak durmalıyız. Her zaman ve her mekânda yanlışı savunan cahil insanlardan, doğruları göremeyecek kadar kör ve sağır olan insanlardan ve yapılan iyilikleri inkâr edecek kadar nankör insanlardan. Böylelerinden daima uzak durmak, aklın gereğidir.

​Bir gün gelecek, her şeyi fark edeceğiz. Şöyle ki:

• İnsan ne kadar çok parası olursa olsun, sonuçta günde sadece üç öğün yemek yiyecek.

• Evi ne kadar büyük olursa olsun, tek bir yatakta yatarak uyuyacak.

• Ne kadar çekici ve güzel olursa olsun, güzelliği zaman içinde kaybolacak, yüzündeki çizgiler derinleşecek.

• Ne kadar çok insan tanırsa tanısın, sonunda yalnız kalacak ve etrafı insanlarla dolu olsa da ruhunu yalnız teslim edecek.

• Arabası, konağı ne kadar güzel ve pahalı olursa olsun, yürümek için kendi bacaklarına ihtiyacı olacak.

• İçinde bulunduğu makam ne kadar yüksek olursa olsun, huzuru yoksa her şey boş gelecek.

​Onun için her sabah şerefle uyanmak en büyük ikramdır. Gece gündüz en önemli husus, hak yolda yürümek ve ‘Adil Düzen’in ihyası için çalışmaktır.

​Bugün bizi çeşitli yollarla soyup soğana çevirenlere hayran olmaktayız. Çalanları hesaba çekmemek için gayret içindeyiz. Gidecek yeri olmayanlar üzülmesin. Çünkü yatacak yeri olmayanlar var, hesap günü var…

​Vefanın unutulduğu, saygının para ile satıldığı, sevginin pazarlık konusu olduğu bu devirde iyi olmak, dürüst olmak, çalmamak, fonlanmamak yük. Buna rağmen iyi olmak suç. İnsan olmak ise ağır bir bedel oldu bizlere.

​İmam Ali şöyle der: “Adalet için en büyük talihsizlik, devleti idare edenin zalimliğidir. Üç sınıf Allah'ın rahmetinden uzak tutulmuştur. Zalimler, onlara yardakçılık edenler ve zulmü hoş karşılayanlar.”

​Biz de; Allah'ım bizi kör şeytana uyanlardan ayrı tut diye yakarıyoruz.

​Rahman ve Rahim,

​Kadir ve Muktedir,

​Gaffar ve Settar olan Allah’a emanet olunuz.

​“Ya Rabbi bu haftayı bize hayırlı ve bereketli kıl. Hayırlara yakın, şerlere uzak eyle.”​

​Selam doğru yola uyanlara olsun. (Taha/47).