Ana muhalefet partisi CHP, yaptırdığı anketler ve düzenlediği mitingler ile yapılacak ilk seçimde iktidara gelmeyi “çantadaki keklik” olarak görüyor.
CHP sözcülerine göre iktidara gelmek artık “çantadaki keklik” ya da “sepetteki üzüm” gibi bir şey!
Para vererek yaptırdıkları anketlerde hep “birinci parti” olarak çıkıyorlar!
Buna çok seviniyorlar!
Sonra mitingler düzenliyorlar!
Düzenledikleri mitinglerde de “meydanlar az da olsa doldu” diye çok mutlu oluyorlar.
İktidarın güçlü olduğu illerde bile meydanlarda üç beş bin kişi görünce mutlulukları katlanıyor.
“Bakın bugün bu kadar kişi gelmiş, bir bu kadar da korkup gelmeyenler vardır” diye iktidar olma hayalleri kuruyorlar.
İnsanlar miting meydanlarına niye korkudan gelmesinler ki!
Bu mantıktan yola çıkınca korkarak gelmeyenlerin yanı sıra duymadıkları için gelmeyenleri de ana muhalefet safları arasında hayal etmek elbette mümkün olur!
Ana muhalefet partisi CHP sözcülerinin bu tür açıklamaları elbette züğürt tesellisinden başka bir şey değil!
Ciddi bir muhalefet yapamamanın verdiği eziklik içinde bu tür açıklamalarla kendi kendilerini avutuyor olmalılar.
“İktidarın kalesinde bile meydanlara üç beş bin kişi” geldi sevinmeleri bu yüzden olsa gerek!
Bu sayıya bir de korkarak gelmeyenler türünden muhtemel(!) taraftarlar eklenince keyiflerine diyecek kalmıyor.
Ana muhalefet partisi CHP, tarihinin en kötü dönemlerinden birini yaşıyor!
Ciddi bir muhalefet yapma yerine iktidar sözcülerinin üslubunu taklit eden bir tarzda konuşmalar yaparak günü kurtarmaya çalışıyorlar.
Sonra da para vererek yaptırdıkları anketlerden birinci parti olarak çıkmakla övünüyorlar.
Birincilik dedikleri de “kıl payı” bir birincilik!
Anketlerde bir sonraki partiden ya bir puan ya da yarım puan önde gösteriliyorlar.
Genel başkanları da iddialı açıklamalar yapmaktan kendini bir türlü alıkoyamıyor.
“Seçimden birinci parti çıkmazsak o akşam siyaseti bırakırım” gibi oldukça büyük laflar ediyor.
Oysa böyle nice büyük laf sahibinin sonradan mahcup duruma düştüğünü herkes yakinen biliyor.
