Yandaşların pişkinliği karşısında insan “söyleyecek söz” bulmakta güçlük çekiyor!
Ağızlarını açınca “mangalda kül bırakmayan” ve ellerindeki karayı önlerine çıkan herkese bulaştırmaya çalışanlara kendi eylem ve söylemleri hatırlatıldığı zaman utanacakları yerde “çok çirkin şeyler bunlar” diye kendilerini eleştirenleri suçluyorlar.
O kadar pişkinler ki önlerine gelen herkesi FETÖ yapılanması ile bağlantı göstermekte bir sakınca görmüyorlar.
“O falan bankanın açılışına katıldı, bu falan okulda okudu, şu falanca ile sık sık görüştü” türünden ciddiyetten fersah fersah uzak iddialarla karşımıza çıkan yandaşlar bir zamanlar “ünlü savcıların” heykelinin dikilmesini istediklerini hepten unutmuş gibiler.
Kendileri ünlü savcının heykelini dikilmesini isteyecek kadar FETÖ yapılanması ile yakınlar ama “falan kişi Bank Asya’nın açılışına gitmişti” diyecek kadar da ipin ucunu kaçırmış durumdalar.
Üstelik bir zamanlar Bank Asya’dan kredi aldıklarını hiç hatırlamak istemiyorlar.
Bunlar hatırlatıldığı zaman da “Çok çirkin şeyler bunlar” diye isyan ediyorlar.
Tamam, bunlar çok çirkin şeyler ama kendi yaptıkları çok mu güzel şeyler?
Önlerine geleni FETÖ yapılanması ile ilintili göstererek ne yapmak istiyor olabilirler?
“O, bu, şu FETÖ yapılanması ile ilintili” diye hedef gösterirken Allah-u âlem kendilerinin geçmişte bu yapı ile nasıl içli dışlı olduklarını unutturmak istiyor olmalılar.
O dönemin ünlü savcılarının heykelinin dikilmesini isteyecek kadar kendilerini onlara yakın hisseden ya da o dönem yapılan icraatları yürekten benimseyenlerin şimdi kime laf etme hakları olabilir ki?
Ama yandaş pişkinliği böyle bir şey işte! Bir bakıyorsunuz “O bizim, dünümüz, bugünümüz, yarınımız” diye methiyeler döktürüp hedeflerinin “ahiret birlikteliği” olduğunu ilan ediyorlar.
Sonra bir de bakıyorsunuz ekranlara çıkıp dün methiyeler düzdükleri insanların aleyhlerinde konuşup onlarla selamı sabahı olanlar hakkında düzenlendikleri ölüm listelerinden söz ediyorlar.
“Bizim aile 50’sinin hakkından gelir” türünden “meydan okumalarla” bir yerlere yaranmaya çabalıyorlar.
İktidarın önündeki en büyük sorunu, bu yandaş pişkinliği oluşturuyor olsa gerek. Bunlar atsan atılmıyor, satsan satılmıyor. Yerli yersiz konuşup sıkıntı doğurmaktan başka işe yaramıyorlar.
