İnsan bir yerlere gidip geliyor ya da hastası, cenazesi

oluyor onun başından ayrılamıyor, radyo dinlemiyor, TV izlemiyor, gazete

okumuyor, acısına kapanıyor.

Eve döndüğünde.

Bakıyor ki savaşı kapıda buluyor, bombalar başında

patladı patlayacak sanıyor.

Evden uzakta iken acılarına sarınmış dünyaya küsmüşken,

Rus uçağı düşürülmüş, birileri tetiğe basmış. Suriye iç savaşının eninde

sonunda bizi batağa çekeceği belli idi.

Susmak ya da konuşmaktan birini seçmenin de sonucuna

katlanılacağı ortada idi.

Barış türküleri söylense de Türkiye ye gırtlağına kadar

savaş libasları giydirilmek istendiği aşikâr idi. Özellikle Amerika, bu savaş

oyununda öylesine ortaya fırlıyordu ki adeta düğün meydanında oyna tempoları

gibi, Türkiye yi Suriye ye gir diye hevese getirmeye çabalıyordu. Kâh sırtını

sıvazlıyor, kâh terör örgütlerinin hamisisin diye tehditten geri durmuyordu.

Soğuk savaş projeleri olan terör örgütleri, sanal alandan

sıcak sahaya indirilmiş ellerine silahlar verilmiş oluk oluk kan akarken;

Amerika sı, Rusya sı ortak çıkarları için zaten anlaşmışlardı. Neyse ki bir

koyup üç alma aldatmacasına kanmayan Türkiye; yapılan vaatlere inanmadı,

Suriye ye girmedi.

Hiç akla gelmeyen yerden çıban baş verdi.

Rusya krizinde insan şaşmadan duramamakta, komşu komşunun

külüne muhtaçken.

Rus gazı ve bizim meyve sebzeler, canlı bir turizm

potansiyeli, karşılıklı ticaret ve dostluk nişanelerine rağmen, bu savaş

ihtimali nasıl çıkar diye.

Küresel güçlerin hesabı hiç bitmez ama içerideki güç

odaklarının da daha müthiş hesabı bulunmakta, yeni bir krizin kapımızda olduğunu

her birimiz hissetmekte idik; başkanlık doğumunun sancılı geçmeyeceği ortada

idi, dış güçlerin seçimlerde olabildiğince destek verdikleri hatta Türkiye nin

iç terörüne üçüncü dünya savaşı gibi bulaştıkları küresel güçler, içerden de

müthiş bir destek almakta idi.

Verilen mesaj açık, Türkiye ye dışarıdan vuracak her

ülke makbulümüzdür, biz içerden bayağı örseledik ama yeterli gelmedi, son

vuruşlar bizim için çok değerlidir, minnettar olacağız; Paris, Moskova,

Washington sopa nereden inerse çok makbule geçecektir temalı ilanlar,

neredeyse gazetelere verilecek.

Mahruki nin tweetini de siyaset bilimciler bir kenara

yazdılar:

Putin den ricam bu saldırının bedelini dost ülke

Türkiye ve Türk milletine değil bunu planlayan AKP ye ödetmesidir.

İçerinin ve dışarının melodisi o kadar ortak ki,

Türkiye yi IŞİD destekçisi gösterme yaygaraları, Rusların Türkmenlere

saldırısı, Putin in Türkiyeli Kürtlere özerklik için fiyakalı bir hamilik

rolünü üstlenmesi.

Uçak krizi sadece gaz, meyve ve sebzenin çürümesi ile az

hasarla atlatılamayacak gibi gözükmekte, Kürt sorununu Ortadoğu abasına yamamak

isteyenlerin oyunu; bölgenin tarumar edilişini, sadece Suriye ile bırakmak

istememekte. Komşum Olga, bahçe kapısının önünü süpürmekte, sonbahar

yapraklarından bütün sokağı temizleyecek gibi itinalı, dilerim o yapraklar

ilkbaharda barış havasında yemyeşil açarlar deyip, Olga yı daha içten

selamlıyorum.

Karşılıklı olarak, hiç komşu ile savaş olur mu, diyoruz.