Bir tuhafım bugünlerde. Fikrimi daldan dala kondurmaya
alıştım. Bağlanma sorunu da yaşıyorum. Ortak ağızdan çıkan ne varsa bende güven
kaybına uğramış. Kalabalıktan çıkıyorsa ses beri durasım geliyor. Vurasım
geliyor, gidesim geliyor, bağırasım geliyor Suskunluk geliyor sonra Boğazıma
biraz hıçkırık, birkaç düğüm geliyor. Obasını konduruveriyor. Gitmek bilmiyor.
Dedim ya, bir tuhafım şu sıralar.
Bu hâl çocukluğumu özletiyor biraz. Dalmak ve çıkamamak
istiyorum. Saklambaç oynadığım arkadaşlarımın hepsi o kadar iyi saklanıyor ki
sobeleyemiyorum. Medya tekzip merkezi dedikleri yer taş bir bina değil
diyorum kendime. Eğer akıl bir temyiz yeteneğiyse!
Yahu İbrahim. Niye bindirdin beni metrobüse Yalnızlık
güzeldi benim için. Herkesi kendim gibi zannettiğim zamanları özletmek için
miydi bu gezi Fikrinden arınmış, kendi malayani telaşlarına süslü elbiseler
biçmiş bu kadar insan İbrahim Biz bir sokak gösterisinde miyiz yoksa Tüm bu
kurgunun benim için olduğunu söyle ne olur
Bizden iki durak sonra binen şu iki genç kız Hangi
yalancı baharın içinden kopup gelmişler. Hangi romantik yazarın kitabından,
hangi köşe başından, hangi imza gününden, hangi tvitin yüzotuzuncu
karakterinden sıyrılmışlar Duydun mu ne dediğini. Ben mi yanlış anlıyorum
yoksa Bilmem ne dergisindeki o adam çok mu sempatikmiş. Onun için sosyal
medyaya, Allah adam diye yeryüzüne seni gönderdi diye mi yazmış Bir tane
yazar kalmış tanışmadığı. Onunla da tanışırsa cennetle müjdelenecekmiş.
Kulaklarım beni yanıltıyor olsun ne olur Rüya sayalım tüm bunları. Bende,
Nasıl olsa sabah olacak, nasıl olsa uyanacağım fikrine sarılayım.
Biliyorum İbrahim, ben çok düşünüyorum. Bana, Düşünme
boş ver, dürüm işine girelim deyişinin üzerinden çok geçmedi. Fakat mümkün
değil ki! Bana hesabı sorulacak bir nimet olarak verildi bu akıl fikir. Yerlerde
sürünen, çamura bulanan, çalıya dolandırılan fikirlerin alıcısı çok olsa da,
yok, ben yapamam. Kirletemem fikrimi! Akışına bırakamam. Bu aralar şu revaçta
diyerek hislerimin iplerini ipsiz ve hissizlerin eline bırakamam. Finalde
yalnızlık mı bekliyor beni Ama bekliyor değil mi Yaratan yarattığını hiç
yalnız bırakır mı İbrahim
Beni kalabalıklara sokma ne olur. Sosyal tespit yapmak
bize mi düştü! Ben televizyon izlemeyi bırakalı, yakılacak, bakılacak ve
okunacak gazete ayrımını yapalı, duyduğuna değil, gördüğüne de inanmayalı,
nerede durduğunun çok önemli olduğunu bileliberi çok uzaklaşmışım sokaklardan.
Eskilerin sözlerini bile özlüyorum bazen. Her yiğidin yoğurt yemesi farklı
olurdu hani Atasözlerinin bile hükmüne ambargo konmuş bu zamanda. Hangi yoğurt
konursa önüne onu yiyor artık insan. Yiyene yiğitlikte soran olmuyor
İstiklal Marşı nı da yanlış anlamışız. Meğer kaybedilen
İstiklal in istikbaline duaymış meğer. Hamaset destanı değil, içine düşülen
durumun tespiti, ihtiyaç duyduğumuz güç, özgüvenimizi zirvede tutmaya yetecek
tavsiye ve finalde de İstiklal i kimin hak ettiğine değinmiş merhum. Kafan
karıştı değil mi Kullanılan emir kiplerine yakından bir bak istersen. Korkma!
Çatma! Geçme! Bir daha oku istersen. Kabul yıldönümü kutlanıyor şu günlerde.
Bestesinden bir şey anlamak mümkün değil zaten. Uzun uzun oku. Düşünerek oku.
Bildiklerini unutarak oku. Son mısraya geldiğinde kaşı yaralarını, kanat
gerekirse. Eğer düşündürecekse seni, eğer, Hiç böyle düşünmemiştim
dedirtecekse. Hakkıdır, Hakk a tapan, milletimin istiklal Güce değil, paraya
değil, makama değil, kürsüye değil, kalabalığa değil, Batı ya değil, rahatına
değil, sadece kendi felahına değil, emparyalizme değil, Siyonizm e değil, şekle
değil!!! Hakk a tapanların hakkıdır istiklal.
İstikbal
O zaten göklerdedir!
Sen böyle havada arayadur, ölüm seni gelip elbette bulur.
İki metrelik yerin seni sıkmaya başladığında ne geniş evlerin kurtarabilir
seni, ne de yanmayan kefen serinletebilir. İlk sual belli. Bu sınavda kitabı
açıp bakmakta serbest. Tüm bu velvele bitecek bir gün. O gün sorulacak ilk sual
Rabbin kim sınav belli, soru ayan. Cevabını bulmak için bir ömür var
önümüzde. Bir ömür dediğime bakmayın siz. Bir ölüm kadar vaktimiz var aslında.
Kıymetli zaman.
İbrahim
Beni bir daha bindirme metrobüse, kulaklığını paylaşıp da
bana internetten videolar izletme ne olur. Zaten bir tuhafım şu günlerde
Derdime dert ekleme!
Kalbinin sahibine emanet İbrahim!
Eyvallah!!
