İnsanlık çıldırmış olmalı.
Gün geçmesin ki insanlarla ilgili en sefil haberleri duymayalım.
Bebeğini evde bırakıp 10 günlük tatile çıkan anneleri okuduğumuzda artık şok geçirmemekteyiz.
Birkaç ay önce de, “Uçağa alınmayan bebeklerini havalimanında terk ettiler” haberi ile muhatap olup korkuyla irkilmiştik.
Öz çocuklarına bu vahşeti yapan aile diğer insanlara neler yapmaz ki.
“ İsrail'in Tel Aviv kentinde Belçika pasaportlu bir çift, sıraya girdikten sonra bileti olmadığı için uçağa alınmayan bebeklerini havaalanındaki check-in kontuarına bıraktı.”
Bir bilet parası kadar değerli bulunmamış mıydı bebek.
Dünyanın en kıymetli hediyesi çocuk nasıl böyle pervasızca terk edilebilmişti.
Ne ki dün de telefon alabilmek için bebeklerini satan aileden haberdar olduk.
“Hindistan'ın Batı Bengal eyaletinde yaşayan bir çift, sosyal medyada video çekebilmek için bebeklerini satıp telefon satın aldı.
Geçim sıkıntısı çeken ailenin bazı bölgeleri gezip yeni model bir cep telefonu alması, komşularının dikkatini çekti.
Bu olayın yanı sıra, ailenin 7 yaşındaki kız çocuğunu da satmaya çalıştığı iddiaları gündeme geldi.”
Doğadaki bütün canlıların,
Fillerin, aslanın, köpeğin,
Yavrularını emniyete alabilmek için,
Yaşamlarından vazgeçebildiği bir şefkat evreninde,
İnsanoğlu her zaman sınıfta kalmakta.
Cep telefonu için,
Farklı yerleri gezip sosyal medyada fotoğraf paylaşıp,
İnsanlar üzerinde şaşkınlık, hayranlık oluşturabilmek için,
Evlatlarını satacak kadar canavarlaşabilmekte.
İnsanın geldiği travmatik süreç.
Bizde de öyle olmuyor mu?
Gittiği tatil yerini,
Dolaştığı sahilleri,
Yediği yemeği,
Yeni doğmuş bebeğini,
Evinin mahrem bölmelerini,
Düğün resimlerini,
Eşinin elbisesini,
Aldığı hediyeleri,
Sosyal medyada paylaşıyor.
Kendisine, yüreğine saklamıyor,
Anılarına emanet etmiyor,
Ortaya saçıyor,
Herkesin önüne atıyor,
Toplumun ayakları altına paspas ediyor.
İnsanın en değerli hatıraları kendisine kalmalı.
Ki o anıların değerini bazen fotoğraf bile anlatamaz,
Ancak yaşayanın o anda duyumsadıkları,
Aradan yıllar geçse de yaşadıklarını anımsadığında mutlu olması,
En değerli duygular iken,
Senin gezdiğin yerlerden, yediğin yemekten başkasına ne?
Komik oluyorsun.
Hatta zavallı duruma düşüyorsun.
