AKP’deki çözülmenin önüne niye geçilemiyor?
Sanki birbirlerini sevmiyorlar. Birbirlerini çekemiyorlar! Ve birbirlerinin kuyusunu kazmada adeta yarışıyorlar.
Hangi AKP’liye kulak misafiri olsanız kendisinin “hasbi”, diğerlerinin ise “hesabi” olduğunu iddia ediyor.
Hal böyle olunca da iki AKP’li bir araya geldiklerinde her biri kendini “hasbi”, diğerini “hesabi” olarak görüyor.
Ve birlikte hareket etmeleri, birlikte bir şeyler başarmaları imkânsızlaşıyor. Herhangi bir AKP’linin “hasbi olan benim” iddiası çoğu kez insanlara inandırıcı gelmiyor!
Ama bir AKP’linin diğer AKP’liye yönelttiği “hesabi” suçlaması zihinlerde kolaylıkla yer ediyor.
Zira yazılı ve görsel medya “hesabi suçlamasına” hak verdirecek haberle dolup taşıyor.
Evet, hangi AKP’liye kulak verecek olsanız hemen “partinin hesabi olanlardan temizlenmesinin” gerektiğini söylüyor.
Ve eline fırsat geçen hemen böyle bir temizliğe başlıyor.
“Üzümün çöpü, armudun sapı var” mantığı ile hareket edilince de parti içinde birlik ve beraberlik ruhundan eser kalmıyor.
AKP’nin bu hale düşmesinde elbette uzun yıllar iktidarda kalmış olmalarının önemli rolü var.
İktidarda olmayı bir nimet olarak kabul edenler her ne hikmetse nimet paylaşımında anlaşamıyorlar.
“Sen çok aldın, bana az düştü” gibi bir ruh hali içindeler.
“İlk günlerdeki gibi olmalıyız” temennisi de aslında samimiyet içermiyor. Zira aralarındaki bu çekişme ilk günden beri var ve bir türlü sona erdirilemiyor.
Gittikçe de alevleniyor.
Parti içinde yaşadıkları bu kavganın kendilerine neye mal olacağını görenler bir şeyler yapılması için uyarı üstüne uyarıda bulunuyorlar ama bu uyarıları dikkate alacak bir isim bulamıyorlar.
Eskiden kendileri gibi düşünenlerin şimdi çok daha farklı bir konumda bulunduklarını ve olaylara bakış açılarının çok değişmiş olduğunu görüyorlar.
İçlerinden biri elektrik ve doğalgaz faturaları ile ilgili olarak “iktidarımız mutlaka bir çözüm bulmaya mahkûm hatta mecbur” derken adım atması beklenenler bambaşka şeyler söylüyorlar.
Onlar faturalarla ilgili yaygara koparıldığını düşünüyorlar.
Böylesine birbiri ile uğraşan bir siyasi oluşumun başarılı olmasını beklemek ham hayal değilse nedir?
