Son günlerde en çok konuşulan konulardan birisini de ana
dilde eğitim konusu oluşturuyor!
Ana dilde eğitim denilince de tabii ki akla hemen Kürtçe
geliyor!
Kürtçe eğitim dili olsun mu olmasın mı tartışması
başlıyor!
Biz konunun uzmanı değiliz, ne olsun diyebiliriz ne de
olmasın!
Ama tanığı olduğumuz kimi olayları sizlerle paylaşmak
istiyoruz!
Malum Nevruz kutlamalarında çözüm sürecinin bir gereği
olarak İmralı sakininin konuşması Diyarbakır da hem Kürtçe olarak hem de Türkçe
olarak BDP milletvekilleri tarafından seslendirildi!
Ve bu dönemde kulağımıza birçok şey fısıldandı!
Mesela ne kadar doğrudur bilemiyoruz ama İmralı sakininin
Kürtçe bilmediği ve Diyarbakır da okunan bu metnin başkaları tarafından kaleme
alındığı söylendi!
Yine metni Kürtçe olarak okuyan BDP milletvekilinin de
Kürtçesinin çok kötü olduğu ileri sürüldü!
Evet, bu söylentilerin ne kadar doğru ne kadar yanlış
olduğunu bilmiyoruz! Çünkü Kürtçe bilmiyoruz! Söylenenler doğru da olabilir,
yanlış da olabilir!
Biz doğru olduğu varsayımından yola çıkarak diyoruz ki bu
söylentiler doğru ise kendilerini Kürt olarak kabul edenlerin ana dillerini
biran evvel öğrenmeleri sağlanmalıdır!
Hadi biz Kürtçe bilmiyoruz ama kendilerini Kürt olarak
kabul edip bir de işin liderliğine soyunmuşların Kürtçe bilmemesi normal
karşılanabilir mi
Ana dillerini öğrensinler ki kendilerine umut bağlamış
insanlara bir mesaj vermeleri gerektiğinde başkalarına muhtaç olmasınlar!
Yine ana dillerini öğrensinler ki ellerine tutuşturulan
bir metni okurken hata yapıp eleştiri oklarının hedefi haline gelmesinler!
Kimileri ana dil konusuna soğuk bakarken kimileri de ana
dilin ana sütü kadar helal olduğunu söylüyor!
Bu konuda kimseyi ikna etmek gibi bir çaba içinde
değiliz!
Herkes istediği gibi düşünür ve istediği gibi konuşur;
yazar, çizer!
Yeter ki bunu yaparken şiddete başvurmaya kalkışmasın!
Yeter ki fikirlerini başkalarına zorla kabul ettirmeye
uğraşmasın!
Herkes birbirinin fikrine katılmasa bile saygı duymayı
öğrenirse ne kaybedilir Ben o görüşte değilim ama senin görüşüne de saygı
duyuyorum denilirse kıyamet mi kopar
Birbirimizi yok etme yarışına girme yerine birbirimizin
varlığına saygı duymaya başladığımız da çok şey kazanmış olacağımız açık değil
mi
Kürtçe bizim için bir şey ifade etmiyor olabilir ama
Kürtçenin kendileri için çok şey ifade ettiğini düşünenlere hoşgörü ile
yaklaşmanın kime ne zararı olur
Bir de şöyle düşünmekte fayda yok mu
Yıllardır yasaklar konuluyor bunun kime ne faydası oldu
İnsanlar yasak diye ana dillerini öğrenmekten vazgeçtiler
mi
Konuya biraz daha esnek yaklaşmak yararlı olur diye
düşünüyoruz!
