BU sezon görülmemiş biçimde üç büyükleri içine, hem de mini mini puan aralıklarıyla, alan şampiyonluk mücadelesinin ben hâlâ Fenerbahçe kıyılarında noktalanacağını iddia ediyorum. Bu iddiama temel olarak da Fenerbahçe’nin kadrosunun neredeyse tamamının kariyerli oyuncularla donatılmış olduğunu gösteriyorum. Şöyle bir bu üçlüyü mercek altına alın, bakalım Fenerbahçe’nin bu konudaki ağırlığını görebilecek misiniz Hemen çarpıcı örnek mi Sivas’ta işler iyi gitmiyordu. Kartal hoca, son Dünya Kupası’nda forma giymiş olan Emenike’yi soyunma odasında bırakmıştı. Bizim milli takımın gelecekteki yıldızlarından biri olarak gösterilen Alper’i de 66. dakikada kenara çekmişti. Peki, kimleri yerlerine almıştı Yine son Dünya Kupası’nda üçüncü olan Hollanda’nın Liverpool forması giymiş Kuyt’ı ile, İspanya’nın La Liga’sından Webo’yu... Sonra da 82. dakikada Emre’ye yeter deyip, Chelsea’dan gelmiş, Portekiz milli takımının temel taşlarından Meireles’i...
Peki, Sergen Yalçın ne yaptı Sivas’ta... Adem 73’te çıktı yerine ne olduğu meçhul Utaka girdi, bana göre sahanın en iyisi Mehdi çıkıp yerine Hakan girdi 83’te... Ve de Burhan çıktı, yerine gireni hatırlamıyorum bile...
İşte fark burada idi... Sivasspor takımında sadece bir oyuncu vardı ciddi kariyere sahip. O da Cicinho idi... O da attığı görülmemiş muhteşem frikiği ile zaten ne olduğunu gösterdi. Gerisi, yani kariyer olarak, rahmetli Erbakan hocamın dediği gibi “Fasa fiso...”
İsmail Kartal aslında sahaya Emenike ve Alper’i kanatlara alarak, rakibin boş bırakacağı alanlara çabuk atak düşünmüştü. Ama Emre ve Diego dönüp dolaşırken rakip toparlandı ve saflarını sıklaştırdı. Caner ve Gökhan inebildikleri kadar indiler ama çok dikkatli olmaya gayret ettiler. Çünkü Aatıf gibi topla adam geçen, ama bu maçta takımının en kötüsü idi, Burhan gibi kendini iyi gösteren ve iş yapabilen, ama mutlak golü kaçırdı, elemanlar vardı. Gerçi kaçırdığı golde Aatıf’ın varyeteye kaçışının büyük payı vardı...
Fenerbahçe bu arada Batuhan gibi bir güllenin fizik gücü karşısında tandemde açık düştü. Paylaşım kararsızlıkları oldu. Sivasspor öne geçip duruyordu ama, maçın finiş sözünü yukarıda izah etmeye çalıştığım kariyer farkı belirleyecekti. Maç süresince maçı birlikte izlediğim dostlarım “Bu defa iş zor. Bu defa yanılacaksın” diye ısrar etmelerine rağmen bendeniz, “İşin sonuna bakın” deyip durdum. Bu arada Aatıf da aldığı bütün topları Fenerbahçelilere ve Volkan’ın kucağına teslim ederek takımının kontra yemesine sebep oluyordu. Tabii ki İbrahim ve Uğur’dan kurulu Sivasspor tandemi de evlere şenlikti.
Webo ve Kuyt’ın girişleri ile sahaya oturma alışkanlığı, yani yerleşim alışkanlığı geldi. Ve biri taçtan olmak üzere üç yan topla iş bitti. Bu şu demekti teknik olarak; Sivasspor takımının savunması, ağırlıklı olarak da tandemi yan toplarda yer almayı beceremiyordu. Şimdi kala kala dört maç kaldı. Yani Fenerbahçe hanesine 12 puan daha... Diğer adaylar mı Ya biri daha 12, ya da 10’ar 10’ar... Ama kanım o ki, o malum maça bile gelmeden zayiat olacaktır.
Pardon unutmadan... Maçın hakemi Halis kardeşime maçı bir kere da banttan izlemesini tavsiye derim. Baksın bakalım maç bittiğinde sahada kaç kişinin kalması gerektiğini görebilecek mi Hani yeniden dersi çalışmak adına...
