“Önce bilgi vardı” önce bilgi olmalı ki inanç ve amel/davranış biçimleri sağlıklı olsun. Kitaplar. Allah’ın insana layık gördüğü ilk değer kitap. Sonra mabed (kabe). Adem peygambere verilen sahifeler ve Adem’in (a) yeryüzünde ilk işi; Kabe’nin inşası. Peygamberlerin getirdikleri değerler; şeytanın müdahalesi, örf ve adetler sonucu değiştiği ya da anlam kaymasına uğratıldığı gibi savaş, işgal, tehcir ve büyük felaketler sonucu da aynı kaderi paylaşmıştır. Ancak Kur’an değişime uğramamış, Allah tarafından korunmuş olmasına rağmen tefsir ve yorumlarına israiliyat ve farklı kültürlerin karıştığını söylemek mümkündür.
Bir kitabı sizlerle paylaşmak istiyorum. Kitabın ismi; İmtihanın Adı Yusuf ile Züleyha. Bengisu yayınlarından çıktı. 120 sayfa. Yazarı Furkan Yılmaz. Akıcı bir uslüp ve anlaşılır bir dil kullanılması, sayfaların okuyucuyu yormayan başlık ve bölümlere ayrılması kitabın okunmasını kolaylaştırıyor. İçerik, anlam ve mesaj bakımından islami ilkelere uygunluk taşıyor. Yazar aşk adına kocasını aldatmaya çalışan ve zinayı meşru gören bir kadını mazur görmüyor. Kadınların onurunu ve iffetini sözde aşk adına ayaklar altına alan Züleyha’yı masum kabul etmiyor. Aynı zamanda Yusuf’un şahsında erkeklerin iffet anlayışının ne olması gerektiğini vurguluyor.
Cinselliğin ve zinanın sokaklara indiği; karma eğitimin ve yazılı ve görsel medyanın adına aşk diyerek fuhşu kışkırttığı bir zaman diliminde okunması gereken bir kitap; İmtihanın Adı Yusuf ile Züleyha. Kitabı sayfalarından birini birlikte okuyalım “Yırtılan Gömlek: “İkisi de kapıya koştu, kadın arkadanYusuf’un gömleğini yırttı” Güzel ve alımlı. Çalımlı ve gururlu. Şehvet azgınlığının zirvesinde gezen çok kadın. Nice erkeklerin iffetini yırttılar. Hayâsını ellerinden aldılar. Edepten mahrum ettiler. Yüzlerinde ki utanma allığını siyaha boyadılar.
Züleyha.
Onlardan biri.
Yusuf.
Direnenlerden biri.
İkisinin de takipçileri oldu. Olmaya devam edecek. Ancak Yusuf’un rabbi. Yırtılan gömleği konu etti. Etti ki. Gömlekler önden yırtılmasın. Arkadan yırtılsın. Gömlekler yırtılsın ama iffet asla. Hayâ gemisi su almasın. Kalp kirlenmesin.
Ateşe çağıran “gel” sözüne ve beden diline. Odanın şuhluğuna. Kahramanlık taslamadı. Ben karşı dururum demedi. Yiğitliğine güvenmedi. Arkasını döndü. Çünkü bütün sınavlar risklidir. Ve rabbine “Eğer tuzaklarını benden uzaklaştırmazsan onlara meyleder ve bilmeyenlerden olurum” dedi.
Yusuf.
“İyyake nestaiin” Fatiha suresinin ayetlerini. Fatiha suresinin inmesinden iki bin yıl önce söyledi. Yalnızca senden yardım isterim. Dedi.
Yusuf.
Kaçtı aslandan kaçar gibi. Kaçtı kurttan kaçar gibi. Kaçtı ateşten kaçar gibi. Kaçtı şeytandan. Kaçtı nefsinden. Kaçtı şeytanın rolünü üstlenen kadından.
Zülehya’dan.
Ayrı olduğunda hapishaneye dönüşen an. Gözlerin ve sözlerin buluştuğunda. Işık hızına bürünen zaman. Kokusunu güllerin kıskandığı. Sesini bülbüllerin model aldığı. Geldiğini haber alınca kendisini aynanın karşısında bulduğu. Bir bakışına. Bir tebessümüne. Sahip olduğu her şeyini feda edeceği. Kadından. Aşktan. Âşık olandan uzak kalınırımıydı!
Kaldı Yusuf.
Altın kâsede zehirdi sunulan. Züleyha ve aşkı. Sunulan zakkumdu. Zehrin cinsi içecekte olsa yiyecekte. İkram olamazdı.
Yusuf.
Uzaklaştı.
Kaçtı.
Gömleği arkadan yırtıldı.
Pencereden değil. Kapıdan. Pencereyi hırsızlar kullanır. Gönül. Kalp. Cep hırsızları. Suçlular. Pencereden. Çatıdan girer ve çıkarlar. Kapıya yöneldi Yusuf. Onurluca gelmişti kapıdan. Onurluca çıkacaktı. Üzerine yedi kapı kilitlense de. Kapıda efendisi. Kadının kocasıyla karşı karşıya gelme ihtimali olsa da. Olmasa da. “Kapının önünde kocasına rastladılar. Kadın kocasına “Ailene fenalık etmek isteyen bir kimsenin cezası ya hapis ya da can yakıcı bir azab olmalıdır” dedi. (Yusuf/25)”
