İnsanların hayatında çok önemli bir yeri olan din
eğitimi konusuna geçmeden önce, sevgi ve din kavramları üzerinde durmamız
gerekiyor.
Sevgi, akıl çizgisinin Ötesinde Allah ın insanlara
bahşettiği eşsiz bir duygudur. İnsanlığın ve hayatın temeli sevgi üzerine
kurulmuştur.
Sevgisiz hayat yaşanmamış bir hayattır.
Hayatın her safhasında sevgi vardır.
Allah (cc.) sevgisi,
Peygamber sevgisi,
Kur an sevgisi
Din sevgisi,
Namaz sevgisi,
İnsan sevgisi,
Anne-baba sevgisi,
Eş sevgisi,
Çocuk sevgisi,
Çalışma sevgisi,
Meslek sevgisi gibi duygular, insanı insan yapan ve
hayatı anlamlı hale getiren duygulardır.
***
Sevgi kavramı, sonsuz bir hazinedir.
Bu hazineden yararlanabilmek için, insan önce kendini
sevmeli.
Kendini seven Yaradanını da insanları da sever.
Bununla ilgili bir başka önemli duygu da, sevilme
duygusu dur.
Sevilme duygusu, sevmekten de önde gelmektedir.
Çünkü İnsan sevile sevile sevmeyi öğreniyor.
Sevmeyi ve sevilmeyi becerebilenler de, mutluluğu ve
başarıyı yakalamış olurlar.
İnsan ruhunun sevgiye ihtiyacı olduğu kadar, bedenin de
ihtiyacı vardır.
Çocuğun beden ihtiyacı da, oyun dur.
Eğitimcilerin ortak tespiti, çocuk oyunla büyür,
sevgiyle gelişir diyorlar.
Bu iki ihtiyaç, çocuklarda hava-su kadar önemli bir
ihtiyaçtır.
Netice itibariyle, sevgiyle birlikte çocuğun oyun
ihtiyacı giderildiğinde, çocuklarımızın geleceğe yönelik eğitimlerine de
kendimizi hazırlamış oluruz.
***
İnsan, sevmek ve sevilmek için yaratılmıştır.
Sevgiyi en güzel verecek olanlar da anne ve babalar dır.
Anne ve babanın vereceği sevgiyi hiçbir eğitimci veremez.
Kurumlar, kuruluşlar, eğitimciler çok iyi eğitim ve
öğretim verebilirler.
Ancak, anne ve babaların, okul öncesinde verecekleri
sıcak ilgi ve sevgiyi asla veremezler.
Kurumlar, kuruluşlar ve eğitimciler çok iyi sevgi
kuralları öğretebilirler ama anne ve babanın vereceği sevgiyi vermeleri mümkün değildir.
Anne ve babalar sevgi öğretmezler, onlar sevgiyi
verirler. Bu sevgi de, çocuğu besler ve hayata hazırlar.
Sevgi sürekli çoğalan ve paylaşılan bir duygudur,
özellikle çocuklar, bu duyguyu çok daha yoğun olarak arzularlar.
Çünkü Çocukların temel gıdaları sevgidir.
Bedenlerinin gelişmesi için beslenmeye ihtiyaçları olduğu
gibi, kişiliklerinin gelişmesi için de, sevmeye ve sevilmeye ihtiyaçları
vardır.
Çünkü Sevgi var eder insanı.
***
Peygamber Efendimiz (sav), peygamberlik Nübüvvetini iki kelime
üzerinde yoğunlaştırmıştır.
Bunlardan birincisi, Rab dır.
İkincisi, Sevgi dir.
Efendimiz, sevgiyle ilgili bir hadisinde: Sizden birisi
kendisi için sevdiği hayırlı bir şeyi, din kardeşi için de sevip arzu
etmedikçe, hakiki Mü min olamaz buyurmaktadır.
Gerçekten sevgi sonsuz bir hazinedir.
İnsanları, eşleri, aileleri ve toplumları birbirlerine
bağlayıp yakınlaştıran sonsuz bir hazine...
Bu hazineyi kullanabilen hem kendini, hem dünyasını, hem
de ahretini kurtarır.
İnsan sevmeye başlayınca, hayatın anlamını ve zevkini
hissetmeye başlar.
Sevginin bir anlamı da, hissetmek tir.
İşte bu duygu, insanı hayata bağlayıp yaşatıyor.
Bir filozofun dediği gibi, İyilik gördüğünde artmayan,
kötülük gördüğünde eksilmeyen sevgi, gerçek sevgidir.
Sevginin en güzeli ve en kalıcı olanı da Allah (cc)
sevgisidir.
Burada yapılması gereken durum, dini değerleri nasıl
öğreteceğiz, meselesinden önce, dini değerleri nasıl sevdireceğiz prensibi
üzerinde durmalıyız
Öğrenme eylemi daha sonraki durum...
Bu bağlamda biz anne ve babalar, çocuklarımıza dini
değerleri öğretmeden önce, sevdirmek için gerekli olan yolları mutlaka arayıp
bulmalıyız.
