Birbirlerinden uzaklaşan aile fertleri geleneksel aileyi
özlemle yad ediyorlar. Bu serzenişlerin sebebi yalnızlaşan insanların,
paylaşıma önem veren aile modeline karşı duydukları özlemdir. Çünkü geniş aile
yapısında, büyükler aile bireyleriyle birlikte yaşıyor ve tecrübeleri ile
çocuklar üzerinde etkili oluyorlardı. Acı da neşe de aile içinde paylaşılıyor
ve fertler birbirlerine bir elin parmakları kadar yakın olurlardı. Geniş aile
yapısındaki avantajlardan biri de mimariydi. Mimari insanın doğası ve
ihtiyaçları dikkate alınarak yapılandırılır, evler geniş bir avluya açılır ve
ailenin fertleri rahat bir ortamda yaşarlardı. Geleneksel ailede, mahremiyet
konusuna azami riayet edilir ve çocuklar bu ortamda edep ve haya ile
büyürlerdi.
Çocuk empati yapmayı ve paylaşmayı ailede öğrenirdi.
Geleneksel aile yapısı temel değerlere bağlı kaldığı sürece insanın saadet ve
huzuruna katkıda bulunmuştur. Fakat dini temellerden uzaklaştığında, kaynana
gelin sorunları, ana baba sorunları gibi sıkıntılarla mücadele etmeye
başlamıştır. Çünkü aile küçülmüş, fertler biz olmaktan çıkıp ben olmaya doğru
gitmiştir. Bugün çocuklar büyük ebeveynlerin de yer aldığı kalabalık aile
ortamından uzak, odalarında sadece internet ile iletişim kuruyorlar. Çocuğun
odası adeta küçük bir ada. Çocuk aileden ve dış dünyadan koparılarak bu adaya
hapsolmuştur. Çocuk kendine tahsis edilen odayı kimse ile paylaşmak istemiyor.
Kardeşiyle çatışıyor anne babayı ciddiye almıyor ve çocuk kendini hayatın
merkezinde görüyor. Çocuk yalnız adanın yalnız çocuğu olarak büyüyor. Anne
babalar çocukların bencilliğinden, vurdumduymazlığından ve plansız programsız
yaşadıklarından şikayet ederler fakat bu sorunların nereden kaynaklandığını pek
dikkate almazlar. Onlar her zaman doğru davrandıklarını ve çocuklarının bir
dediğini iki etmediklerini düşünürler. Oysa çocuğun her istediğini yapmak ve
tahsis edilen odada bencilliğe tek düzeliğe teşvik etmek onun için bir iyilik
değildir. Çocuk aile içinde, eşyalarını kardeşleriyle paylamalı, evin
kurallarına uyum sağlamalı ve biz duygusuna sahip olmalıdır. Aksi taktirde
çocuk bu yalnız adada narsist bir birey olarak büyüyecek ve ileriki
yaşantısında anne babayı dinlemez hale gelecektir. Anne babalar çocuğu böyle
bir çıkmazın içine sürüklemekten vazgeçmelidirler.
