Kadın büyük bir öfke ile içeri girdi ve hiç tanımadığı

bir genç kıza dönerek Çok yüksek sesle konuşuyorsun, ayıp, ayıp bir genç kıza

bu yakışmaz, büyüklerinden utan . diye çıkıştı. Genç kız kadının bu çıkışına

bir anlam veremedi ve sonunda patladı seni ilgilendirmez diye karşılık verdi.

Derken tartışma epey uzadı ve her iki tarafta bitkin bir vaziyette yüzlerini

asıp oturdular. Ortalığa negatif bir enerji yayıldı ve insanlar anlamsızca sağa

sola bakındılar. Olup bitenleri izlerken, biz büyüklerin gençlere karşı ne

kadar acımasız olduğumuzu düşündüm ve bayana döndüm neden bu şekilde

davrandınız diye sordum. Ben onu terbiyeli olmaya davet ettim, bu kendisi

için gerekliydi dedi. Peki faydası oldu mu dediğimde ise ne yazık ki zararı

oldu deme cesaretini gösterdi Gerçekten yıkıcı tarzda yapılan eleştiriler

fayda getirmediği gibi insanların kalplerindeki muhabbeti de öldürüyor. Kişi

bir hatayı ortadan kaldırayım derken daha büyük bir hatanın içine düşebiliyor.

Bu nedenle muhatabı uyarmak istediğimizde öncelikle selam

verip tanışmalı, hal hatır sormalı, olumlu taraflarını ifade etmeli ve iyi

niyetli olduğumuzu hissettirdikten sonra sevecen bir dille uyarımızı

yapmalıyız. Muhatabımızla konuşurken tevazu sahibi olmalı ve onu rencide edecek

tutum ve davranıştan uzak durmalıyız. Söylediğimiz sözün aynı zamanda kendimize

de tesir etmesi gerektiğini bilmeli ve biz duygusu ile hareket etmeliyiz. Bazı

insanlar vardır, insanları yerden yere vurur ve sürekli kendi başarılarından

bahsederler. İfadelerinde yer alan cümlelerin çoğu ben şöyle yapmıştım, şu çalışmalarım

çok ilgi çekmişti, ben asla şunu yapmam gibi kendilerine yönelik

değerlendirmelerdir. Bu kimseler bir taraftan kendi başarılarından söz ederken

diğer taraftan insanların kusurlarına takılır ve bu şekilde bütün ilgiyi

üzerlerine çekmeye çalışırlar. Ama söz eğer samimi bir yürekten çıkmamışsa, ne

sahibine ne de muhatabına tesir edebiliyor. O yüzden birini uyarmak istiyorsak

bu uyarıyı önce kendimize yapmalı ve karşımızdaki kişiye karşı iyi niyet

taşımalıyız. Aksi takdirde ağzımızdan çıkan söz bir taş olur ve kendi başımızı

yarar.