Yaklaşık çeyrek asırdır iktidar koltuklarında oturan AKP’lilerin herkes tarafından bilinen birtakım hedefleri vardı!
Hedeflerin biri enflasyonu düşürmekti!
Bu hedefe ulaşmakta başarılı olduklarını söylemek elbette mümkün değil! Onlar düşürüyoruz dedikçe enflasyon bunlara adeta nanik yapıyor ve iddiaların aksine yükseliyor.
Yani enflasyon hedefleri tutmuyor.
Aynı şekilde düşük faiz hedefi de tutmadı! Onlar faizi düşürmek istediler ama faiz, yüksek kalmayı sürdürüyor!
Bir başka hedef evli çiftleri en aç üç çocuk yapmaya ikna etmeye çalışmaktı!
Allah var, bu konuda çok ısrarcı oldular.
Nerede bir nikâh merasimine katılsalar ya da nikâh şahitliği yapsalar, yeni evlenen çiftlere hemen üç çocuk hatırlatmasında bulunmayı hiç ihmal etmediler.
Ancak bu hedefe de ulaşamadılar!
Yeni evlenen çiftler bırakın üç çocuk yapmayı, tek çocuk yapmaktan bile kaçınır hale geldiler.
Neden böyle oluyor sorusuna cevap olarak ise ekonominin içinde bulunduğu durumu gösteriyorlar.
Öyle anlaşılıyor ki “daha kendi karnımızı doyurmakta zorluk çekerken üç çocuğa nasıl bakacağız” endişesi hep ağır bastı!
Yaklaşık çeyrek asırdır iktidar koltuklarında oturan AKP’lilerin bir diğer hedefi ise evliliği teşvik etmek, nikâhsız beraberliklere son vermekti!
Üzülerek söylüyoruz ki, bu hususta da hedefe ulaşmadılar.
Evlenen sayısı artmazken boşanan çift sayısı tavan yaptı!
Bu dönemde nikâhsız beraberliklerin adı düzeyli birliktelik oldu!
Yani ne hedeflendi ise adeta tam tersi yaşanmaya başladı.
Hal böyle olunca insanın aklına ister istemez izlenen politikalar geliyor.
Böyle bir sonuç izlenmekte olan yanlış bir politikanın ürünü mü sorusu kafaları kurcalıyor.
Evet, izlenen politikalar başta aşağı elden geçirilmeli ve mutlaka nerede yanlış yapıldığı tespit edilmelidir.
Yani bir yöntem değişikliğine gidilmelidir.
Hatta bu yöntem değişikliğinin kaçınılmaz hale geldiği bile söylenebilir.
Ya hedefler yanlış ya da izlenen politikalar. Hedeflere yanlış demek mümkün olmadığına göre izlenen politikaların elden geçirilmesi kaçınılmaz hale gelmiş demektir.
