Mardinli Hıdır İshakoğlu ağabey anlatıyor. Çocukken bir gün okulu ekip, top oynamaya gitmişler arkadaşlarıyla… Döndüklerinde onları son derece öfkeli olan öğretmenleri karşılamış. Baştaki arkadaşına sormuş nereye gittiniz diye… Beraber ders çalışıyorduk demiş arkadaşı… Onun yanındakine sormuş o da önceki arkadaşını tasdik etmiş. Sıra Hıdır abiye gelince, “Top oynuyorduk!” demiş. O öyle deyince öğretmen basmış şamarı… Hıdır abi bağırmış çağırmış tabi… Arkadaşlarını göstererek “Bunlarla beraber top oynuyorduk. Hepsi yalan söylüyorlar. Tokadı ben yiyorum…” Daha o yaştan anladım diyor Hıdır abi… Her şeye ve herkese rağmen hakkı söylemenin ağır bedelleri olduğunu…
Ayet-Hadis
“Öyle ise emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Beraberindeki tövbe edenler de dosdoğru olsunlar. Hak ve adalet ölçülerini aşmayın. Şüphesiz O, yaptıklarınızı hakkıyla görür.” (Hud- 112)
Rasulullah bu ayete işaretle: “Beni Hûd Suresi ihtiyarlattı...” buyurmuştur. (Tirmizî, Tefsîr, 56/3297; Kurtubî, IX, 107)
“Abdullâh bin Abbâs (R.A.) bu ayetle alâkalı olarak şöyle demiştir: Kur’ân-ı Kerîm’de Rasûlullâh için bu ayet-i kerîmeden daha şiddetli bir hitap vâkî olmamıştır. Buradaki hitap her ne kadar peygamber efendimize ise de O’nu bu kadar meşakkate sokan, sadece şahsıyla alâkalı istikâmet endîşesi değildi. Zira O: “(Ey Habîbim! Sen) sırat-ı müstakim üzeresin.” (Yâsîn, 4) te’yîd-i ilâhîsine mazhardı. O’nu ihtiyarlatacak kadar düşündüren husus, emrin mü’minlere de şamil olması sebebiyle onlar hakkında duyduğu endişedir.”
Mesaj: Emir hepimize!
Ucunda ölüm bile olsa, doğruları konuşmaktan vazgeçmeyeceğiz. Emrolunduğumuz gibi dosdoğru olacağız. Varsın sevmesinler. Varsın uzak dursunlar. Varsın dışlasınlar. Varsın ötekileştirsinler. Varsın sürsünler. Varsın esir etsinler. Varsın öldürsünler. Dosdoğru yaşayalım, dosdoğru ölelim… Yeter ki… Allah için olsun…
Allah’a emanet olunuz.