Hızla geçen arabalardakilerin çoğu eminim aynı şeyi düşündü.
İnip yaralı kediyi kurtarmayı.
Arka bacaklarını araçların ezdiği hayvancık sağlam kalan ön bacakları ile araçların arasından yolu tamamlamaya çabalamaktaydı.
Lakin takati yetmemekteydi.
Sonunda bir merhamet abidesi yetişti.
Asur tabletlerindeki resimlere benzeyen sakallı bir adam tehlikenin farkında olsa da el işareti yaparak araçları yavaşlattı.
Yaralı kediye ulaşıp,
Bütün hijyen takıntılarımızı bertaraf edip,
Belki de eşinin sinirleneceği, üzerine damlayacak necis damlaları umursamayıp,
Hayvancağızı o hızlı akan trafikte, canını tehlikeye atarak karşı tarafa salimce bir yere ulaştırdı.
Yine de söylenenler oldu.
“Madem hayvanı aldın bari veterinere götürseydin be adam” diyenler çıktı.
“Onu da sizde yapın” diye kimse onlara vazife hatırlatmadı oysa.
Fakat bu merhametli insanın yanı sıra Twitter’da gördüğüm vahşet.
Adam Pitbull’u ile seyir halindeyken.
Vahşi hayvanın bir kediyi canlı canlı parçalayışı.
Vahşet anları perdelense de.
Bu kadar korkunç bir hayvanın sahibi olmanın verdiği esneklikle kediyi kurtarmak için yetersiz çaba harcaması.
O kadar hızlı hareket eden ve avını anında parçalayan bu hayvanda değil merhametsiz sahibinde suç.
Bakacak, sevecek, sahiplenecek hayvan mı bulamadınız ki böyle insanlara ve hayvanlara düşman, zararlı, canlara kast eden canavarları beslemektesiniz.
Çocukluğumdan beri en munis hayvanları seçmişimdir.
Kediler,uslu köpekler,ördek ve kaz yavruları,balıklar.
Kuşları fazla sahiplenemedim.
Hep vicdanımı kanattı,onların kapalı bir kafeste kalıp çırpınmaları.
O canhıraş feryatlarına dayanamadım.
On yıldır benimle aynı evde yaşayan iki kaplumbağa ile aramızda müthiş bir arkadaşlık oldu.
Lakin onlarında biri çok merhametsiz.
Hep arkadaşını dövmekte.
Şiddet yanlısı bir hayvan.
Çok açıkgöz, arkadaşının hakkını yemekte.
Öyle ki bana geldiklerinde ceviz kadar olan yavrular şimdi avuç içi büyüklüğünde.
Lakin o şiddet yanlısı olan, diğerini hep dövüp yemini ağzından aldığından,
O mazlum daha küçük boyutlarda kaldı.
Öteki iyice azmanlaştı.
Çareyi ikisini ayırmakta buldum.
Akvaryumdan çıkarıp suçluyu büyükçe bir kavanoza aldım.
Mazlum tek başına yemeğini yiyebildi, dayaktan kurtuldu.
Bir müddet sonra bu tecritten ders aldığını düşünüp tekrar suçluyu akvaryuma aldım.
Gerçekten bu tedbir işe yaramıştı artık arkadaşını dövmeyi bıraktı. Lakin huylu huyundan vazgeçmedi.
Yine o masumun hakkını ağzından almakta,
Ya da koşup bütün yemleri toplamakta.
Artık işi gücü bırakıp suçluyu sudan çıkarıp elimde tutup, mazlumun karnını doyurmasını bekleyip sonra ötekini yerine bırakmaktayım.
Böylece özel bir ilgi ve merhamet ile diğerini hayatta tutabildim.
Dikkat etmeseydim hayvancağızı kaybedebilirdim.
Doğal hayat böyle de.
İnsanlar arasında da pek fark yok. Gücü eline geçiren halkın hakkını gasp edip, onun hakkını arsızca yiyip mazlumların yetersiz beslenmelerine sebep olmakta.
Aslında herkes daha merhametli olsa.
Ne Pitbull kalkıp daha zayıf hayvanı öldürebilir. Ne de yoksulların hakkı gasbedilebilir.
