1. İstiklal Mahkemelerinin karakuşî zâlimâne adaletsiz
hukuksuz kanunsuz vicdansız kararları ile binlerce din adamını, aydını, suçsuz
ve mâsum Müslümanı sözde yargıladılar, kimini astılar, kimini zindanlarda
çürüttüler. Sanıklara avukat tutmak ve Yargıtay’a başvurmak hakkını
tanımadılar. Bugün idama mahkum ettiler ertesi gün astılar.
2. Onların karanlık devrinde halkın yüzde sekseni köylerde
yaşıyordu ve bir tek köyde bile elektrik yoktu.
3. Halk sıtmadan, veremden, bazı bölgelerde frengiden kırılıyordu.
4. Doğru dürüst karayolu ve demiryolu olmadığı için halk
sahil şehirlerine vapurla giderdi. Zenginler birinci ve ikinci mevki
kamaralarda, fakir halk güvertede yağmur ve kar altında…
5. Açlık, kıtlık, bereketsizlik yaygındı. Bir ara İstanbul’da
ekmek vesika ile verilirdi.
6. Saldırgan ve dehşet verici bir dinsizlik yapılıyordu.
Ezan okumak bile yasaklanmıştı, sadece Türkçe tercümesinin okunmasına izin
verilmişti, Ezan-ı Muhammedî okuyanlara cani muamelesi yapılıyor,
tutuklanıyordu.
7. On binden fazla tarihî cami, mescid, medrese, tekke, taş
mektep, imaret vs vakıf binası satılmış, tahrip edilmiş, kiraya verilmiş,
amacından başka işler için kullanılmıştı.
8. Binlerce tarihî İslam kabristanı düzlenmiş, yok
edilmişti. Sadece Üsküdar Bülbülderesi Selanik Dönmeleri mezarlığına hiç
dokunulmamış, titizlikle korunmuştu.
9. Fatih Sultan Mehmed Han’ın vakfiyesi ayaklar altına
alınarak Ayasofya camii camilikten çıkartılmıştı.
10. Müslüman halkın din hizmetlerini görecek ulema ve fukaha
yetiştiren Medaris-i İslamiye (İslam medreseleri) kapatılmış, bir gecede 40 bin
medrese öğrencisi sokağa atılmıştı.
11. On binlerce Müslüman Kürt öldürülmüş, yerinden yurdundan
sürülmüş, korkunç terörler ve cinayetler işlenmiş, kıyımlar yapılmıştı.
12. Bir yandan Sünnîler ezilirken, öte yandan Alevîlere de,
bilhassa Dersim’de dehşet verici zulümler yapılmıştı.
13. Zikrullah yapılan tasavvuf tekkelerini kapatmışlardı.
14. Onların zamanında birkaç Müslüman yatsı namazından sonra
bir evde toplanıp dinî kitap okuyamazdı. Okuyanlar tutuklanır, ağır ceza
mahkemesinde yargılanırdı.
15. Tek parti, CHP vardı. Başka siyasî parti kurulmasına
1945’e kadar izin verilmemiştir.
16. Göstermelik seçimlerde açıkta oy verilir, gizli oy
sayımı yapılır ve iktidar partisi ittifakla seçilirdi. Ne komedi!
17. Şark Fâtihi Kazım Karabekir Paşa Erenköyündeki evinde ev
hapsindeydi.
18. Dalgın bir vatandaş, camide namaz kıldıktan sonra
unutarak başında takke ile sokağa çıkarsa cezası tutuklanmaktı.
19. Halk dinini, tarihini, kültürünü öğrenemesin, kopukluk olsun
diye zengin ve edebî Türkçeyi katl ettiler.
20. İnsan haklarına aykırı adaletsiz Varlık Vergisi
topladılar, bilhassa gayr-i Müslim vatandaşları soydular.
21. Başlangıçta bir İslam Cumhuriyeti olan Türkiye
Cumhuriyetini zalim, baskıcı, tabucu, faşist bir Selanik Dönme Cumhuriyeti
haline getirmek için her habaseti yaptılar.
22. Onların Altın Çağında (!) trenlerde üç mevki vardı:
Yataklı Vagon… Birinci mevki… İkinci mevki… Üçüncü mevki…
23. Ankara Yenişehir’e cami yaptırmadılar ve onların baykuş
yazarlarından biri “Biz tarihte ilk kez camisiz bir kent yaptık” diye övündü.
24. Yine Ankara Yenişehrine, yırtık pırtık elbiseleri ve
sefil halleriyle gelip de manzarayı kirletmesinler diye bir ara köylüleri
sokmadılar.
25. Onların zamanında bit, pire, tahtakurusu ve sivrisinek
yaygındı.
26. Onların Matbuat Umum Müdürlüğü (Basın Yayın Genel
Müdürlüğü) medyaya bir genelge göndererek dinden bahs eden hiçbir haber,
köşeyazısı, makale, yorum, tefrika yayınlamamalarını emretmişti.
25. Bütün islamî gazete ve dergileri kapattılar.
26. Yeterli din hizmetlisi olmadığı için camisi ve imamı
olmayan bazı uzak köylerdeki Müslüman cenazeleri, başka yerden imam bulunup
getirilinceye kadar bozulur ve kokardı.
Birileri bu anlattıklarımın ve daha yazmadığım nice zulmün
yaşandığı devirlere Altın Çağ diyor…
Altın değil karanlık çağ…
O çağın en değerli varlıkları, Osmanlı devrinde yetişmiş
gerçek ulema, fukaha, meşayih ve sâlih Müslümanlardı. Onlar da ağır baskılar
altındaydı.
Günümüzde yanlış işler olmuyor mu, yapılmıyor mu .. Olmaz
olur mu .. İnsan oğlu günah işler, hatâ eder… Lakin bugün yapılanlar dünkü
zulümlerin, baskıların, iğrençliklerin, devlet (daha doğrusu rejim)
terörlerinin, faşistliklerin yanında solda sıfır kalır.
Dünkü İstiklal Mahkemeleriyle bugünkü mahkemeleri bir tutmak
ne kadar yanlış ve haksız bir kıyaslamadır. Bugün siyasî sanıkların avukatları
var, duruşmalarda serbestçe konuşabiliyorlar.
Dünün faşist rejiminde bir Cumhuriyet, bir Sözcü gazetesi
yayınlanabilir ve iktidara karşı en ağır muhalefet yapılabilir miydi Muhalif
Yarın gazetesi sahibi Arif Oruç canını kurtarabilmek için Bulgaristan’a
kaçmıştı.
1938 ile 1945 arasında diktatör Millî Şef İsmet Paşa’nın en
nazik ve yumuşak bir şekilde tenkit edilmesine izin verilmezdi.
Allah bu ülkeye, bu halka, bu devlete onların Altın Karanlık
Çağını tekrar yaşatmasın.
* (İkinci yazı)
Medyanın Faydalı ve Zararlı
Tarafları
İslamî açıdan gazete ve tv haberleri, yorumları, resimleri,
programları kaç sınıfa girer Kendimce bir sınıflandırma yapmak istiyorum.
Bunlar öncelikle ikiye ayrılır: İyi olanlar kötü olanlar…
Faydalı olanlar zararlı olanlar… Mübah olanlar haram olanlar…
İyiye, mârufa, salâha yönelik haberler, konuşmalar vardır;
kötüye, münkere, fitne ve fesada yönelik olanlar vardır.
İslam dinine göre insanların yaptıkları bütün işler ef’al-i
mükellefîn denilen sekiz sınıftan birine girer. Bunların dışında kalan bir iş,
bir amel yoktur. (Farz, vacib, sünnet, müstehab, mubah, haram, mekruh ve
müfsid.) İslamda din dünya ayırımı yoktur. Dünya işleri de bu sekiz sınıf
içinde değerlendirilir.
İyi yazılar, haberler, konuşmalar hangileridir On iki örnek
vereceğim:
1. İslam dinini inanç bilgileri, ilmihal, ahlak bakımından
Kur’ana ve Sünnete göre doğru tanıtan ve anlatanları… 2. İnsanları İslam’a
davet eden etkili yayınlar… 3. Müslümanların daha bilgili, daha alim, daha
ahlaklı, daha faziletli, daha düzgün, daha hayırlı olması konusundaki
çalışmalar, propagandalar… 4. Bütün mü’minlerin tek bir İmam-ı Kebir’e biat ve
itaat ederek tek bir Ümmet olmaları… 5. Halkın farzları yapmaya ve haramları
yapmamaya davet edilmesi… 6. Beş vakit namazın kılınması… 7. Hür ve mukim
erkeklerin farz namazları cemaatle kılması… 8. Kadınların tesettüre girmesi… 9.
Halkın ve gençliğin Türkçeyi bin yıldan fazla bir müddet kullanılmış olan İslam
ve Kur’an yazısıyla yazıp okuması…10. Şeriatsız ve fıkıhsız İslam düzeni ve
toplumu olamayacağı… 11. Müslümanların ilim, kültür, ticaret, sanayi, ahlak,
fazilet, sanat konularında rakip ve karşıtlarından üstün olmaları gereği… 12.
Müslümanların âdil, insaflı, mürüvvetli, medenî, bilgili, bilge olmaları için
yapılan eğitim, telkinat ve irşadlar…
Kötü, zararlı olanları nelerdir:
1. Kur’ana, Sünnete, Şeriata, fıkha, İslam ahlakına aykırı
olan her şey kötüdür ve zararlıdır ve hederdir… 2. Ümmet birliğini ve şuurunu
zedeleyen, Müslümanları parçalayan bütün fikirler ve aksiyonlar zararlıdır… 3.
Aslında zararlı gibi görünmeyen, lakin Müslümanları gaflete düşüren, uyutan,
uyuşturan, zayıf düşüren her şey zararlıdır ve kötüdür. 4. Şu veya bu şekilde
din sömürüsüne, mukaddesat bezirganlığına yönelik bütün yazılar, konuşmalar
kötüdür, zararlıdır… 5. Dindeki bütün bid’atlar zararlıdır. Reform, değişim,
yenilik, mezhepsizlik, teflik-i mezahib, ılımlı/light İslam…
Medyada faydası da zararı da olmayan yazılar ve konular var
mıdır .. Olabilir. Ahlaksızlığa kaçmadan, gaflete düşürmeden insanları terbiye
sınırları içinde eğlendirmek ve dinlendirmekle ilgili yazılar, resimler,
hatıralar…
Halkın ve gençliğin şehvetlerini kamçılayan, onları azdıran
bütün yayınlar kötüdür.
Menfaat karşılığında yapılan bütün yağcılıklar,
yalakalıklar, dalkavukluklar kötüdür.
Futbol holiganlıkları kötüdür.
Yazı ve tv konuşması suretiyle yapılan bütün gıybetler ve
tecessüsler çok kötüdür.
Velhasıl gerek gazeteler ve dergiler, gerekse tv kanalları
olarak medya, hem iyiliğe hizmet edebilen, hem de kötülüğe hizmet eden bir alet
ve vasıtadır. Müslümanların bir araya gelerek ülkenin en büyük, en güçlü, en
etkili, en hayırlı medyasını kurmaları gerekir.
Böyle bir medya cemaatçilikle, tarikatçilikle, grupçuluk
zihniyet ve asabiyeti ile kurulmaz. Bu hizmet Ümmet birliği ve Ümmet şuuru ile
yapılabilir.
İslam dini ahlaksızlık, fitne fesat, şehvet, müstehcen
neşriyat konusunda hürriyet tanımaz ve vermez.
İslam’da her şey mârufa, hayra, iyiye, doğruya, güzele
yöneliktir.
İslam medyasının ölçüleri ve değerleri Kur’an, Sünnet,
Şeriat ve Ahlak-ı islamiye ölçü ve değerleridir.
Müslümanların gazeteleri ve tv kanalları dinsizlerinkilere
benzememelidir..
09.01.2013
