Herhangi bir partinin devri iktidarında “huzur” mumla aranır hale gelmişse “huzursuzluk” almış başını gitmiş demektir.
Yine herhangi bir partinin devri iktidarında “refah” mumla aranır hale gelmişse yetkililer yoksulluğu ortadan kaldırdıklarını iddia ediyor olsalar da “yoksulluk” tavan yapmış demektir.
Evet, herhangi bir partinin devri iktidarında “istikrar” mumla aranır hale gelmişse “istikrarsızlık” tüm ülkeyi kaplamış demektir.
Bu iddialar yani huzur, refah ve istikrarın mumla arandığı yolundaki iddialar muhalefet sözcüleri tarafından ileri sürülüyor olsa “muhalefet olsun” diye konuşmuşlar deyip geçeriz.
Ama bu iddialar iktidara destek verenler tarafından dile getiriliyor olunca üzerinde mutlaka durulması gereken iddialar olarak görür ve yetkililerin bu konuda ciddi olarak kafa yormalarını bekleriz.
2021’in ilk saatlerinde önümüze konulan bu iddialar bize neyi gösteriyor?
Hiç kuşkusuz sadece duble yolların, sadece hızlı trenlerin, sadece inşaat sektörüne yatırımın bir işe yaramadığını gösteriyor.
Acaba Saadet Partisi Genel Başkanı Temel Karamollaoğlu, “Parayı betona gömmeyin” dediği zaman “yatırımlara karşı” diye bayrak açanların yüzleri iktidara destek verenler tarafından dile getirilen bu gerçekler karşısında hiç kızarmış mıdır?
Hiç sanmıyoruz!
Çünkü onların bu tür duygularını yitirdikleri kanaatindeyiz.
Zira iktidara şirin gözükebilme adına kendilerini ellerindeki karayı gelişi güzel sağa sola sürmekle görevli addediyorlar.
Yapılan icraatları “doğru mu değil mi” diye akıl süzgeçlerinden geçirmedikleri gibi dile getirilen eleştirilere de aynı kafa yapısı ile bakıyorlar ve hemen hedef haline getiriyorlar.
2020 böyle geçti!
Geldik 2021’e!
Hiç olmazsa şimdi iktidara destek verenler tarafından söylenen laflara kulak verseler!
Şayet söylenenler doğru ise “Biz ne yapıyoruz” sorusuna cevap arasalar!
Yok, bu söylenenler gerçekleri yansıtmıyorsa; o zaman, “Siz ne demek istiyorsunuz ülke huzur, refah ve istikrar cenneti haline geldi” diye onları yalanlasalar!
Sizce hangisini yapabilirler? Bizce ikisini de yapamazlar!
Ne dile getirilenlerin gerçek olduğunu görebilirler ne de yalan olduğunu iddia edebilirler!
Onların gözleri var ama görmezler, kulakları var ama duymazlar, dilleri var ama konuşmazlar, kalemleri var ama yazmazlar daha doğrusu yazamazlar! Yazmalarına izin verilmez!