İnsanın duçar olduğu çıkmazların iki nedeni, bir sonucu

vardır. Bu iki nedenden biri cimrilik diğeri bencilliktir. Bir de sonucu vardır

ki bu da yalnızlıktır. Şu an şehir insanında görülen depresyonun kuvvetli nedenlerinden

biri yalnızlıktır. Fakat yalnızlığın sonuçları üzerinde durulurken nedenleri

pek dikkate alınmaz.

21 yüzyıl insanı maalesef hayatında paylaşıma ve ahde

vefaya yer veremiyor ve cimrileşiyor. Bencilliğinin etkisinde kalan bu insan

sadece maddiyatta değil onur ve erdemlerinde de cimrileşiyor. Bu hastalığa

yakalanan kimseler dışarıdan kaçıyor ve kendi içlerine dönüş yaşıyorlar.

Kişinin içe dönüklüğü ne yazık ki, onu toplumdan kopararak sanal ilişkilere

yönlendiriyor. İnsan sosyal hayatında alıcı ve verici durumundadır. Sanal

ilişkiler ise vermek ve almak üzerine kurulu değildir aksine kişiyi arzu ve

istekleriyle baş başa bırakıyor. İnsanlar cimrileştikçe başkalarının

dertleriyle dertlenmez, sevinçleriyle ortaklık kuramaz hale geliyor,

başkalarının ihtiyaçlarına duyarsızlaşırken kendi ihtiyaçlarını alabildiğince

abartıyorlar. İşte bütün bunların sonucunda kişi büyük bir boşluğa ve

yalnızlığa açılıyor.

Cimrinin en korktuğu şey başkaları için bir şeyler

yapmaktır. O ne ekmeğini, ne sevgisini ne vaktini, ne de bildiklerini paylaşmak

ister. Cimrinin hayatında sadece kendisi vardır ve insansız kalmıştır. İnsan

her şeye sahip olsa dahi kendi türünden birine ihtiyaç duyuyor ve onunla hemhal

olmak istiyor. Yani almaya ihtiyaçlı olduğu kadar vermeye de ihtiyaç duyuyor.

Ancak vermeyi ahmaklık olarak gören cimri, zaman geçtikçe çevresinden kopuyor

ve yalnızlaşıyor. Bu kişi iyilik ve erdemlerde, hayır ve hasenat işlerinde geri

kalmış ve ne yazık ki karanlık bir dehlize sürüklenmiştir. Çünkü kendisini

seven bir dostu dahi yoktur. Bu ona büyük acı vermektedir.

Bizi erdemli kılacak davranışlardan biri de iyi şeylerden

vermektir. Bu bir kayıp değildir aksine verdiğimiz her şey bir şekilde kazanç

olarak geri dönecektir.

Cimri insan menfaatçidir ve insan ilişkilerini menfaatleri

üzerinden kurar. İlgi ihtiyacı yoğundur ancak bunu sahip oldukları ile

başkaları üzerinde sulta kurarak elde etmeye çalışır. Fakat toplum cimrileşen

insanı sevgisinden mahrum bırakarak cezalandırır ve yalnızlığa terk eder.

Günümüz insanının en büyük çıkmazlarından biri, bencillik

ve bunun getirdiği yalnızlaşmadır. Ancak insanlarımız bu dehlizden

kurtulabilmek için çare arayacakları yerde hatalarını savunmaya devam

ediyorlar. Ne ilginç!