Gösteri çağı olan günümüzde içi boşaltılmamış ne kaldı acaba Eskiden, bir camiaya mensubiyet insanlarda bazı özellikler gerektirirdi. Ya da bir insanın bazı özelliklerinden dolayı bir camiaya mensup olduğu görülürdü. İnsan kendisinde olmayan ama gereksindiği değerleri edinmek için bir camiaya mensup olma iştiyakında bulunurdu. Gösteri çağı önce camiaların içeriğini yerle bir etti sonra da camiaları yerle bir etmek için var gücüyle çalıştı, çalışıyor. Günümüzde her şey gösteriye dönüştü. Gösteri özelliği taşımayan hiçbir şey kimsenin dikkatini çekmiyor. Üstelik bu dikkat çekme meselesinde ilk önce ciddiyet kurban edildi, ediliyor. Hiçbir ciddi konu dikkat çekmiyor. Dikkat çekmesi için içi boşaltılıyor. İçi boşaltılan ciddiyetin de ciddiyeti yok. Dün şuna inanırken bugün u dönüşüyle buna inanıyor. Üstelik inanma meselesinin de içeriği boşaltılmış bir şekilde. Dahası bir camiaya mensup olanlar ya da olduğunu iddia edenler o camianın kendisinde olmayan değerlerini edinmediği gibi edinmek gibi bir dertleri de yok.
Hayatımda her zaman bir camiaya mensup insanı bir camiaya mensup olmayan insandan üstün tuttum, tutarım. Benim gözümde, hiç beğenmediğim bir camiaya mensup bir insan bile sokaktaki düz bir insandan daha değerlidir. Çünkü bir camiaya mensubiyet bir insanda belli değerlerin var olduğunu gösterir. Yani bir camianın insanı sokaktaki insandan bir gömlek daha üstündür. Belli bir kültür düzeyi vardır. İnsan ilişkileri daha insani ve adaletlidir. Hiç yoksa kaba saba bir insan değildir. Bize vereceği özgün bir değeri vardır. Kısacası bir camiaya mensup bir insan boş bir insan değildir. Üstelik hiçbir gösteriye de ihtiyaç duymaz. Hiçbir gösteriye ihtiyaç duymadan yaşar.
Heyhat! Hiçbir gösteriye gerek duymadan yaşayan ben, halen bir camiaya mensup olan insanlarda o camianın özgün değerleri var ve o özgün değerleri hiçbir gösteriye gerek duymadan yaşıyorlar sanmakla ne büyük bir yanılgı içinde olduğumu kederle anlıyorum. Artık günümüzde insanlar mensup olduğu camianın değerlerini edinmiyor, o değerleri gösteri amacıyla resmen ve alenen kullanıyor. Yani Yanisi şu; insanlar her şeyi gösteriye dönüştürmüş durumda.
Dindar insanlar bile dini gösteriye dönüştürdü. İçeriği boşaltılmış sadece dindar görünmek için yaşanıyor din. İslami camiaya/camialara mensup olan insanlar artık ibadetleri ibadet olduğu için değil gösteri amacıyla yapıyorlar. Sakallı dindar abiler sakalı dinin bir gereği olarak değil artistik göründüğü için kesmeyip bırakıyorlar. Başörtülü ablalar başörtüsünü dinin bir gereği olduğu için değil daha seksi gösterdiği için takıyorlar. Hatta artık öyle ilerlediler ki başörtüsü yerine şal kullanıyorlar. Kot pantolon giymekte herhangi bir beis görmüyorlar. Mini etek ya da saten dar etek giymekte herhangi bir sakınca görmüyorlar. Çünkü günümüz gösteri çağıdır. İçeriğin önemi yok ne kadar görülen ve gösterilen olursa o kadar önemli oluyor, o kadar tanınıyor, o kadar sözü ediliyor, o kadar dikkat çekiyor. Amaçları sadece dikkat çekmek başka herhangi bir gayeleri yok. Sanırsın dikkat çektiklerinde cennete gidecekler.
Sadece dindarlıkta değil kültür ortamları da aynı durumda. Kültür ortamları kendini okumuş sanan ama kafası sadece dedikodu çöplüğü olan, kültürel birikimi olmayan ama kitap adları sayan, kendine ait özgün herhangi bir değeri olmayan ama varmış gibi davranan, her değeri gösteri amacıyla naylonlaştıran naylon enteller güruhuyla dolu. Naylon enteller bugün şu camiadandır ama yarın u dönüşüyle başka bir camiaya geçebilirler. Çünkü inandıkları ya da kendilerinde taşıdıkları herhangi bir değer yok. Bütün değerleri gösteri amacıyla her ortamda kullanıyorlar. Amaçları sadece dikkat çekmekten ibaret.
Gösteri, popülizm dininin amentüsüdür!
