ABDULLAH GÜL VE HAYAL KIRIKLIĞI!

Zaman gazetesinin son dönem parlatılan yazarlarından Sevgi Akarçeşme, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’le ilgili son derece dikkat çeken bir yazı kaleme aldı.

Öncelikle o yazıdan iki paragrafı dikkatlerinize sunuyorum; sonrasında bazı değerlendirmelerim olacak;

“Benim tanıdığım ve zihnimde hep bu beyefendiliğiyle kalacak Gül’ün tüm vatandaş mektuplarına, e-maillerine geri dönülmesi ve herkesin cumhurbaşkanı olmak konusunda hassastı. Kendisinin de şu aralar vurgulamaya çalıştığı gibi, bu kucaklayıcı tavrı sayesinde Köşk, Gül’ün seçimine karşı olanlar için bile bir başvuru kapısı haline geldi. Sadece kamuoyuna yansıyan konuşmalarına değil, şahsen gördüğüm tepkilerine göre de Gül, çok kültürlü ortamlarda çalışma tecrübesinin de etkisiyle, demokratik değerleri, çeşitliliği ve fikir özgürlüğünü içselleştirmiş biriydi. Demokrasiye, hukuk devletine, medya özgürlüğüne ve AB hedefine bağlılığı konusunda şüphem olmadı. Ne var ki benim tanıdığım Gül aynı zamanda “denge” unsurunu göz önünde tutan bir politikacıydı. Yakın ekibinden YÖK üyesi atamalarına kadar pek çok konuda `belli bir tarafa yakın olmasın’ endişesinin etkili olduğunu düşünüyorum. Benim tanıdığım Gül aynı zamanda, diğer Milli Görüş geleneğinden gelenlerin aksine, liyakate daha çok önem veren birisiydi. Her ne kadar Erdoğan’la tek farkları birinin yumuşak üsluba sahip olması yorumları çok olsa da benim tanıdığım Gül’de Milli Görüş refleksleri yoktu. Mesela Gezi’de yaptığı `demokrasi sandıktan ibaret değildir’ açıklaması bunun bir yansımasıydı.

Peki, benim tanıdığım Gül böyleyse 17 Aralık’tan beri gördüğümüz performansını nasıl açıklayacağız İnternet, HSYK, MİT Yasası gibi kritik konularda veto hakkını kullanmayışı demokratik inançlarıyla çelişmiyor mu Bunun cevabını Gül bize en azından anılarında verecektir diye umuyorum, ama tahminim burada Gül’ün dengeci siyaseti devreye girdi ve ileride kurucusu olduğunu hep vurguladığı partinin başına geçme ihtimaline karşı partisini hepten kaybetmek istemedi. Ne var ki, denge siyaseti güdeyim derken Gül, kendisine umut bağlayan demokrat kitleleri hayal kırıklığına uğrattı. AKP’nin darbe safsatasına sahip çıkmadığı için partizanları da memnun edemedi. Yani ne İsa’ya ne Musa’ya yaranamadı. Aslında bir anlamda, kazanma kuşağında iken kaybetti Gül. Yolsuzluklarla mücadele, hukuk devleti, özgürlük mesajları vermeye devam ederken, eylemleri bu söylemi yeterince desteklemedi. Benim gözümde öyle olmasa ve büyük ihtimalle edep mülahazasıyla hareket etse de toplumun hafızasında Başbakan hadi kalk gidiyoruz deyince onu takip eden bir cumhurbaşkanı resmi de kaldı.”

Buradan şu sonuçları çıkarmak mümkün;

* Cemaatin düne kadar Abdullah Gül’den bazı beklentileri vardı. En azından AKP ile kavga sırasında Köşk’ten “ince” de olsa bir destek bekledi Cemaat. Ne bileyim, en azından bazı kanunların “veto” edilmesini umut etti ama bu olmayınca küstü.

* Cemaat, Abdullah Gül’ün “iktidara yakın” bu duruşunu gelecek planları ile ilişkilendirdi. Gül’ün, kurucusu olduğu partinin başına geçme umutları yüzünden böyle davrandığını düşünüyor.

* Hemen her dönem “denge siyaseti”nden yana olan Cemaat, bu kez Abdullah Gül’ün bu tarzından rahatsız oldu. Cemaat, “Gül’den umutlarımız vardı ama hayal kırıklığına uğradık” demeye getiriyor.

* Yazarın Milli Görüş geleneğine göndermede bulunması da son derece ilginç. Sevgi Hanım, “Benim tanıdığım Gül aynı zamanda, diğer Milli Görüş geleneğinden gelenlerin aksine, liyakate daha çok önem veren birisiydi” cümlesini hangi argümanları ile beslemeyi düşünüyor Yoksa, yoksa bu argüman koca bir yalan olmasın, sakın! Sevgi Hanım açıklayabilir mi; Milli Görüş lideri, önceki Başbakan Prof. Dr. Necmettin Erbakan, liyakat sahibi olmayan hangi ismi nereye getirmiş İsim, isim açıklayabilir mi

2015 SEÇİMLERİ NEDEN ÖNEMLİ