Yaşlı ve çocuklarına şefkat göstermeyen bir toplumun vicdani duyarlılığından ve insani gelişmişliğinden bahsedilemez. Çünkü insanlığın en önemli şubelerinden biri de şefkattir. Çocuklar da yaşlılar da kırılgan ve hassas bir yapıya sahiptirler.Çocuklar da yaşlılar da ailenin ya da çevrenin desteğine ihtiyaç duyarlar Çocuklar da yaşlılar da ilgi ve sevgiye ihtiyaçlı yaşarlar.Çocuklar da yaşlılar da korunmaya fazlasıyla ihtiyaç duyarlar.Çocuklar hayat ölüm Cennet Cehennemle ilgili sorular sorar, yaşlılar ise ölümü bütün hücrelerinde hissederler. O yüzden her iki kesim de birbirine yakındır ve bir toplumun değer ölçüsü yaşlılarına ve çocuklarına verdiği kıymetle ölçülür.
Yaşlanma hayatın değişmez
Gerçeği Osmanlı’da “yaşlı ve kimsesizleri korumak için kurulan vakıflar” vardı. Vakıflar aracılığıyla bu kimselere ulaşılır ve onurları zedelenmeden temel ihtiyaçları karşılanırdı. Yaşlılar kendilerine temin edilen yuvalarda ip eğirir, örgü örer ve hoşça vakit geçirirlerdi. Onlara ömürlerini huzur içinde geçirebilmeleri için yaptıkları işlere karşılık dolgun ücret verir ve kimseye muhtaç olmadan yaşamaları için yardımcı olunurdu.Yaşlanma, hayatın değişmez gerçeği ve bütün canlıların ortak kaderidir. İnsanlığın yaşlanma kavramına yüklediği anlam ise, yaşlıların paslanmış birer demir gibi işe yaramaz hale geleceği intibaını vermektedir. Halbuki yaşlılarımız, bizatihi hayatın içinden eleyerek elde ettikleri tecrübeleri ile kültürümüzün aktarımını yapmaktadırlar. Bu nedenle insanlarımız artık yaşlılık dönemini bir güç yitimi olarak değil, bilgi, birikim ve düşünce zenginliğinin hat safhaya ulaştığı süreç olarak görmelidirler.Modern öncesi dönemlerde, büyük baba ve büyükanneler, bilgi ve tecrübelerini aktararak, özellikle çocuklara masal ve hikayeleriyle değerleri öğretirlerdi. Böylece, yaşlılıkta vuku bulan güç yitimine karşın, gelişen bilgelik, duygusal zenginlik, yaşanmış olaylar, bilgi, kültür ve hayata dair birikimler bu insanlar aracılığıyla genç nesillere aktarılmaktaydı. Bugün huzur evlerine terk edilen yaşlıların bu aktarımı yapma şansları kalmamıştır. Ve… Ne yazık ki bu durum iki nesil arasında bir uçurumun ortaya çıkmasına sebep olmuştur.
