Gençlere yapılan eleştirilere her zaman karşı çıktım ve

onlara sevgi ile yaklaştım. Çünkü bizim toplumumuzda gençler öğrendikleri

şekilde büyüklerini sayar ve iyilik etmeyi severler. Yeterki büyükler müdahale

etmesin ve çocukların iyiliklerine mani olmasınlar. Geçtiğimiz günlerde bu

inancımı pekiştiren ve yerleştiren bir olay yaşadım. Marketten haftalık alış

verişimi yapmış evime dönüyordum. Zorlukla yürüyordum ki, önümde annesi ile

birlikte ilerleyen bir genç elimdeki poşetleri almak için hamle yaptı Fakat

anne gözleri ile işaret ediyor ve çocuğa mani olmak istiyordu. Çocuk anneye

aldırmadı ve poşetleri aldı fakat kadın öfke ile atıldı ve oğlum sen zaten

yorgunsun, dinlenmeye ihtiyacın var dedi. Genç anneyi ikna edip bana yardımcı

olmaya çalışsa da içim elvermedi ve yoluma devam ettim. Biz anneler neden

ocuklarımızı iyiliklerden alıkoyar ve onlara zarar veririz bunu bir türlü

anlayamıyorum. Köşenizde bu konuya yer verirseniz sevinirim. (Nadire Ş)

Yukarıdaki anekdot gündelik hayatımızda sık sık karşılaştığımız

bir durumdur. Anneler şefkatlerini gösterme bahanesiyle çocuğun şefkat yönünün

gelişimine engel olurlar. Bu konuda zihnimizde yer edinmiş onlarca fotoğraf

vardır:

Bir taşıma aracında, ayakta kalan yaşlılara rağmen iki

çocuğunu da yanına oturtan ve onların yaşlılara yer vermesine engel olan

anneler görürsünüz. Fakat annelerin bu tutumu şefkat ve merhamet değildir.

Bir evladım yeter ki biraz daha uyusun diyerek onu namaza

kaldırmıyor da erkek arkadaşıyla ya da kız arkadaşıyla buluşmaya gönderiyorsa

bu anne ahrete müteallik düşünen ve onu cehennem ateşinden korumaya çalışan bir

anne değildir dolayısıyla onun bu tutumu şefkat merhamet de değildir.

Bir anne, bir genç, yaşlı adamın elindeki torbayı

taşımaya niyetlenirken anne buna engel oluyorsa, bu şefkat ve merhamet

değildir.

Bir anne, sakın tahsilini yarıda bırakma, aç başını

okulunu git, dersten vakit bulamıyorsan namazlarını kılmayabilirsin

diyebiliyorsa, bu şefkat e merhamet değildir.

Bir anne bir başka çocuğun önündeki yiyeceği alıp kendi

çocuğunun önüne koyuyorsa bu şefkat ve merhamet değildir.

Yani iyilikte, erdemde çocuğa engel olurken onun

ihtiraslarını körüklemek ve bu konuda teşvik edici olmak hiçbir şekilde şefkat

ve merhamet değildir.