Tüm ömrünü Mescid-i Aksa’nın kurtuluşuna adayan Mervan İsa, Kassam Tugayları Genelkurmay Başkan Yardımcısı’ydı. Aynı zamdan Muhammed Dayf’ın vekiliydi. Filistin İslami Direnişi’nin filizlenmesinden büyümesine kadar direnişin tüm safhalarına tanık oldu. Onun hayatı, Filistin direnişinin bilinmeyen hikâyesini gözler önüne seriyor. Sizi toprakları için hayatını ve tüm varlığını feda eden bir Müslüman’ın gerçek hikâyesiyle baş başa bırakıyoruz.
KİMLİĞİM, SOYUM VE YETİŞMEM!
Tam adım, Mervan Abdülkerim İsa olup mücahitler arasında "Ebu'l Berâ" künyesiyle tanınırım. Ailemizin adı, İsa’dır. Gazze’de İsa ailesi olarak biliniriz. Esasen, işgal altındaki Mecdel şehrine bağlı Beyt Tayma beldesindeniz. Ancak Siyonistler, 1948 yılındaki Nekbe sırasında ailemizi buradan zorla sürmüş. Bu nedenle ailemiz, Gazze'nin orta bölgesinde Deyrulbeleh ilçesi sınırları içindeki Bureyc Mülteci Kampı’na yerleşmiş. Burada sürgünde yaşayan bir ailenin ferdi olarak 21 Ekim 1965 yılında dünyaya geldim. Tüm variyetimizi Beyt Tayma’da bıraktığımız için yoksul ve evsiz kalmıştık.
Bureyc Mülteci Kampı’na yerleşen insanlar, zamanla derme çatma kulübeler inşa ettiler. Yaşama tutunmaya çalıştılar. Çadırlar yıllar geçtikçe kulübelere, tuğladan basit odalara sonra da kocaman bir mahalleye dönüştü. Kampımızın tam merkezinde Mescid-i Kebir Camii bulunuyordu ki hepimizin hayatının odağındaydı. Mahallemizde çeşitli aktiviteler olurdu. Kampımızın adı, basketbolcularıyla meşhur olmuştu. Bu spora ev sahipliği yapan bir kulübü bulunuyordu. Ben de “el-Bureyc Hizmet Kulübü"nde basketbol oyuncusuydum. Camimiz, basketbol spor kulübümüz ve sağlık ocağı bir aradaydı.
Şekil 1: Bureyc Mülteci Kampı'nda inşa edilen Mescid-i Kebir Camii, Basketbol Kulübü ve Sağlık Ocağı.
Evimiz kampın orta yerindeydi. İsrail askerleriyle çatışmaların yaşandığı protestoların tam göbeğindeydi. İsa ailesi olarak hanemizde şehitler, yaralılar ve esirler hiç eksik olmadı. Ben on dört yaşından itibaren camiye düzenli olarak gitmeye başladım. İslami Hareket’in camideki faaliyetlerine katıldım. Dindar bir ailemiz vardı. Babam Hacı Abülkerim, dostları arasında mücahit olarak tanınırdı. Künyesi Ebu Adnan idi. İslam davetçisiydi. Hem kendisini hem de evlatlarını birer mücahit olarak yetiştirdi. Babam 18 Kasım 2022’de Gazze’de vefat etti. Namazını kampımızın camisinde kıldık ve taziyeleri spor kulübünde kabul ettik.
Şekil 2: Hacı Abdülkerim İsa
En büyük abimin adı Adnan idi. Onunla en küçük kardeşim Vâil arasında yirmi yaş fark vardır. Abim Filistinli direnişçilere destek olduğu gerekçesiyle uzun yıllar İsrail zindanlarında yattı. İlk kez 1981 yılında tutuklandı. Annemle babam zindanda onu ziyarete giderken bir yaşındaki Vâil’i de beraberlerinde götürürlerdi. Abim dört yıl zindanda tutuldu. Daha sonra 1988 yılında tekrar tutuklandı ve beş yıl daha zindanlarda kaldı.
Kardeşim Vâil Abdülkerim İsa’dan özellikle bahsetmek isterim. Vâil, erkek kardeşlerimizin en küçüğüydü. 29 Haziran 1980 tarihinde dünyaya geldi. Ahlâklı ve dindar bir çocuktu. Sempatik ve hoşsohbetti. Kitapları, okumayı ve sporu çok severdi. Bureyc Kampı’nda ilköğretimini tamamladı. Kitap sevgisi, üniversite hayatına da yansıdı. 2003 yılında Gazze İslam Üniversitesi Kütüphanecilik Fakültesi’nden mezun oldu. 2002 yılında üniversite öğrencisiyken HAMAS’a katıldı. Kampımızdaki Mescid-i Kebir Camii’nin spor işlerine o bakardı. 2004 yılında Filistin Askeri Akademisi’ne kaydoldu ve Askeri Bilimler alanında diploma aldı. Evlendi ve iki kızı ve iki oğlu oldu. Ona “Ebu Ahmed” derlerdi. Askeri istihbarat alanında o kadar ilerlemişti ki Şabak’a sızabiliyordu. Şabak’ın istihbaratını eleğe çevirmişti. Karşı İstihbarat teknikleriyle İsrail ajanlarını deşifre ediyordu. Güvenilir ve sır tutan biriydi. Ben Kassam Genelkurmay Başkanı Yardımcılığı’na atanınca onu özel kalemim olarak yanıma aldım. Seyfulkuds Savaşı sırasında kardeşim Vâil ve Kassam komutanlarından Hasan Kahveci, Gazze’nin Tellulhevâ semtinde bir binadaydı. Blundukları bina, İsrail uçakları tarafından bombalandı. Her ikisi de 12 Mayıs 2021 tarihinde şehit düştü.
Kardeşim Vâil’in şehadet haberini aldığımda ağzımdan şu sözler döküldü: “Küçüklüğünden beri cihat ve fedakârlıkla dolu ve mübarek davamıza bağlı kalarak geçirdiği uzun yıllar boyunca düşmana karşı cenk ettikten sonra Allah onu seçip aldı. Çok değerli bir kardeş, dost ve yardımcıydı. Allah onu en mukaddes günler olan Ramazan ayının son on gününde ve en mukaddes harp olan Seyfu’l-Kuds Savaşı’nda katına aldı. Bu savaşın, Siyonist işgal rejiminin aleyhine ortaya çıkaracağı stratejik pek çok sonucu olacaktır. Filistin topraklarındaki geleceğini belirleyecektir. Biz zaferin işaretlerinin ortaya çıkmaya başladığını görüyoruz. Ben kesin olarak Allah’a güveniyorum ki Seyfu’l-Kuds Savaşı’nda şehitlerimizden akan bu kanlar Siyonist düşmanı bekleyen ve yıkılışını sağlayan kara günlerin başlangıcı olacaktır. Bu pak kanlar Filistin halkımızın özgürlüğe kavuşmasının ve topraklarımıza dönüşünün köprüsü olacaktır. “Ne zamanmış o?” diye soracaklar. De ki: “Yakın olduğunu sanıyorum.” (İsrâ 17/51) ”
Şekil 3: Mervân İsa'nın en küçük kardeşi şehit Vâil.
FİKİR DÜNYAMIN İNŞASI VE FEDAKÂRLIK ZAMANI
Gazze ve Mısır birbirine çok yakın, kardeş iki diyardır. Mısır’da başlayan ve öncülüğünü Hasan el-Bennâ’nın yaptığı İhvan-ı Müslimin (Müslüman Kardeşler) Hareketi’nin fikirleri, Gazzeli gençler arasında yaygınlaşmaya başladı. Ben de ondan ve fikirlerinden etkilenmeye başladım. İslam’ın vaat ettiği toplum ve devlet düzenine inandık. İhvan’ın fikriyatını benimseyen âlimler ve entelektüeller, 1987 yılında Filistin İslami Direniş Hareketi’nin (HAMAS) kuruluşunu ilan edince ben de dini sorumluluğumun bana yüklediği vazifeleri üstlendim.
Çoğu kişi, Filistinli Müslümanların direnişinin bu tarihten sonra başladığını düşünür. Oysa biz HAMAS ismiyle müstakil bir çalışma düzenine geçmeden önce de Siyonistlere karşı hem siyasi hem de askeri pek çok çalışma yapmış ve operasyonlar düzenlemiştik.
(Devam edecek.)
