İmralı sakini Öcalan’ın köyünde düzenlenen buluşma töreninde bol bol terör örgütünün propagandası yapılmış!
PKK’nın sloganları atılmış!
Ve de Öcalan posterleri asılmış!
Bütün bu gelişmeler karşısında “daha neler göreceğiz” diyerek hayretlerini dile getirenler var.
Biz bu olup bitenlere değil de “daha neler göreceğiz” diyerek hayret edenlere şaşıyoruz.
Bugüne kadar gördüklerimizin yanında bugün İmralı sakini Öcalan’ın köyünde gördüklerimizin lafı mı olur?
Bugün şahit olduklarımız dün yaşadıklarımızın doğal uzantısından başka bir şey değil ki!
Bugün böyle hayretlerini dile getirenler dün İmralı sakini Öcalan birileri tarafından “kurucu önder” olarak takdim edildiğinde bu tür gelişmelerin yaşanacağını hiç düşünmemişler midir?
Evet, bir yandan örgüt feshediliyor!
Silah bırakılıyor!
Hatta bırakmakla kalınmayıp bir de büyükçe kazan gibi bir tavada yakılıyor!
Dün bu tür müsamerelere bakıp “terörsüz Türkiye’ye bir adım daha yaklaştık” diye sevinenler bugün ise “daha neler göreceğiz” diyerek dövünüyorlar.
Daha neler görmeyeceksiniz ki!
İmralı sakini Öcalan’ı parlamentoda görme ihtimali bile var!
Belki belli bir gruba hitap ederken, belki belli bir grubun başkanı olarak!
Dün kendisi ile kanlı bıçaklı olanlar bugün birbirlerine şiirler göndermeye başlamışlarsa siyasette mutlaka çok şey değişmiş demektir.
Coğrafyamızda sınırları yeniden düzenlemek yani Büyük Ortadoğu Projesi’ni hayata geçirmek isteyenler yazdıkları senaryoyu adım adım uygulama alanına geçiriyorlar.
Ve emin adamları vasıtasıyla projelerini gerçekleştiriyorlar.
Bunun içinde müsamere türünden törenler düzenliyorlar.
Sahneler kuruyorlar!
Teröristler merdivenlerden sakin ama disiplinli adımlar atarak iniyorlar. Ellerindeki silahları kazan türü bir tava içine bırakıp ateşe veriyorlar! Yani barış çubuğu(!) yakıyorlar!
Bu kadar gösterinin ardından köylerine Öcalan posteri asmalarına niye hayret ediliyor ki!
Öcalan posterini asarken bir gerçeği de dile getiriyorlar:
Ve “PKK bitmedi, bitmeyecek” diyorlar!
Bütün bunlara alışmak gerek!
Zira daha neler olacak neler!
