Tarihin akışı hızlıdır. Tarihin seyri dalgalıdır.
Tarihin akışında liderler, önderler, düşünce ve dava adamları olur.
İslâm tarihi ve düşüncesi kendi akışında hemen her dönem düşüncesine ve hareketine güç kazandıracak önderlerini bulup ortaya çıkarıyor.
Hayatın çıkışları olduğu gibi, inişlerinin olması da doğaldır. Bunlar bazen doğasının dışında da olabilir. Yeryüzü tek bir denge üzerine kurulu değildir. Zaten dünya kurulalı beri her şey iki kutup üzerinedir. Aşk ile nefret, güzel ile çirkin, günah ile sevap, hayır ile şer, cennet cehennem, şeytan ile melek gibi onlarca kavram karşıt olarak değerlendirilebilir.
Şeytanın bir gücü vardır ki insanları peşinden sürükleyebiliyor, yoldan çıkarabiliyor.
Hayatın ve tarihin iniş çıkışları insan merkezlidir, hiçbir şey insansız değildir.
İslâm medeniyeti tarihi Efendimiz den bugüne yüzyılları aşarak geliyor ve hemen her dönmede, doğal akışını sürdürüyor, öyle ya da böyle. Tarihin kesintisi yoktur, akışı vardır. Sular akışında ve ritminde olunca güzeldir.
Tarihin dönüm noktaları vardır. Bu dönüm noktaları ya kırılmaların yaşandığı, ya da inişe geçildiği, ya da durağanlığın olduğu bir zamanda, ruhuna uygun olan önderlerini ortaya çıkarıyor.
Yüzyıllar gelir yüzyıllar geçer. Tarihi ve hayatı asıl ritmine kavuşturan büyük önderlerin üstlendiği sorumluluk, önderlerin gücünü ve başarısını da ortaya koyar.
Bugünün penceresi ve bu pencereden bakış çok farklıdır. Sanal dünyanın ve sanal bakışın hayat egemen olduğu bir dönem. Sadece bu mu, Saadet Asrı ndan sonra, hemen her dönemde şeytanın iğvası olmuş. Akışında olan suyun yönünü değiştirmeye, akışını kesmeye, hızını durdurmaya yönelik tutumların olması doğaldır. İnsanın olduğu yerde, insanı yönlendiren güçlerin de olacağı kaçınılmazdır. Saadet Asrı nda koruyucu olan güç, ondan sonraki dönemlerde olması beklenemez. Tarihin ve hayatın akışındaki iniş çıkışların bir nedeni de budur.
İslâm tarihi ve medeniyeti insan merkezlidir ama insanı putlaştıran bir merkez değildir.
İslâm tarihinde ve medeniyetinde insan vardır ama insan bir kuldur, Yaratıcının gözetiminde.
İslâm medeniyetinin ve tarihinin peygamberleri vardır, onlar da birer kuldur, ama seçilmiş, korunmuş, özel görev insanlarıdır. İslâm medeniyetinin ve tarihinin önderleri vardı, velileri vardır, büyükleri vardır bunların hepsi ölümlüdür. Onlar, Yaratıcı katında en iyiyi, en güzeli ve en hayırlı olanı yapma aşkındadırlar.
İslâm medeniyet ve tarihinde izmler yoktur. İzm olmadığı için putları yoktur. Kişiler yoktur davalar vardır. Dava nın önderleri ve büyük insanları vardır. Her insan fanidir, her insan Yaratıcı karşısında bir sorumluluk sahibidir.
İslâm düşüncesi ve tarihi dışında ve penceresinde bakanların ruhlarına sinen izmler ve putlar Allah ın gücü karşısında güç oluşturma sevdasındadırlar.
Her yüzyılın önemli önderleri bulunur.
Batı nın ifade ettiği gibi Muhammedanizm diye bir şey yoktur. Ömerizm, Alizm, Alp Arslanızim, Selahaddinizm, Fatihizm, Sultan Selimizm, Abdülhamitizm, Kısakürekizm, Karakoçizm ya da Erbakanizm diye bir şey yoktur. İslâm, onun medeniyeti ve düşüncesi vardır. Bu düşünceye ve medeniyete hizmet öden önderler vardır.
Kişiler bağlı olmayan bu büyük medeniyet, zaman içinde önderlerini çıkaracak güce ve birikime sahiptir. Saadet Partisi Kongresi ni bahane ederek bir dönemin sonu yaklaşımları, çarpık, farklı ve batı ruhlu bir bakış olduğundan yanıltıcıdır. İslâm her gün, yeniden hayata başlatır insanı. Sabah namazı anı bir diriliş anıdır. Sabah namazının ruhundan uzak olanlar ve başka kapılara bağlananlar, bağlı bulundukları kapının sahibinin gözlerinin içine baktıkları için onlar ne düşünüyorsa öyle düşünüyor ve öyle yaşıyorlar.
Bu büyük ve zengin ruh, kendi şairini de düşünürünü de önderini gerektiği yer ve zamanda çıkarır. Osmanlı tarihi bir şiir medeniyettir, Selçuklu bir şiir ve uygarlıktır. Medresedir, cihattır.
Gözlerini başka yerlere odaklayanlar bu topraklarda yetişmekte olan diri ve sahih bir İslâmi gençliğin yetişmekte olduğunu görmüyorlar.
Dava peşinden koşmayıp adam peşinde koşanların vay haline deriz.
Bu yüzyılın asıl yürüyüşü şimdi başlıyor.
