Bu Pazar günü de geçmişte aynı gazetede çalıştığımız sonraki yıllarda DSP den aktif siyasete atılan ve milletvekili olan, şimdilerde de aynı partide çalışmalarını sürdüren Süleyman Yağız dostumun şairlik yönünü bilmezdim. Aşağıda ilginize sunduğum şiiri aldığımda birlikte okuduğumuz arkadaşların da duygulanmasına vesile olan, ikisi de şimdi rahmetli olan babası Ali Yağız ve Kayınpederi Necmettin Savcıoğlu ve tüm babalara ithaf ettiği şiiri ile sizleri baş başa bırakıyorum.
Aslında şiir babalar günü elime ulaşmıştı ama, şahsen analar günü, babalar günü gibi senede bir gün bu sevgili varlıklarımıza tahsis edilmesini doğru bulmayanlardım. Her günü analar ve babalar günü kabul ettiğim için babalar günü geride kalmış olsa da babalarımızı hatırlamamıza vesile olması dileğiyle.
Hasret girdikçe aramıza
Hep tuz bastık yaramıza
Kaldık rüyalarımıza
Vuslatı özledim babam
.
Ayrılıklar yordu beni
Kanadımdan kırdı beni
Yüreğimden yardı beni
Vuslatı özledim babam
.
Vatan dedin, millet dedin
Haramiye illet dedin
Hayırlısı evlat dedin
Vuslatı özledim babam
.
Bir bakabilsen yüzüme
Bak, kan oturdu gözüme
Vurdukça her dem dizime
Vuslatı özledim babam
.
Can katabilsem canına
Varmak isterim yanına
Durdum HAK kın divanına
Vuslatı özledim babam
.
Arkadaşım, pirim sensin
Öğretmenim, mirim sensin
Topraktaki dirim sensin
Vuslatı özledim babam
.
Elbet bir gün öleceğim
Sana mihman olacağım
Amma önce diyeceğim
Vuslatı özledim babam
.
Bıraktın beni burada
Sen çok yalnızsın orada
Bak, bakakaldım arada
Vuslatı özledim babam
.
Sen yaktın ışıklarımı
Sardın sarmaşıklarımı
Çözdün karmaşıklarımı
Vuslatı özledim babam
.
Senin canın, benim canım
Uyan, ne olur, kurbanım
Toprak olmadan yorganım
Vuslatı özledim babam
.
Kaç vakit bekleyeceğim
Kaç mevsim gözleyeceğim
Başka yok söyleyeceğim
Vuslatı özledim babam
