İnsan hayatı kısa filmlerin toplamı kadar! Çocukluk, hangi kısa filmde oynadığını bilmeden geçirilen dönemdir. Gençlik ise, “hayatında ne kadar söz sahibisin” kısa filmidir. Bu filmi, “ekonomide ne kadar söz sahibisin” kısa filmi izler, orta yaşlarda… Ve son olarak devlette ne kadar söz sahibisin kısa filmi ile hayat sona erer. Hatta devlet kısmı, kısa film değilmiş gibi yaşansa da kısa sürer. Kısa filmler arasındaki bağlantıları ise kritik aşamalar belirler. Mesela ergenlik, çocuklukla gençlik filmlerini montaj eder. Evlilik, gençlik ve orta yaş kısa filmlerini buluşturur. Sosyal hayattaki statü de son perdeye bağlar insanı…

Her dönemin bir savaş sahnesi vardır. Çocuklukta arkadaşlarla yapılan meydan mücadelesi, gençlikte aile ile sürer. Orta yaşta çoluk-çocukla verilen savaş, ileriki yaşlarda rakip görülen arkadaşlarla yapılır ve başa dönülür. Ömrün sonunun yeniden bakıma muhtaç çocuk gibi yaşanması bu yüzden değil midir? Her dönemin nostaljisi vardır. Çocukken oynanan oyunlar, gençken nefes kesen takipler, orta yaşta maksimum çabalar ve ileriki yaşta oyuna gelmemek adına yapılan manevralar unutulmaz. Ve yine her dönemin yardımcı aktrisleri ve kötü rol oyuncuları vardır. Unutulmayan sahneler ise genelde veda sahneleridir. Çocuklukta oyuna veda ettiren duygusallık, gençlikte dik kafalılığa dönüşür. Orta yaşın denge siyaseti ise ileriki yaşta “tecrübe edilen tecrübe edilmez” noktasına ulaşır.

Kısa filmler uzun filme dönüştüğünde ise ortaya; eğitim hayatı, iş hayatı, sosyal hayat ve devlet hayatı olarak iç içe yaşanmakta olan bir süreç çıkar. Her dönemin sermayesi ayrıdır. Hayatın “eğitim” aşamasını kariyer kaygısına kurban etmeyenler ilk sermayelerini kazanırlar. “İş” hayatında fazla gelir için fazla mesai talebi ve ev, araba gibi ihtiyaçları kısa sürede elde etme çabasını, çevrenin ihmaline kurban etmeyenler ikinci sermayeye ulaşır. Hayatın “eğitim” ve “iş” bölümlerinde kazanılan bu sermaye, hayatın sosyal ve devlet kısımlarında daha büyük zenginliklere dönüşür. Hayatın dengesiyle oynamak istemeyenler, her kısa filmde bu dengeyi koruyacak seçimler yapmak zorundadır. Çünkü seçmek, geleceği öngörmektir.