Türkiye'nin gönül dünyasında silinmez izler bırakan büyük İslam âlimi, mürşid-i kâmil Mehmed Zahid Kotku Hazretleri (Kuddise Sirruhû), ahirete irtihalinin yıl dönümünde hasretle anılıyor. Hayatı boyunca ilmi, irfanı ve manevi hizmetleriyle binlerce talebe yetiştiren Kotku Hazretleri, sadece yaşadığı döneme değil, kendisinden sonraki nesillere de ışık tutmaya devam ediyor.
"GÖRÜNMEYEN ÜNİVERSİTE"NİN MANEVİ MİMARI
Tasavvuf dünyasında öncü konumdaki nadide mürşitlerinden biri olan Mehmet Zahid Kotku Hazretleri hem ilmi hemde fenni anlamda binlerce gencin hayatına istikamet çizdi. Merhum Hoca Efendi, İskenderpaşa Camii'nde adeta "görünmeyen bir üniversite" kurarak, başta Millî Görüş Lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan olmak üzere nice devlet adamı, mühendis, akademisyen ve mütefekkirin yetişmesine vesile oldu.
HASTALIĞINA RAĞMEN HİZMETTEN KOPMADI
Hayatının son yıllarını çeşitli hastalıklarla geçirmesine rağmen sohbetlerinden ve hizmetlerinden geri durmayan Kotku Hazretleri, 1980 yılında ağır hasta olarak hac farizasını yerine getirdi. Kutsal topraklardan döndükten kısa bir süre sonra, 13 Kasım 1980 Perşembe günü Rahmet-i Rahman'a kavuştu. Cenazesi 14 Kasım Cuma günü Süleymaniye Camii'nde kılınan namazın ardından, Kanûnî Sultan Süleyman Türbesi haziresine defnedildi.
GERİDE BİNLERCE ÖĞRENCİ VE GÜZİDE ESERLER BIRAKTI
Mehmed Zahid Kotku Hazretleri, ardında onlarca eser ve binlerce öğrenci bıraktı. Eserleriyle İslam'a ve sünnete tam bağlılığı, güzel ahlakı ve kalben zikri öğütleyen Kotku Hazretleri, "Müslüman hem iman hem ilim hem de üretimle güçlü olmalıdır" düsturuyla nesillere rehberlik etmeye devam ediyor. Gümüş Motor Fabrikası'nın fikri öncülüğünü yaparak milli sanayi hamlesine öncülük eden Kotku Hazretleri, ilim ve fennin el ele yürümesi gerektiğini hayatıyla ortaya koydu. Mümin gönüller, bu mübarek zatı bir kez daha rahmet ve dualarla anıyor: "Allah ondan razı olsun, makamını âli eylesin."
***
Cevat Akşit Hoca Efendi:
“MEHMET ZAHİT KOTKU HAZRETLERİYLE
BABA OĞUL GİBİYDİK, HEP YANINDA BULUNDUM”
Mehmet Zahid Kotku Hazretleri’nin tedrisatında yetişen, birlikte uzun senelere yayılan bir hizmet yolculuğunda bulunan ilim adamı, hukukçu ve Milli Gazete’mizin öncü kalemlerinden Prof. Dr. Cevat Akşit Hoca Efendi, vefatının yıl dönümünde “Görünmeyen Üniversite”yi anlattı. Hoca Efendi’nin tam bir sünnet ehli olduğunu, dedikodudan uzak durduğunu, kapısının herkese açık olduğunu anlatan Cevat Hoca Efendi, mürşidine olan özlemini duygu dolu ifadelerle izah etti. Bundan sonrasını Cevat Akşit Hoca Efendi’nin anlatımına bırakalım:
“Mehmet Zahit Kotku Hazretleri Kafkasya kökenliydi. Babası Seyyid İbrahim Efendi 16 yaşlarındayken 1881'de Kafkasya Şirvan Nuha’dan Bursa'ya gelmişti. Mehmet Zahid Efendi, babası İbrahim ve annesi Sabire hanımdan 1897'de Bursa şehrinde Türkmenzade Çıkmazı’ndaki evde doğdu. Vefat tarihi 1980 yani 87 yaşında vefat etti. 3 yaşındayken annesi vefat etti Sabire Hanım annemizin kabri Bursa'da Pınarbaşı Mezarlığı’nda duruyor. Babası merhum İbrahim Efendi de 1929'da İzvat’ta ahirete irtihal eyledi. Ondan sonra ağabeyi var Ahmet Şakir Efendi o da Kudüs’te askerlik yaptı, Hoca Efendi de 7 sene askerlik yaptı. Hoca Efendi, ilk tahsilini Bursa Oruç Bey Mahalle Mektebi’nde yaptı, Sanayi Mektebi Lisesi’nden mezun oldu. Birinci Cihan Harbi’nde 19 yaşında askere alındı 7 sene askerlikte kaldı. Askerlik sonrasında İstanbul'da kaldı, 1920'de cuma günü Ömer Ziyaeddin Efendi’ye bağlandı, o zatın talebesi oldu, kendisine Hafız Mehmet dedi bir gün Gümüşhaneli Hazretleri, üstadı yanlış söylemesin hata etmesin diye Hafız oldu Mehmet Zahid Efendi, hafızlığı da öyle kuvvetliydi böyle bir mazisi vardı. Ömer Ziyaeddin Efendi’nin vefatıyla Mustafa Fevzi Efendi onun yerine geçti, Mustafa Fevzi Efendi zamanında 40 gün iki halvet geçirdiler, 40 gün camiye kapandılar yağsız, tuzsuz beslendiler işte böyle çeşitli imtihanları başarınca da Mustafa Fevzi Efendi’den icazet aldı, hilafet aldı. Ondan sonra Hasip Efendi’den kıraat ilmini aldı fıkıh şeriat icazetini de o zattan aldı. 1920 yılında tekkeler kapatılmıştı, Mustafa Feyzi Efendi’nin 1926'da vefatı üzerine Bursa'ya gitti orada İmam oldu 16 yıl imamlık yaptı, Hoca Efendi İzzet köyündeki imamlığından Üftade Camisine imam olarak nakledildi orada görevli iken Abdulaziz Bekkine Hazretleri 1952'de Ümmü Gülsüm Camisi’ne çağırdı ve orada Hoca oldu. O’nun görev yaptığı yere ben de 1956'da müezzin olarak atandım ve Hoca Efendi’nin camisine müezzin oldum. Orada ilk defa Hoca Efendi ile tanıştık 1958'de İskender Paşa Camii'ne aktarıldı ve 13 Kasım 1980'de de ahirete irtihal etti Hoca Efendi.
VEFAT ETTİĞİNDE SAAT DURMUŞTU
Vefat ettiği anda gördüğümü söylüyorum bakın Mehmet Zahit Efendi Hazretleri vefat ettiği anda saat durmuştu ama durduran yok saat kendiliğinden durmuştu. Bunu hepimiz gördük ve arkamdan ağlamayın sözünü işittik Hoca Efendi böyle bir zattı. İlk geldiğimde böyle gördüm O’nu, camiyi doldurmuş güneş gibi parlıyordu böyle bir kimseydi sonra da baba oğul ilişkisi ile yanında bulundum ben onunla.
“BİR YERE KADAR GELDİ ORAYI ATLAYAMIYOR”
Camide her sabah namazından sonra zikirler ve dualar edilir, o zikirlere çok kişi katılırdı katılanlardan birisi de emekli albaymış, Hoca Efendi'yi çok seviyordu. Ben de orada zikre katılıyorum. Ama Hoca Efendi beni derviş yapmadı “önce ilim” oğlum dedi. O Albay zikrederken çırpınıyor böyle zıplıyor falan, bir gün Hoca Efendi’nin elini öptüm dedimki “Bu amca ne mübarek adam.” Hoca Efendi böyle güldü, tebessüm etti, “Bir yere kadar geldi oğlum orayı atlayamıyor çırpınıp duruyor” dedi. Biz onu halbuki uçuyor diye biliyoruz ya, meğer bir üst dereceyi kazanamadığı için orada duruyormuş, iyi bir şey değilmiş taşkınlık yapmak, Hoca Efendiyi hiç çırpınırken görmedim ama gözyaşları içinde ağlardı, O adam için böyle dedi işte “O dereceyi atlayamadı Mustafa” dedi. Biz onu halbuki uçuyor görüyorduk ama böyle başaramamanın alametiymiş o hâli.
TAM SÜNNET ÜZERE YAŞARDI
Bir gün Hoca Efendi’ye bozayı sordum, Vefa bozası meşhur bilirsiniz, çıkardı cüzdanını mübarek “hadi boza al gel de beraber içelim” dedi. Böylece bozanın içilebileceğini göstermiş oldu. Sonra bir gün efendim dedim Anadolu'da “elden sabun almazlar bıçakları böyle almazlar” dedim, Mustafa dedi “halkın içine pek karışma” dedi onu da söyledi. Mübarek gecelerde sabahlara kadar zikredilirdi bir yere gittiğinde evi terk edip gittiğinde evin anahtarını bana verirdi. Hoca Efendi her Ramazan'ın son 10 günü itikafa girerdi, kimsenin hatasını yüzüne vurmazdı, tam sünnet üzere yaşardı Ramuz’daki her hadisi hayatında uygulardı.
“BENİ YANINDAN AYIRMAZDI BERABER GİDER GELİRDİK”
Ben gelen gidenlerin tavırlarından cemaat içinde kimi daha çok sevdiğini anlardım ama söylemezdim. Hocam İskenderpaşa'ya tayin olduktan sonra beni de götürdü oraya çünkü orayı ve evini düzenleyene kadar gittik geldik İskenderpaşa'ya. Ben camide müezzinim görevliyim, Hafız Ömer Efendi vardı Üstadımız ne derse o görevi yapardı, beni de yanından ayırmazdı hep beraber giderdik gelirdik, “Dedelerim 400 sene medrese kurmuş onların izinden gideceğim medrese yapacağım köye” dedim izin vermedi gitmeme. İstanbul'da Ömer Nasuh Hoca'dan Hasan Basri hocam diğer hocalardan özel dersler aldırdı. Kendisi de İhya okuttu bana. Ramuz-u Hadis’i baştan sona okuttu, Hocalardan özel dersler aldırdı.
“MEHMETLERE SÖZ YOK”
Tasarruf sahibi bir adamdı Hoca Efendi Hazretleri, köyüme geldi evime geldi, benim oğlumun birisi Mehmet çok şımarık . Onun yanında konuştum dedi ki bana “Mehmetlere söz yok”. Meğer hadismiş Mehmet Peygamberimizin adı değil mi Muhammedi Mehmet yapmış bizim halkımız. Aslında Muhammed, o hani öyle bir incelik var yani Muhammed'e bir söz söyledin mi Peygamberimize gidiyor ondan dolayı Mehmet ismini vermek güzel de bağırıp çağırmak olmaz “Mehmetlere söz yok” dedi. Sonra baktımki hadismiş bu yani onu da söyleyeyeyim.
“BİZİM KAPIMIZ HERKESE AÇIK”
Birçok adamlar gelmek istedi ama dini yaşayışları yok “Efendim dedim bunlar gelmek istiyor, ben kabul etmedim, bunlar din dışı adamlar sarhoş adamlar” dedim. “Mustafa bizim kapımız herkese açık” dedi. Sonra telefon ettim “gelin kardeşim hocam sizi bekliyor” dedim, onları öyle kendine hayran bırakıyordu, bağlıyordu adamları, kaç kişi böyle yola girdi yani onu gördüm. Vefatına yakın zamanda cemaatin eskisini yenisini hepsini topladı onları birbirine kaynaştırdı.
ALLAH'I GÖRMEYEN GÖZE GÖZ DENMEZ
Hoca Efendi Hazretleri bir gün sohbet ediyor “Allah'ı görmeyen göze göz denmez” dedi. Allah görülür mü? Mekandan münezzeh, bizde okuduk Hoca olduk ya Hz. Ömer radıyallahu anh aklına geldi Hz Ömer r.a de “Ben görmediğim Allah'a ibadet etmem” diyor. Allah şekle sığmaz zamana mekana sığmaz ama Ömer'in böyle sözü var Ömer yalan söyler mi? “Ben görmediğim Allah'a namaz kılmam ibadet etmem” sözü var, Hoca Efendi de böyle söyledi “Allah’ı görmeyen göze göz göz denmez” aynen bunu da ondan duydum.
