Şanlıurfa başta olmak üzere ülke genelindeki milyonlarca gayrimenkul sahibi ve kiracıyı yakından ilgilendiren bu karar, tahliye davalarında dengeleri ve hukuki süreçlerin seyrini değiştirecek bir içtihat niteliği taşıyor.
TAHLİYE TAAHHÜDÜNDEN SONRA İMZALANAN YENİ SÖZLEŞME İLİŞKİYİ YENİLER
Dava konusu olayda taraflar ilk olarak 28 Eylül 2022 tarihinde bir kira sözleşmesi imzaladı ve ardından 23 Kasım 2022 tarihinde geçerli bir tahliye taahhütnamesi düzenlendi. Ancak süreç devam ederken taraflar, 11 Eylül 2024 başlangıç tarihli yeni ve noter onaylı bir kira sözleşmesine imza attı. Yerel mahkemenin tahliye yönündeki kararına karşılık Adalet Bakanlığı konuyu kanun yararına temyize taşıdı. İncelemeyi tamamlayan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, tahliye taahhüdünden sonra imzalanan yeni sözleşmenin taraflar arasındaki kira ilişkisini hukuken yenilediğine dikkat çekerek, eski taahhütnameye dayanarak tahliye kararı verilemeyeceğini vurguladı.
TAHLİYE TAAHHÜDÜNÜN GEÇERLİLİK ŞARTLARI VE KANUN YARARINA BOZMA
Yargıtay kararında bir tahliye taahhüdünün hukuken geçerli sayılabilmesi için gerekli şartlar yeniden hatırlatıldı. Karara göre taahhüt uygulamasının geçerliliği şu kriterlere dayanıyor:
-
Yazılı Form Şartı: Taahhüdün mutlaka yazılı olarak düzenlenmiş olması,
-
İrade Beyanı: Doğrudan kiracının özgür iradesiyle veya yetkili vekili tarafından verilmiş olması,
-
Açık Tarih ve Makul Süre: Tahliye tarihinin belgede net bir şekilde belirtilmesi ve taşınmazın tesliminden sonraki makul bir süreçte imzalanması. Yargıtay, yerel mahkemenin yeni sözleşmenin eski taahhüde olan hukuki etkisini değerlendirmeden karar vermesini hukuka aykırı bularak kararı kanun yararına bozdu.
