Fon skandalı patlak verdiği günden bu yana iktidar sözcülerinin dillerinden düşürmedikleri bir söylem var.
Bu söylemde “ucu nereye varırsa varsın, sonuna kadar mutlaka gidilecek” deniliyor.
“Ucu nereye varırsa varsın” gibi iddialı bir kelam ediliyor ama ucun vardığı yeri dile getirebilmek öyle her babayiğidin harcı değil!
Bize kalırsa iktidar sözcüleri bir söylem değişikliğine gitmek zorundalar.
“Ucu nereye varırsa varsın” deme yerine “ucu muhalefete varıyorsa sonuna kadar gidilecek” demeleri çok daha gerçekçi olur.
Zira muhalefete mensup bir isim suça bulaşmışsa yakasına hemen yapışılabiliyor.
Ve ondan sonra yerden yere vuruluyor.
Ama suça bulaşmış isim iktidar yanlısı ise ona dokunmak pek mümkün de olmuyor, kolay da olmuyor.
Bunu nereden mi biliyoruz?
Nereden bileceğiz, elbette fon skandalından sonra veryansın etmeye başlayan yandaş kalemlerin dile getirdikleri gerçeklerden biliyoruz.
Ne diyor yandaş kalemler?
Mesela “köpek havlamadıysa hırsız tanıdıktır” diyorlar.
Böyle bir değerlendirme muhaliflerden gelse meseleyi abartıyorlar deyip geçeceğiz.
Ancak değerlendirme iktidar yanlısı isimlerden geliyor.
Fon skandalı öyle bir skandal ki üstü kolay kolay örtülebilecek gibi değil.
Fon skandalı öyle bir skandal ki iktidar yanlısı isimleri bile isyan noktasına getiriyor.
İşin başında ucu nereye varırsa varsın sonuna kadar gidilecek dediler ama işin ucunun varacağı yeri sezince hepsi çark etmeye başladı!
Bırakın sonuna varmayı, açıklanan bir iki isimden sonra üçüncü, dördüncü isimleri bile ağızlarına alamadılar.
Hal böyle olunca söylem değişikliğine gitmeleri kaçınılmaz bir hal almış oluyor.
Bugüne kadar olduğu gibi yine hep işin ucu muhalefete gidiyorsa sonuna kadar gidilecek diyerek ellerini rahatlatsalar bari!
Sanki fon skandalının varacağı uç hepsinin başına dert olacak!
