Sizin Karanlık Altın Çağınız

EFENDİLER. Hanımlar!.. Halkı aldatmayınız, kendi

sübjektif özel inanç, fikir ve görüşlerinizi mutlak gerçeklermiş gibi

göstermeyiniz Hele hele, kendinizin bile inanmadığınız yalanlarla,

uydurmalarla, hezeyanlarla, düzmecelerle, sloganlarla halkın beynini yıkamaya

çalışmayınız.

Memlekette diktatörlük var, demokrasi zincirli,

gazeteciler gazetecilik yaptığı için zindanda diye yaygara kopartıyorsunuz.

Bunların hepsi yalandır.

Türkiye mizde İngiltere de olduğu gibi demokrasi yoktur

ama 1923 ten bu yana en fazla hürriyet, en fazla demokrasi, en fazla muhalefet

yapma hürriyeti, en fazla çoğulculuk şimdi vardır.

1923 ten 1945 e kadar tek parti faşizmi vardı.

Aydınlar, gazeteciler, politikacılar, din adamları

inançlarından, fikirlerinden, görüş ve tenkitlerin dolayı idam edilmişti.

Memleket devlet terörü, sefalet, gerilik, her iki mânada

yolsuzluk, susuzluk, hastalık içinde perişandı.

Çoğunluktaki Müslümanlar eziliyordu. Ezan-ı Muhammedî

okumak bile yasaktı. Camilerin onda sekizi kapalıydı.

Eğitim faşist rejimin kıskaçları içine alınmıştı.

Çalışanların sosyal hakları ve güvenlikleri yoktu.

Bizim gibi bir doğu ve Asya ülkesi olan Japonya hızla

kalkınırken; uçaklar, kruvazörler, uçak gemileri, her türlü sınaî eşya

üretirken biz gerilik içinde yüzüyorduk.

Bütün ülke bit, sivrisinek, tahtakurusu ile kaynıyor;

halk sıtma, verem, frengi ile inliyordu.

Ezanımıza, namazımıza, camimize karışmayın diyen Müslüman

irtica ile suçlanarak tutuklanıyor; emekçiler sefalet içinde diyen solcular

Komünistlik suçuyla zindana atılıyordu.

Japonlar, son derece karmaşık, öğrenilmesi pek zor

yazılarını muhafaza ederek yükselmişler; biz ise bin yıllık yazımızı değiştirip

yücelip ilerleyeceğimizi sanmıştık.

Hitler rejimi Almanya da, Stalin despotluğu Sovyetler

Birliğinde, bizdeki kadar lisana, edebiyata, sanata, mimarlığa, kültüre ve

tarihe müdahale etmemişti.

Evet Efendiler, Hanımlar, siz sözde bilgili, aydın, elit

geçiniyorsunuz ama yakın tarihin gerçeklerini ters yüz ediyorsunuz, halkı

aldatmaya çalışıyorsunuz.

Sizin aydınlık altın çağınız aslında çok karanlık ve kanlı

bir çağdır.

Millî kimlik ve kültürümüze ağır darbeler vurulmuştur.

O çağda 40 bin köyün birinde bile elektrik yoktu Doğru

dürüst yol yoktu Çok az sayıda okul ve hastahane vardı

Halk ihtiyaçlarını, dertlerini yüksek sesle dile

getiremiyordu.

O devirde egemenlik kayıtsız şartsız halkındır sözü içi

boş bir slogandan ibaretti. Tek parti vardı Seçimler iki dereceli yapılıyordu

Halk ikinci seçmenleri seçiyor, onlar da açıkta tek partinin oy pusulalarını

sandığa atıyordu Sayım gizli yapıyor ve faşist parti yüzde yüz iktidarı

kazanıyordu.

Siz o kadar delisiniz, ölçüsüzsünüz ki, bu anlattığım

eski seçimleri görmüyor, bugünkü çoğulcu seçimleri kötülüyorsunuz.

İstiklal Mahkemelerini bile savunanız var. O mahkemeler

adalet değil, zulüm üretmiştir. O günlerde Van milletvekili olan merhum İbrahim

Arvas, hatıralarında, halkın, yakınlarını kurtarabilmek için büyük miktarda

rüşvet verdiğini, Doğu ve Güneydoğu Anadolu da kulplu ve kulpsuz altın sikke

kalmadığını yazar.

Evet, bugün ülkemizde bozukluklar vardır ama bunların

hiçbiri, o sizin Altın Çağınızdaki kötülükler kadar olamaz.

1920 li yılların sonunda, 30 lu yılların başında meşhur

gazeteci Arif Oruç Yarın isimli gazetesinde biraz muhalefet yapmaya kalkmış,

sonunda canını kurtarabilmek Bulgaristan a kaçmak zorunda kalmıştı.

Siz yazar, gazeteci, romancı Sabahattin Ali yi

seversiniz. Ona ne olmuştu Bulgaristan a kaçarken, devlet tarafından Trakya da

öldürülmüştü.

Siz Nazım Hikmeti çok seversiniz, yere göğe

sığdıramazsınız. Onun başına neler gelmişti On beş yıl zindanda yatmıştı.

Evet, sizin o yalancı Altın Çağınızda memlekette ekmek

yoktu, refah yoktu, hürriyet yoktu, çoğulculuk yoktu, çalışanların sosyal

hakları ve güvenlikleri yoktu, sağlık hizmetleri çok azdı, adalet yoktu,

eşitlik yoktu, insan hakları yoktu

Sizin Altın Çağınızda on bin tarihî cami, mescid,

medrese, tekke, taşmektep binası, imarethane ve diğer hayrat vakfı satılmış,

kiraya verilmiş yahut yıkılıp yok edilmiştir. Zalimler Müslümanların tarihî

kabristanlarını bile tahrip etmişlerdi.

30 lu yıllarda bir gece, Ayaspaşa camiinde okunan yatsı

ezanı, Park Oteldeki musikiye gölge düşürdüğü için, Belediye temizlik işçileri

tarafından sabaha kadar yıkılıp ortadan kaldırılmıştır.

Bir tek, Üsküdar Bülbülderesindeki Sabatay Sevi Dönmeler

Mezarlığına dokunmamışlardı. Nedendir acep

Yakın tarihimizdeki bunca zulmü, terörü görmüyorsunuz;

aksine bunları uygarlaşma, ilerleme, çağdaşlaşma olarak gösteriyorsunuz.

Yazıklar olsun size!

 (İkinci yazı)